The bluest blues
Maandag 18 juli 2022
Het wordt in Het muziekdraadje weer tijd voor een
uitstapje naar de blues. Het nummer The bluest blues is bij een groot
publiek minder bekend en is geschreven door Alvin Lee. Ik kies voor een
uitvoering van deze overleden muzikant met voormalig Beatle George Harrison,
die hij in de jaren zestig al had leren kennen in Hamburg waar zij beiden
optraden.
Alvin Lee begon zijn professionele muziekcarrière bij The
Jaybirds, dat later de naam veranderde in Ten Years After en op
Woodstock schitterde. Van deze Britse blues en rockband was Lee zanger en
gitarist tot het platenlabel de groep richting popmuziek probeerde te duwen. Ik
pel zijn woorden en vind: It’s the bluest blues I’m feeling and it’s here to
stay.
Zoals bij veel bluesnummers gaat het ook in dit nummer over
een verloren liefde. I couldn’t wait to see you waiting by the door. There’s
no one there to meet me and your clothes are on the floor. De zanger weet
dat hij verkeerd zit, hij spreekt over jaloezie en spijt klinkt er door in zijn
woorden. Sorry If I hurt you and I made you cry, couldn’t stand to see you
with another guy.
Waarom heb ik hier iets mee? Waarom raken dit soort woorden
mij steeds weer? Berouw komt na de zonde en komt meestal te laat. It’s the
bluest blues I’m feeling, it’s a cryin’shame. I just can’t live without you,
face another day.
Ik proef de woorden en geniet bovendien van het samenspel
van enkele grootheden op gitaar en zeg het na: It’s the bluest blues when
you can’t find your way home.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten