Vakantie
Maandag 12 oktober 2020
De scholen in deze regio blijven dicht vandaag. En
ditmaal heeft het, in tegenstelling tot het voorjaar, niets te maken het nog
steeds aanwezige virus dat weliswaar meer slachtoffers maakt dan tijdens de
eerste golf, maar nog niet geleid heeft tot dezelfde strenge maatregelen als in
de lente. Het één heeft vermoedelijk te maken met verkiezingen die eraan komen (volgend
jaar) en het ander is een afgeleide van de spreiding van vakanties.
In deze regio hebben leerlingen van scholen
herfstvakantie en ouders en begeleiders moeten zich weer eens in tweeën
splitsen. Misschien zelfs wel in drieën; kinderen opvangen, huishouden
draaiende houden en (de meesten) ook nog eens werken/ de kost verdienen. Niet
iedereen is in staat extra vakantiedagen op te nemen en er wordt derhalve vaak
een beroep gedaan op grootouders, die het zelden vervelend vinden hun
kleinkinderen een paar dagen te verwennen.
Als kind ben ik ook regelmatig uit logeren geweest bij
mijn opa en oma in Doorn. En aan de meeste van die uitstapjes heb ik uitermate
goede herinneringen. Dwalen door het bos met mijn broer, mijn opa of met een
oom. Spelletjes doen, soms ook spanning. Onverwachts een vos zien oversteken.
De bosgeluiden onder het dak.
Één vakantie zal ik nooit vergeten. De schreeuw, de
tranen, het verdriet. Mijn zus en ik bij oma, eind juli 1964, in haar woning in
het bos en dan komt er bezoek met de mededeling dat Gijs is overleden. Mijn
grote broer, zestien jaar oud, is er niet meer. Overleden na een zware
hersenoperatie. Nooit meer samen spelen, nooit meer samen fietsen, nooit meer
samen roken, nooit meer slapen in één bed. Inderdaad die vakantie zal ik nooit vergeten.
En ik hoop dat mijn kinderen, kleinkinderen zo’n vakantie nooit hoeven mee te
maken.
Opa IJsbeer
1 opmerking:
Heel bijzonder dat jij op deze manier deze herinnering aan je grote broer met ons deelt. Iets om nooit te vergeten.
Een reactie posten