Oranje
Zaterdag 27 april
2019
Ik houd van regelmaat, maar vind het ook heerlijk om een
tikje tegen een rijtje dominostenen te geven zodat de zorgvuldig opgebouwde rij
verandert in een wanordelijke bende. Daarom deze week ook een tweede verhaal
uit de buurtsuper. En volgende week? Dat zien we dan wel weer.
Vandaag spreek ik een van de vaste medewerksters. Ja, zij
moet werken en vind dat niet erg. Alleen de winkeltijden mogen best iets korter
zijn, want zowel in de vroege ochtend als in de avonduren zijn er geen klanten
te vinden. Vandaag zijn er vooral parttimers aan het werk die een extra zakcentje
verdienen. Natuurlijk kunnen zij dat ook op een kleedje, maar dan ben je wel aan
de grillige weersomstandigheden overgeleverd. En bovendien is het altijd
afwachten of jouw zooitje voor een ander aantrekkelijk genoeg is om er een bod
op te doen.
In de winkel is het droog en heerlijk rustig. In korte
tijd vergaar ik alle ingrediënten voor een weekendsoep; pompoen, wat kruiden,
kokosmelk, brood en nog wat kleine zaken. Zoals perssinaasappelen voor het
dagelijkse verse sapje. Wat mij opvalt is dat de broodafdeling enkele lege
vakken vertoont. En dat al zo vroeg.
Als ik alles in mijn winkelwagen heb, loop ik nog even
naar de koopjeshoek. Zoals bij bijna ieder winkelbezoek. En slechts zelden neem
ik iets mee. Vandaag zie ik kleding liggen. Veel stokbrood om af te bakken en
ook nog enkele oranjespullen. Voor het oranjegebak en de -koeken moet ik wel
erg ver door de knieën. Dat doe ik wel, maar alleen om het jullie te laten
zien.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten