maandag, november 18, 2024

Het muziekdraadje 151

Try (Just a little bit harder)

Maandag 18 november 2024

Bij het uitzoeken voor Het muziekdraadje van deze week raak ik min of meer geïnspireerd door mijn echtgenote die diverse podcasts volgt en op die over het leven van Janis Joplin is gestuit. Deze Amerikaanse zangeres, die tot de Club van 27 behoort, heb ik pas één keer eerder opgevoerd in de bijna drie jaar dat deze reeks nu loopt.

Op twintigjarige leeftijd raakte Joplin reeds verslaafd aan drugs. Haar muzikale doorbraak kwam in 1967 tijdens het Monterey Pop Festival waar zij met de band Big Brother and the Holding Company speelde. Met die band maakte zij twee albums waarvan de tweede Cheap Thrills maar liefst acht weken op de nummer 1 positie in de Verenigde Staten staat.

In 1968 verlaat zij samen met Sam Andrew de band, die daarna uit elkaar valt en later een herstart maakt. Joplin gaat solo verder met Andrew en wordt eerst ondersteund door The Kozmic Blues Band waarmee zij in 1969 ook op Woodstock optreedt. Zij maakt nog twee albums waarvan de laatste, PearI, postuum verschijnt na haar dood in 1970. Op dit Pearl wordt zij bijgestaan door The Full Tilt Boogie Band.

In het vervolg op het vorige draadje kom ik terecht bij Try (Just a litte bit harder) dat op haar eerste soloalbum I Got dem Ol’ Kozmic Blues Again Mama! staat. Het nummer is geschreven door Chip Taylor en Jerry Ragovoy en wordt in 1970 ook op single uitgebracht.

Try just a little bit harder, so I can love, love him, I tell myself, zo begint deze stevige song waarin haar stem excelleert. Het is een zoektocht en een doorzettingsvermogen, zichzelf oppeppen. It’s a dream, I don’t want nobody to wake me. Het is een lied van weinig tekst. Maar woorden als work on, push on, need on, move on blijven bij mij hangen. You’ve gotta try, zingt zij. Helaas heeft dat haar niet geholpen.

Opa IJsbeer


Geen opmerkingen: