Het muziekdraadje 22

I’m a man

Maandag 30 mei 2022

Ontkennen heeft geen enkele zin. I’m a man. Inderdaad, ik kom er ronduit voor uit en besef dat de auteur van dit bluesnummer zich heeft laten leiden door de vader van de Chicago blues, McKinley Morganfield, die optrad onder de nam Muddy Waters. Het nummer I’m a man  is geschreven door Elias McDaniel (geboren als Elias Bates), die op zijn beurt optrad als Bo Diddley.

Deze Amerikaanse zanger en gitarist is belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de muziek. Van blues naar rock and roll en van de popmuziek. Zo inspireerde Bo Diddley onder andere Buddy Holly en Elvis Presley, The Beatles en The Rolling Stones, The Animals en The Clash.

The Yardbirds met Eric Clapton brachten in 1964 een liveversie uit van I’m a man. Zelf val ik voor de uitvoering van Bo Diddley, die het nummer in 1955 uitbracht als B-kant van zijn eerste single. Ik was twee jaar toen hij schreef Now when I was a little boy at the age of five I had somethin in my pocket. Ik luister ondertussen naar de indrukwekkende muziek en bedenk dat Biddley snel is gegroeid. Now I’m a man made twenty-one you know baby we can have lot of fun.

Als Bo Diddley verder gaat voel ik mij iets minder man omdat ik trouw en monogaam ben. Diddley zingt: All you pretty women stand in line I can make love to ypu baby in an hour’s time. En na een vierde couplet sluit hij af met The line I shoot will never miss the way I make love to’em they can’t resist.

Muddy Waters schreef een antwoord op dit nummer met Mannish boy, waarmee hij verwees naar de leeftijd van Bo Diddley. Steve Winwood schreef in de jaren zestig eveneens een song met deze titel voor de Spencer Davis Group.

Opa IJsbeer

 

 

  

Het muziekdraadje 21

Little ship

Maandag 23 mei 2022

Bij mijn keuzes laat ik mij regelmatig leiden door sentiment. Is Little ship de eerste single die ik ooit heb gekregen, zo vraag ik mij af. Het is sowieso niet de eerste single van de broers Riem en Ruud de Wolff, die onder de naam The Blue Diamonds optraden, dat was (Till) I kissed you. Hun grootste hit was ongetwijfeld Ramona.

Maar ik richt mij dus op Little ship keep sailin’, sailin’ cross the sea. Bring mij lovin’ baby safely home to me. Een tekst die ik dus regelmatig heb meegezongen. En omdat ik geen maat kan houden, zal ik jullie niet opzadelen met mijn mee galmen, maar vooral luisteren naar de melodieuze stemmen van de broers, die vaak de Nederlandse Everley Brothers zijn genoemd..

Zoals de meeste liedjes van dit duo is ook het in 1971 geschreven Little ship een cover. Het is oorspronkelijk van Doc Pomus en Mort Shuman. Laatstgenoemde is de bekendste naam van de twee. Doc Pomus is de artiestennaam van Jerome Fielder, die zelf optrad als blueszanger en samen met Mort Shuman nummers schreef voor onder andere The Drifters en Elvis Presley.

Van de tekst begreep ik aanvankelijk niets en van vertalen van de woorden was evenmin sprake. Pas veel later ontdekte ik bovendien de link met de auteur, die zich dus ook bezighield met bluesmuziek. En als ik dan luister naar My heart feels such pain, dan is er ineens die klik ondanks dat dit nummer helemaal niets weg heeft van de door mij vaak bejubelde bluesmuziek.

En al wetend dat dit nummer een goed einde kent sluit ik af met: Little ship keep sailin’, till you reach the shore. Then I’ll hold my loved one, in my arms once more.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje

Soft royce

Maandag 16 mei 2022

Tekst kent het bijna zeven minuten durende nummer Soft royce nauwelijks. Dit nummer staat op het debuutalbum Marks van de voormalige Delftse band Alquin. Dit album is uitgebracht in 1972 en is minder bekend dan de opvolger Moutain queen. De groep start als zes mans formatie en trad al enige tijd op als Treshold Fear. Onder die naam werd in 1971 zelfs een single uitgebracht, die weinig tot niets deed.

Op bassist Hein Mars na studeerden alle leden uit de beginperiode van Alquin bouwkunde aan de TH in Delft en de groep repeteerde in de universiteitssociëteit KSS Alcuin. Alquin speelt vooral eigen werk en de meeste nummers zijn geschreven door zanger en tevens saxofonist Job Tarenskeen en zanger/gitarist  Ferdinand Bakker. Ook Ronald Ottenhof, die de blaasinstrumenten voor zijn rekening neemt, heeft aan het nummer Soft royce meegeschreven.

Waarom ik dit nummer heb uitgekozen? Onder andere omdat ik hierin diverse muziekgenres terug hoor. Zo hoor ik in de beginfase jazz, daarna de latinrock van Santana en Massada en dat wordt allemaal overgoten met een progressief rocksausje, waarbij ik zo nu en dan aan de muziek van Pink Floyd moet denken.

Het nummer Soft royce draait zoals gezegd vooral om de muziek. ‘Dark side music from Chicago’, zo zingt de band. ‘The words of trashless soft machine. Can’t save Debra from Chicago. This dream will show you wat it really means’.

Iedere keer als ik dit nummer hoor word ik aan het einde verrast door de in gesprek toon van een telefoon. Dat sluit toch prima aan bij mijn keuze van vorige week?

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 19

Sylvia’s mother

Maandag 9 mei 2022

Iedereen heeft wel een liedje waarvan hij/zij zegt: o ja, deze is zo bijzonder. En het waarom kan voor iedereen anders zijn. Zo is Sylvia’ mother voor mijn echtgenote ‘ons’ liedje. Dit nummer is geschreven door Shel Silverstein, die niet alleen allerlei bekende songs op zijn naam heeft staan, maar ook kinderboeken heeft geschreven.

Eén van de bands waarvoor Silverstein schreef is Dr. Hook & the Medicine Band, dat met dit nummer een wereldhit had. In ons land reikte Sylvia’s mother tot de derde plaats, maar in Ierland en Australië belandde het nummer op één.

Een paar weken voor mijn vrouw en ik elkaar leerden kennen, was dit nummer uitgebracht en in ons stamcafé Stammineke, aan de Koninginneweg in Hilversum, werd het in dat eerste jaar van onze verliefdheid iedere avond gedraaid. Dus vandaar…

Het onderwerp is autobiografisch, waarbij de zanger probeert zijn ex-vriendin aan de telefoon te krijgen om afscheid van haar te nemen. Maar haar moeder houdt dit af. Sylvia is busy too busy to come to the phone en Sylvia is tryin’ to start a new life of her own, maar ook Sylvia is happy: So why don’t you leave her alone?

Prachtig is de regelmatig terugkerende onderbreking van de telefoniste die vraagt om veertig cents voor de volgende drie minuten. Ondertussen blijft de zanger bedelen: Please Mrs. Avery, I just gotta talk to her. I’ll only keep her a while. Please, Mrs. Avery, I just wanna tell her goodbye. Sylvia’s moeder is echter onverbiddelijk en laat Sylvia niet aan de telefoon. Thank you for calling and sir, won’t you call back again.

In 2009 heeft de Engelse band The men they couldn’t hang een vervolg op deze tranentrekker geschreven: Mrs Avery. Dit nummer staat op hun album Devil on the wind. Nieuwsgierig geworden?

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 18

Little red rooster

Maandag 2 mei 2022

Veel leeftijdgenoten van mij zullen het nummer Little red rooster vermoedelijk verbinden met The Rolling Stones. Deze Engelse band heeft dit nummer inderdaad op single uitgebracht en door hen heb ik dit nummer leren kennen. In ons land haalde The Rolling Stones er een toptien notering mee. Maar ook de live uitvoering door The Doors is prachtig.

Later ontdekte ik dat Howlin’ Wolf dit nummer als The red rooster als eerste in 1961 heeft uitgebracht. Chester Burnett, zoals deze Amerikaanse blueslegende eigenlijk heet, heeft heel wat bekende bluesnummers geschreven, maar van dit nummer is hij niet de auteur. Dat is Willie Dixon, tevens de producer van deze uitvoering. Dixon heeft voor dit nummer wat stukken van anderen geleend. Dat gebeurde in een tijd dat niemand moeilijk deed over royalty’s en plagiaat.

Dixon (1915-1992) heeft overigens talloze bluesklassiekers geschreven en trad daarnaast veelvuldig op als bassist en pianist met grootheden als Howlin’ Wolf, Muddy Waters, Memphis Slim, Bo Didley en Chuck Berry. Als zanger had hij minder succes.

Uiteraard heb ik ook gezocht naar een uitvoering van Dixon. Of hij echt trots is geweest op deze uitvoering durf ik niet te zeggen. De luiheid van de haan in I am the little red rooster too lazy to craw for day kan hem echter niet worden toegeschreven, want Dixon was altijd in de weer met zijn blues.

Natuurlijk zijn er mensen die de blues helemaal niets vinden en hun wijs ik op Dogs begin to bark and hounds begin to howl. Watch out strange cat people. Little red rooster’s on the prowl. En zo sluipt de haan Dixon over het erf en door het nummer heen tot Aint had no peace in the farm yard since my little red rooster’s been gone

 

Opa IJsbeer