Ring, ring I’ve got to sing
Maandag 24 oktober 2022
De titel van deze aflevering van het muziekdraadje past wel
een beetje bij mij, want regelmatig zit ik op mijn fiets, gebruik de fietsbel
bij een onoverzichtelijke situatie, maar bovenal zing ik (op de fiets). Overigens
wel altijd hetzelfde, een totaal ander lied. Dit nummer is van de in Antwerpen
geboren en overleden Belgische zanger Ferre Grignard. Eind jaren vijftig
kreeg hij bekendheid in de Antwerpse artiestenwereld omdat hij toen gitaar
speelde en zong ‘als een blanke zwarte’.
In 1964 trad Ferre Grignard iedere donderdag op in het net
geopende muziekcafé Muze samen met George Smits op gitaar en
mondharmonica en Miel de Somer op wasboard. In dit nog steeds bestaande
café hangt een portret van hem aan de muur. Daar zong Grignard zijn Ring
Ring I’ve got to sing. Eén van de eigenaren vond dit zo mooi dat hij hier
een single van liet drukken. De eerste 500 exemplaren waren in een poep en een
scheet weg. Talentscout Hans Kusters liet een nieuwe opname maken en dat
werd in 1966 een hit.
Het nummer barst van de triestheid en in dat kader past het
wel bij de blues. ‘Seen my daddy die in the war, seen my mama a-die crying
for him. Ring ring, well I’ve got to sing’, zingt Grignard vol overgave. Maar
hij haalt ook discriminatie aan. ‘They call me a liar, it’s all ‘cause of my
colour they want me to hide. They’re talking about freedom of religion and race,
but if you are a negro they slap you in the face.´
Ik laat dit bezinken en denk na over het vervolg. ‘Together
we’ll just try for being free people some day.’ Het wordt tijd om Antwerpen te verlaten en
huiswaarts te keren.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten