maandag, januari 31, 2022

Het muziekdraadje 5

If I had a hammer

Maandag 31 januari 2022

Bij het nummer If I had a hammer denk ik automatisch terug aan mijn broer Gijs. Een nummer dat in 1949, een jaar na zijn geboorte, is geschreven door Pete Seeger en Lee Hays. Dit nummer is voor mij bovendien een eerbetoon aan de arbeiders, aan mensen die met hun handen werken en werkten. Het nummer paste ook precies bij Gijs, een jongen die door omstandigheden niet goed kon leren en het vooral van werken met zijn handen moest hebben.

De tekst lijkt simpel If I had a hammer, I’d hammer in the morning, I’d hammer in the evening, all over this land. Met dit nummer had de in Dallas geboren Amerikaanse zanger Trini Lopez zijn grootste succes. In ons land behaalde Lopez in 1963 hiermee een nummer één hit. En niet alleen in ons land, If I had a hammer kwam in maar liefst in 23 landen op die plaats terecht.

Er volgden nog enkele hits voor Lopez, maar nimmer kon hij dit succes evenaren.

Ik keer terug naar de openingszin van dit artikel. Dit nummer is een van de weinige singles die mijn broer ooit heeft gekocht. If I had a song, I’d sing it in the morning, I’d sing it in the evening all over this land. En ja, deze woorden heeft hij gezongen. It’s the song about love between my brother and my sister all over this land. En na zijn overlijden in 1964 heb ik dit zingen (soms in stilte) van hem en voor hem overgenomen zodra dit lied klinkt.

Opa IJsbeer


 

 

maandag, januari 24, 2022

Het muziekdraadje 4

Milord

Maandag 24 januari 2022

Wie herinnert zich de uitzendingen nog van Radio Luxemburg, een commerciële zender die vanuit Luxemburg uitzendt in onder andere de Nederlandse taal. In de jaren vijftig en zestig wordt er bij ons thuis op de zondagmorgen meestal naar deze zender geluisterd naar ‘lichte muziek’, ook als de popmuziek over Europa davert wordt bij ons de radio naar deze zender overgeschakeld en klinken de stemmen van Selvera’s en Corry Brokken bij ons door de luidspreker.

In het jaar dat ik word geboren debuteert Corry Brokken op de radio en jaren later staat deze zangeres, die in 1957 als eerste Nederlandse met Net als toen het Eurosongfestival wint, met Milord maanden lang op de eerste plaats van de Nederlandse hitlijsten.

Edith Piaf heeft dit nummer op de kaart gezet. De oorspronkelijke titel is Ombre de la Rue en is geschreven door Georges Moestaki. Ook Dalida, muziek van haar is jarenlang door Mart Smeets gedraaid, heeft dit nummer in het Italiaans, Engels en Duits gezongen. En in Amerika heeft Cher het op haar repertoire staan.

Al dat buitenlandse geweld gaat aan mij aanvankelijk voorbij en ik groei op met de vertaling van Willy van Hemert. En als je eenzaam wordt, moe van ’t gelukkig zijn kom dan bij mij Milord, dan sluit ik ’t gordijn. Inderdaad zoals vaker is eenzaamheid een van de pijlers van muziek die mij aanspreekt, maar net zo vaak is het de stem en die van Corry Brokken is zeker bijzonder.

Ik hoor haar zingen Kom in m’n huis milord en maak plezier met mij. En weet dat de onvergetelijke  Liesbeth List dit chanson eveneens heeft gezongen.

Opa IJsbeer


maandag, januari 17, 2022

Het muziekdraadje 3

Red Negligee

Maandag 17 januari 2022

Een nummer dat in mijn Muziekdraadje niet mag ontbreken is Red Negligee. Door het lezen van een blog eerder deze maand heb ik dit nummer een stuk naar voren gehaald. Het is voor velen vermoedelijk een onbekend nummer van een onbekende artieste en is zelden op de radiozenders te horen.

Toch is het tijdens een radio-uitzending dat ik deze uitvoering heb leren kennen. Op een late zaterdagavond in een programma waarin veel bluesnummers te horen zijn komt dit nummer voorbij. Minutenlang, zo lang dat het moeilijk is mijn concentratie vast te houden. Maar dat einde van die ruim negen minuten bezorgt mij een brede glimlach.

Uitvoerend artieste is Katie Webster, geboren als Kathryn Jewel Thorne, die vooral bekend is als boogiewoogiepianiste en optreedt met artiesten als Lonnie Brooks en Slim Harpo. In de jaren zestig toert Webster een tijdje met Otis Redding over de wereld. Omdat zij zwanger is gaat zij niet met hem op pad en zit zij niet in het vliegtuig waarin Redding in 1967 verongelukt. Zij heeft tijd nodig het verlies te overwinnen en trekt zich terug. Als Webster terugkeert op de podia is zij tijdens diverse bluesfestivals een gewaardeerde verschijning en sterren als Bonnie Raitt en Robert Cray spelen met haar samen.

Haar geestdrift en spel leveren Katie Webster (overleden in 1999) de eretitel Swamp Boogie Queen op. En als ik naar haar muziek luister dan word ik bijna meegezogen in het ritme van haar vingers op de pianotoetsen. Maar die muziek komt pas later. Voor mij begint het allemaal met Red Negligee, een nummer dat is uitgebracht in 1989 op het album Two-Fisted Mama! En hoe ik dat nummer het beste kan omschrijven? Ik zou bijna zeggen als een conference, maar oordeel zelf. En grinnik.

Opa IJsbeer


 

maandag, januari 10, 2022

Het muziekdraadje 2

Looking back

Maandag 10 januari 2022

Na het behalen van mijn diploma heeft mijn vader mij meegenomen naar de Philips-winkel in Huizen en daar heb ik enkele LP’s mogen uitzoeken. Eenmaal thuis heb ik het album Looking Back op mijn monoplatenspeler gelegd en bij het horen van de scherpe tonen van The Bluesbrakers besef ik: dit is mijn muziek.

Op dit album staan diverse covers, maar ook eigen werk van John Mayall. Het album is een terugblik op een periode waarin talloze bekende musici hebben meegespeeld in zijn band. Ik noem er slechts een paar: Eric Clapton, Peter Green, John McVie, Ainsley Dunbar en Mick Taylor. Ondanks zijn vergevorderde leeftijd speelt Mayall nog steeds en onlangs is er van hem een nieuw album verschenen waaraan op de gangbare Hilversumse zenders nauwelijks aandacht wordt besteed.

Waarom ik voor deze rubriek van dit album van deze blanke Engelse bluesman het titelnummer Looking Back eruit heb gepakt is heel simpel. Allereerst is het nostalgie, verder het ritme, gitaarspel, het toetsenwerk en vervolgens ook nog eens de tekst.

Met As I walking down the street word ik vanzelf het nummer ingetrokken. En zo gaat het verder en verder via Her hair was curly shining bright tot het zich herhalende refrein. En als ik dit nummer nu beluister moet ik steeds weer terugdenken aan die tijd dat dit nummer al knarsend over mijn pick-up hobbelt. En ik hoor nog steeds I was looking back at her. Voor mij betekenen die woorden veel meer dan zomaar een terugblik, maar ook het besef dat iemand al bijna vijftig jaar lief en leed met mij deelt.

Opa IJsbeer


 

maandag, januari 03, 2022

Het muziekdraadje 1

Summertime

Maandag 3 januari 2022

De Top 2000 heb ik achter mij gelaten, maar dat wil dus niet zeggen dat muziek mij niets meer doet. Ondanks dat ik slechthorend ben mag ik graag naar muziek luisteren. Vooral oudere nummers, het moderne werk volg ik niet meer. De song die mij het meeste aanspreekt is Summertime.

Het is een belegen nummer dat al door menigeen in een nieuw jasje is gestoken. Het is geschreven als aria voor de opera Porgy and Bess, die voor het eerst is uitgevoerd in 1935. Deze opera wordt toegeschreven aan de gebroeders Gershwin en is gebaseerd op een boek van Edwin DuBose Heyward die tevens het merendeel van de teksten heeft geschreven. Ook dat van Summertime. De muziek van dit nummer is bovendien vermoedelijk afkomstig van de jazzmuzikant Fats Waller.

Wanneer ik dit nummer voor het eerst heb gehoord weet ik niet meer, maar het is pas echt blijven hangen door de uitvoering van Brainbox in 1969. Een uitvoering met Jan Akkerman en Kaz Lux. Nog steeds krijg ik de koude rillingen als ik deze uitvoering hoor. Maar dat geldt ook voor de uitvoering van Janis Joplin.

Deze zangeres behoort tot de 27 Club, samen met Jimi Hendrix, met wie zij bevriend is geweest. Zij hebben op dezelfde festivals gestaan en er wordt beweerd dat zij ook samen hebben opgetreden. Maar echt bewijs daarvan is nooit geleverd. Ook niet dat zij samen Summertime hebben gespeeld of hebben opgenomen.

Het nummer heb ik al diverse keren zien en horen uitvoeren. Bijvoorbeeld tijdens een intiem concert op Naxos, maar ook tijdens de opera uitgevoerd door Amerikaanse artiesten. Het is in allerlei muziekvormen te horen en in talloze vertalingen. In het Nederlands heeft Sandra Reemer het al in 1963 uitgevoerd onder de titel Sluimer zacht.

Opa IJsbeer