House of the rising sun
Maandag 2 december 2024
Bijna honderd jaar geleden is de tekst van dit nummer uit
Het muziekdraadje al geschreven en gepubliceerd door William F Burroughs.
Het gaat om een zogenaamde traditional en de tekst is nog ouder. Bij ons is het
vooral bekend geworden door The Animals. Maar onder andere folkzangeres Joan
Baez (1960)¸ Nina Simone (1961) en Bob Dylan (1962) zetten House
of the rising sun eerder op de plaat en eind jaren zestig had de
Amerikaanse rockband Frijid Pink met een rauwere versie succes.
De allereerste opname is nagenoeg
vergeten. Die is van Clarence Earl McCurry die de achternaam van zijn
grootvader gebruikte en optrad als Clarence Ashley of Tom Ashley.
Hij trok al met een zogenoemde medicine show in 1913 door de zuidelijke
Appalachen. Zijn eerste plaat nam hij in 1928 op voor Gennett. Een
paar jaar later speelde hij met Doc Welsh en Gwen Foster in de Carlonina
Tar Heels en daarmee namen zij in 1933 The Rising sun blues op. De allereerste versie dus.
Waar gaat het over? Het lied neemt ons mee naar het leven
van de zanger. Hij of zij heeft dat vergooid en is terechtgekomen in een
gevangenis of een bordeel. Daar zijn de kenners het niet over eens. Feit is dat
in New Orleans een hotel heeft gestaan met de naam Rising Sun en dat dit
voor prostitutie wordt gebruikt, terwijl in dezelfde stad ook een
vrouwengevangenis heeft gestaan met in het midden een groot rond raam dat door
de gevangenen Rising Sun werd genoemd.
Laat ik de begintekst pakken, die kent toch bijna iedereen: There
is a house in New Orleans, they call The Rising Sun, and it’s been the ruin of
many a poor boy and God, I know I’m one. Net zoals de frase: Oh mother,
tell your children not to do what I have done, spend your lives in sin and
misery in the house of The Rising Sun.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten