Opvangen
Maandag 21 december 2020
Regelmatig stel ik mij dezelfde vraag: ben ik een
gewoontedier? Sommigen zullen dat beamen, maar zelf houd ik toch mijn
bedenkingen. Zeker op het gebied van mijn krabbels zoek ik vaak een uitdaging
en probeer iedere keer weer iets anders. Maar je gedichten over beelden dan? Ik
zie het u bijna denken. Maar die beelden zijn toch iedere keer anders, net
zoals mijn krabbels. Niet alleen qua inhoud maar ook qua vorm, wel of niet
rijmend. En daarnaast word ik soms geïnspireerd door kleine zaken, dat kunnen
woorden of gedachten zijn, een thema.
Natuurlijk zijn er gebieden waarop ik zeer trouw ben. Zo
ben ik 46 jaar getrouwd met dezelfde vrouw en daarvoor heb ik slechts een
vriendin gehad. Ook clubtrouw behoort tot het rijtje loyaliteit. Weliswaar ga
ik er niet meer naartoe, maar Ajax staat bij mij op nummer één wat voetbalclubs
betreft. Omdat ik 43 jaar in Almere woon en mij een echte Almeerder voel, volg
ik de plaatselijke profploeg en bezit een seizoenskaart. En bij de amateurs
staat de sv Huizen op de eerste plek, zoals ook de volleybalvereniging uit mijn
geboortedorp nog steeds een bijzonder plekje heeft in mijn hart.
De laatste tijd wandel ik bijna iedere dag. Inderdaad dat
woordje bijna geeft alles aan. Alles is anders en iedere dag is anders.
Zo verloopt iedere wandeling anders en loop ik geen dag dezelfde afstand.
Regent het, dan blijf ik thuis. Echter niet altijd. En als het droog is? Ach
ook vandaag geen wandeling, regen of geen regen. Dat besluit heb ik gisteravond
genomen. Waarom? Ik wil op tijd terug zijn en vooral fris zijn voor het samen
met mijn lief opvangen van twee van onze kleinzoons.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten