Hendrik #014

Op zijn paasbest

 Maandag 28 januari 2019

 Voor een dichtbundel ‘Herinnering’ dacht ik terug aan iets wat ik schreef over de ondertussen verdwenen Fleschlaan in Doorn. Hier woonden mijn grootouders in de bosrand. Als ik daar logeerde met mijn broer en zus en ik wilde naar ‘de straat’ dan moest ik mijn nette/zondagse kleren aan. Ook als ik met een oom of oma naar het dorp ging, moest ik er op zijn paasbest uitzien.

Wat dat met een buurtsuper te maken heeft? Nou zelf kleed ik mij niet om en heb gewoon mijn dagelijkse joggingbroek aan als ik naar de winkel ga, of in de zomermaanden in een korte broek. Maar in de winkel zie ik talloze mensen, vooral vrouwen die er tiptop gekleed uitzien, alsof ze net van een feestje komen of op het punt staan naar een trouwerij te gaan. Op zijn paasbest.

Een vreemde uitdrukking paasbest. Die is terug te voeren naar zo’n honderd jaar geleden, toen de mensen er met Pasen netjes uit wilden zien en vaak nieuwe kleren aantrokken.

Wat Pasen betekent voor veel mensen ga ik niet uitleggen. In Doorn aten we op die dagen veel eieren. En tegenwoordig? Tegenwoordig is de Pasen gekaapt door de commercie. Vorige week zag ik dat de schappen voor de bijzondere koopjes al weer werden leeg gemaakt. En een dag later werden gevuld met allerlei lekkernijen. Vooral van chocolade; paashazen en paaseieren. En net als met de pepernoten en kerstkransjes zijn er altijd mensen die dit spul nu al aanschaffen. Mij niet gezien. Misschien als Pasen en Pinksteren tegelijk vallen.

Opa IJsbeer

Hendrik #013

Bakken

 Maandag 21 januari 2019

 Hebben jullie dat nou ook, dat ieder virus waaronder Nederland bukt juist aan jouw deur voorbijgaat. Of nou ja bijna iedere virus en heel soms krijg je er een staartje van mee. Het heeft even geduurd voor dit virus echt toegang tot ons huis kreeg, maar het lijkt nu niet meer te stoppen.

Het begint allemaal met oliebollenbakken. Mijn vrouw kijkt naar Heel Holland Bakt en leerde daar dat een beslag langer, dus luchtiger moet worden geklopt en dat probeerde zij vorig jaar uit met het oliebollenbeslag. Het resultaat was een nog luchtigere bol dan anders. Het is maar goed dat er geen uitgebreide oliebollentests meer worden gehouden, want anders stond de winnaar al bij voorbaat vast.

Nu tijdens het zesde seizoen van de serie Heel Holland Bakt krijgt mijn vrouw de smaak van bakken ook te pakken. Heel vroeger maakte zij met onze kinderen nog wel eens een cake of appeltaart, maar vorige week werden er ineens allerlei ingrediënten en spulletjes aangeschaft voor cupcakes. Samen met onze jongste kleinzoon maakte zij er een aantal. Eerlijk is eerlijk, ik heb er vorige week een geproefd en die smaakte uitstekend. Ook onze jongste dochter heeft haar goedkeuring eraan gegeven.

Vandaag stond ik in onze buurtsuper weer bij het vak met bakproducten, want ook daar is de hoeveelheid producten toegenomen. Per seizoen iets meer. Dit keer heb ik cakemeel meegenomen. Nee er wordt geen cake gebakken. Uit een ander vak nam ik twee potten honing mee en voelde mij even de oudere neef van Winnie de Poeh. Het resultaat. Ik moet nog even een paar uur wachten tot de honingtaarten klaar zijn.

Opa IJsbeer

Hendrik #012

Het katje

Maandag 14 januari 2019

Jaren geleden heb ik mijn echtgenote een hondje cadeau gedaan voor haar verjaardag. Een bange puppy, een Jack Russel. Datzelfde jaar kocht mijn vrouw een tweede hondje met ongeveer dezelfde tekening, een vuilnisbakkenras door ons een Almeerse sleepdog gedoopt.

Op een zonnige dinsdag, toen een van de kinderen de honden aan het uitlaten was, wipte een zwart katje onze achtertuin in en liep parmantig door de open achterdeur naar de bakken met hondenvoer. Inderdaad het beestje had honger, was ook veel te jong nog, te klein om alleen buiten te lopen. Nadat het zich tegoed had gedaan vertrok de poes.

De volgende dag kwam ze weer langs. Alleen de honden waren er toen wel en die hadden niets in de gaten. Echte slapers hè. Op de derde dag hebben wij het beestje binnengehouden. De honden reageerden wel wat vreemd, maar accepteerden haar.

Na een week hoorden wij dat het katje ook bij anderen enkele dagen binnen was geweest. De eigenaren eisten haar bij hen terug. In het hofje wisten velen dat ze bij ons zat, maar toen de eigenaren rondvraag deden, hielden zij hun mond. Wij namen haar mee naar de dierenarts en lieten haar registreren. Zij ging mee als de honden werden uitgelaten en had duidelijk ons uitgekozen als eigenaar.

Het gewone kattenvoer was niet aan haar besteed. Maar aan het hondenvoer kwam ze ook niet meer. Soms nam ze een muis, een vogeltje of zelfs een mol voor ons mee. In de supermarkt keek ik of dat speciale merk er nog steeds is. En ja. Niet in grote hoeveelheden. Begrijpelijk want het is aan de prijs.

Met een beetje weemoed en een grote grijns liep ik naar huis en dacht aan Ruby Tuesday: She would never say where she came from.

Opa IJsbeer

Hendrik #011

Stormy Monday

 Dinsdag 8 januari 2019

 ‘Het gaat morgen stormen,’ zegt mijn vrouw maandag tegen mij, ‘wil je de boodschappen voor dinsdag ook meteen meenemen?’ Nee dat hoeft, want dan wordt de boodschappentas wel heel erg zwaar. Ik neem mijn jongste kleinzoon mee naar de supermarkt en dat doen we lopend.

Daar denk ik aan terwijl Stormy Monday klinkt. Inderdaad T-Bone Walker weet dat het op dinsdag net zo slecht is. En daarom trotseer ik vandaag op de fiets de wind en trap mij een weg door de Faunabuurt naar onze buurtsuper. Een man op een fiets met trapondersteuning scheert mij tegemoet en ik vraag mij af: moet die man geen helm op met zo’n absurde snelheid. Zelf ben ik net, heel licht trappend, een vrouw voorbij gereden. Zij staat op haar trappers en heeft een veel te zwaar verzet gestoken, Toch ben ik trots op haar, want: wij behoren tot de weinigen die het aandurven tegen de wind in te rijden.

Bij de parkeerplaats van de super is het rustig. Fietsen staan er nauwelijks. De wind heeft een van de fietsen omver geblazen en jaagt bladeren langs de enkele auto die in de parkeervakken staat. Veel mensen hebben inderdaad gisteren hun boodschappen al gedaan. Dat geeft mij vandaag ruimte in de winkelpaden. Ook vandaag neem ik geen grote hoeveelheden boodschappen mee. Kan ik morgen weer.

In mijn hoofd draait Summertime, maar als ik de kassa voorbij ben en naar buiten loop, weet ik het zeker. Vandaag is er ruimte voor Stormy Monday! But Tuesday is just as bad.

Opa IJsbeer