maandag, maart 11, 2024

Het muziekdraadje 115

The wind cries Mary

Maandag 11 maart 2024

De storm van protesten laait op als de muziek in de jaren ’60 steeds harder en agressiever wordt, dat gaat bijna gelijk op met het afzetten tegen de Amerikaanse inbreng in de Vietnamoorlog. Hierover is zoveel geschreven en op die oorlog zijn zoveel nummers geïnspireerd dat mensen de tel kwijt zijn geraakt. In die periode probeert Jimi Hendrix zijn eigen weg te vinden in de muziek, die hem met de paplepel ingegoten lijkt.

Maar eerst moet hij nog even in dienst. In het zuiden van de Verenigde Staten leert hij in cafés talloze muzikanten kennen en na die veertien maanden leger toert hij met talloze muzikanten door het land. Zo begeleidt hij BB King, Little Richard, Bo Diddley en The Isley Brothers. Hendrix doet niet zomaar wat maar is een perfectionist die zes tot acht uur per dag oefent.

Velen kijken alleen naar zijn psychedelische muziekvoering maar er zijn zoveel andere kanten. Kijk maar eens naar zijn hits waaronder The wind cries Mary. Dit nummer is geschreven nadat de zanger en gitarist met zijn toenmalige vriendin Kathy Etchingham ruzie had. Met zijn band Jimmy James and the Blue Flames zong hij in 1966 diverse versies voordat het in 1967 door The Jimi Hendrix Experience werd opgenomen toen er nog twintig minuten opnametijd over was.

In de Verenigde Staten werd het als B-kant uitgebracht bij Purple Haze. In Europa kreeg het de A-status met als hoogste noteringen de zesde plaats op hitlijsten in Engeland en Nederland. Op talloze grote podia heeft hij dit nummer gezongen. Het begint met ‘After all the jacks are in their boxes and the clowns have all gone to bed, you can hear happiness staggering on down the street. Footprints dressed in red and the wind whispers Mary.’ Fluisteren, schreeuwen en huilen, met en om Jimi en Mary.

Opa IJsbeer


Geen opmerkingen: