Hendrik #153

Een optie

Maandag 27 september 2021

En dan is het maandagmorgen, sta ik op terwijl er nog geen verhaal is. Dan kan ik uiteraard besluiten dat er een einde aan een serie komt, een serie van drie jaar, maar de laptop staat bijna te smeken om geopend te worden, dus… Vingers snellen over de toetsen, de eerste zin verschijnt in een maagdelijk wit blok en binnen twintig minuten is het stukje klaar. Dan staat de krabbel met een lengte van tussen de 250 en 300 woorden op het scherm. Is het echt zo simpel? Zo simpel kan het inderdaad soms zijn.

Ik laat mij onderwijl (prachtig toch zo’n oud woord) verrassen. Denk terug aan de afgelopen week, aan gesprekken die ik heb gevoerd, aan ontmoetingen die het onderwerp kunnen zijn voor dit stuk. Uiteraard heeft de weggestuurde staatssecretaris ook nagedacht over de betekenis van haar woorden tijdens het spraakmakende interview met de ochtendkrant. Zij is in de gelegenheid geweest om op haar tong te bijten, maar zoals wel vaker heeft zij voor iets anders gekozen.

Regelmatig zie ik ellenlange spitsen die er niet in slagen om de bal tegen de touwen te koppen uit een voorzet. Een veertienjarige jeugdvoetballer heeft daar iets minder moeite mee. Ooit heeft hij als kleinste van het team rond gelopen. Vanaf bijna de eerste wedstrijd zet hij zijn kop tegen de bal. En vaak met resultaat. Zaterdag krijgt zijn team drie corners. De eerste bal gaat recht in de handen van de keeper. De volgende met een stuit over. ‘Driemaal is scheepsrecht’, zegt hij vol bravoure. ‘Kom maar op met die bal.’ De hoekschop is ditmaal iets minder genomen. De bal ploft voor zijn voeten en ligt even later in het net. Iedereen heeft een optie en hij heeft de zijne benut.

Opa IJsbeer

Hendrik #152

Vaart

Maandag 20 september 2021

Zonder geluk vaart niemand wel. Als ik deze zin lees dan vraag ik mijzelf af: waar ligt hier het zwaartepunt? Is dat het woord geluk of draait alles hier om niemand? En dan hebben wij ook nog dat bijzondere woordje wel dat soms ballast vormt en nauwelijks iets toevoegt aan een zin. Of is het toch dat aparte woord vaart, dat in deze context niets met snelheid te maken heeft en al evenmin een link heeft met het water dat vlakbij mijn huis stroomt. Overigens droom ik regelmatig weg op een bankje langs dat water van de Lage Vaart en het liefst zonder ik mij daar een paar keer per week af om inspiratie op te doen.

Uiteraard heb ik zoiets, de inspiratie dus,  bij tijd en wijle nodig voor het maken van een blog, een verzonnen verhaal of een poëziekrabbel. Want niet alles komt mij altijd aanwaaien. Er zijn gelukkig ook van die momenten dat alles van een leien dakje lijkt te gaan, dat het ene woord tot het volgende leidt en dat de regels zich bijna automatisch vullen. En soms krijg ik daar een zetje in de rug bij, zoals gisteren.

Op die fraaie nazomerse dag word ik samen met mijn vrouw meegenomen voor een tochtje in een sloep over het water van de Noorderplassen. Dan ervaar ik aan den lijve dat wonen aan het water overal anders is. Maar ook hoe de directe omgeving wordt ervaren vanaf een positie langs of juist vanaf het water, die ervaring is totaal verschillend. Dit varen is voor ons echt ontspanning, tot er een patser aankomt die nog even onnodig extra gas geeft om vervolgens met grote vaart in de verte verdwijnt met achterlating van een hoge hekgolf die de beschoeiing beschadigt.

Opa IJsbeer

 

Hendrik #151

Signaal

Maandag 13 september 2021

Hoe sociaal is ons netwerk? Als ik alles laat afhangen van de sociale media dan vrees ik het ergste. Reacties daarop zijn (ik geef dat toe) vaak hartverwarmend, maar zeker als het over nieuwsberichten gaat, is het tegendeel net zo vaak waarneembaar. Tegenstellingen worden juist dan flink uitvergroot en mensen besmeuren met pek en veren is daarbij iets uit een ver verleden en valt in het niet bij grove beledigingen en bedreigingen, die in het merendeel anoniem gebeuren.

Respect wordt in een steeds kleiner doosje gepropt, een doosje waarop flink wordt gestampt en getrapt. Mensen waarvan je juist respect mag verwachten laten het bovendien afweten en slagen er niet in de aangegroeide bast van dat weggemoffelde respect te pellen. Zij maken het zelfs steeds bonter.

Tot die groep reken ik zeker ook onze vertegenwoordigers in de Tweede Kamer. Wij, de kiezers, hebben hun in maart een heel duidelijk signaal afgegeven; het oude kabinet kan gewoon doorgaan. Maar nee, er wordt op de persoon gespeeld en de verantwoordelijken nemen daarover geen enkele verantwoordelijkheid. Zij treden niet terug bij falen, zoals zij ook na forse uitglijders gewoon glibberend doorgaan tot zij ergens een beter betaalde baan hebben opgevist.

Het woord respect valt vaak in samenhang met sport. Zelf ben ik ook wel eens respectloos naar de arbitrage. Ik geef het toe, ben ook maar een mens. Maar dat (top)sporters elkaar met weinig respect behandelen dat hoort er kennelijk tegenwoordig bij. Zij hebben echter wel een voorbeeldfunctie en geven met hun acties en misselijkmakende theaterstukjes een verkeerd signaal af naar de jeugd, die dit maar al te graag kopieert.

 

Opa IJsbeer

 

(Illustratie is uit NRC)

Hendrik #150

Prikkels

Maandag 6 september 2021

Onze taal is niet altijd eenvoudig voor buitenlanders en zeker niet als er ook nog eens een spreekwoord of gezegde wordt aangehaald. Iedere maandag probeer ik weer iets te zeggen of een ander iets te laten vertellen en hoop dat ieder artikel toch net weer iets anders is dan de vorige. Tevens probeer ik te voorkomen dat het lijkt alsof de stukken met de Franse slag zijn gemaakt.

Pardon… ergens reageert iemand verbolgen, trap ik bij iemand op de lange tenen! In dat geval zijn dat vast de tenen van iemand die deze uitdrukking nog nooit heeft gehoord. Voor die persoon is dat dus gewoon Grieks. Pffff. Maak ik het nu allemaal nog erger? Mijn Griekse vrienden en kennissen kennen mij ondertussen wel en weten dat ik hun hiermee absoluut niet beledig. Het dus vooral geen voorstel is om het op zijn Grieks te doen.

Ergens zie ik een grijns verschijnen. Een ander krijgt het er ondertussen misschien wel Spaans benauwd van. En denkt: waar wil die man toch heen met zijn verhaal? Doet hij soms weer een poging om Roomser dan de paus te zijn? Of eindigt het straks allemaal met een flauwe Belgen mop?

Niets van dat alles. Ik doe slechts een poging uit te leggen dat er dagen zijn dat ik absolute rust in mijn hoofd nodig heb, terwijl mij dat zelden is gegund omdat die hersenen onbedoeld malen, altijd maar overuren maken. Om nog enige rust te krijgen doe ik regelmatig mijn gehoorapparaten uit zodat het aantal prikkels van buitenaf beperkt blijft. Dat is dus niet hetzelfde als Oost-Indisch doof willen zijn.

 

Op IJsbeer