Lekker
Maandag 19 juli 2021
Word ik met het verstrijken van de jaren milder? Of juist
agressiever? Die vraag durf ik mijzelf wel te stellen. Het antwoord daarop kan ik
niet geven, want hoe ik naar mijzelf kijk is niet per se hetzelfde als de
manier waarop anderen mijn gedrag ervaren. Dat mijn handelwijze anders is
geworden besef ik en bemerk ik ook.
Een klein voorbeeld; op de eerste werkdag van het jaar is
het een gewoonte om elkaar op de werkvloer niet alleen een gelukkig nieuwjaar
te wensen, maar om elkaar ook te knuffelen, elkaar drie zoenen te geven. Aan
dat knuffelen en dat zoenen heb ik mij altijd onttrokken. En een enkele collega
heeft daar wel eens een opmerking over gemaakt. Iets waarop ik op dat moment
geen antwoord heb kunnen geven en pas later bespreekbaar heb gemaakt. Diverse
vrouwen hebben mij toen bedankt en aangegeven ook helemaal niet zo gecharmeerd
te zijn van die zoenen.
Op dat gebied ben ik dus zeker veranderd. Zelfs in
coronatijd geef ik de begroetingszoenen aan bekenden. Maar alleen aan hen die daar
ook voor openstaan. Deze week nog aan onze vriendelijke Griekse gastvrouw en
ook onze autoverhuurder is door mij in de armen gesloten. En zo kan ik er nog
enkele opnoemen.
Veranderd ben ik dus. Wel houd ik nog van tradities, maar
ben gelukkig niet van slag als een traditie niet door kan gaan. Ach een
traditie wil ik het niet noemen, maar tijdens een vakantie op zondag een ijsje
eten… Een moord zal ik daar niet voor doen, maar lekker is het wel.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten