Het muziekdraadje 135

Deze is voor jou

Maandag 29 juli 2024

Terwijl ik voor deze aflevering van Het Muziekdraadje naar een Nederlandstalig nummer zoek gaat mijn gedachte automatisch uit naar Anne. Maar de verbinding met deze song vind ik te voorspelbaar en daarom kijk ik verder, veel verder, in de tijd ook. Bij mijn zoektocht kom ik tenslotte uit bij liedjesschrijfster Anna Fernhout, ooit lid van de groep White Russian.

Misschien nooit van gehoord en dat kan maar zo. Fernhout schrijft vooral Nederlandstalige liedjes en soms maakt zij de overstap naar Engels. Zij zingt en speelt over het reilen en zeilen in het menselijk leven, vaak hebben haar teksten een vleugje humor.

Tijdens optredens probeert Fernhout haar publiek nadrukkelijk mee te trekken en nodigt uit tot meezingen. Misschien klinkt dit allemaal wevend, bedenk echter dat zij in Amsterdam het Centrum voor Stembevrijding leidt en daarnaast nog een opleiding als lichaamsgericht therapeut volgt bij het Institute of Core Energetics.

In het voorjaar verscheen haar derde EP Al lang genoeg. Met Deze is voor jou verlaat ik alle eerder gebaande paden en kom terecht bij een lied dat ik nooit eerder heb gehoord en waaraan ik moet wennen. Het staat op haar EP ‘Haast je niet, vier het leven’ dat is uitgebracht in 2021 en het nummer is geschreven door Matthijn Buwalda.

‘Wie heeft gezegd dat jij je altijd weer moet geven aan iedereen en overal op elk moment’, zo begint het. Er volgen talloze mooie regels als ‘Want onbegrepen is iets anders dan niet goed’ en ‘Al wil de wereld steeds je hart zien zonder grenzen, als jij niet wil nou dan heeft de wereld pech.’ Maar ook het refrein: ‘Deze is voor jou en niemand anders. Deze is voor jou en hoe jij je kent en wie pas van je houdt als je verandert, die zal nooit snappen hoe bijzonder jij al bent.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 134

Anna Mari-Elena

Maandag 22 juli 2024

Na vier weken Lesvos wordt het tijd voor een Grieks liedje, een nummer dat in 1984 te horen is geweest tijdens het Eurovisie Songfestival in Luxemburg. Het is de inzending van Cyprus voor dat festival. Het nummer Anna Mari-Elena eindigt in de achterhoede van het festival dat gewonnen wordt door het Zweedse trio Herreys met Diggi-Loo Diggy-Ley.

De Cypriotische inzending is geschreven door Andreas Pavlou, die het zelf zingt onder zijn artiestennaam Andy Paul. Begin jaren zestig is hij naar Engeland geëmigreerd en komt daar in aanraking met de muziek van Elvis Presley, zijn Engelse tegenhanger Cliff Richard en grootheden als Tom Jones en Engelbert Humperdinck.

In Engeland wordt Paul ontdekt tijdens een talentenjacht waarbij het nummers van Elvis ten gehore brengt. Het levert hem een contract op. Het nummer Heartbeak Situation wordt door hem opgenomen geproduceerd door Stock, Aitken en Waterman. Zijn doorbraak komt echter pas met Anna Mari-Elena en met name de Griekse muziekindustrie stort zich op hem.

Paul die zich meer Engelsman dan Griek-Cyprioot voelt toert door zowel Engeland als Europa en brengt zowel Griekstalige als Engelse nummers uit zoals I believe, Save me, Darling If you leave me en Only Dreams. Maar mede met steun van onder andere Demis Roussos krijgt hij toch de meeste erkenning in Griekenland en op Cyprus.

T’ ónoumá sou to prayoudo, Anna’, zo begint het. Ik zing jouw naam Anna, zo begint het. Filaktó s’ exo sto laimó, Anna. Hij beschouwt haar als een talisman die hij rond zijn hals draagt, zij verwarmt zijn hart nadat het door eerdere relaties is bevroren. Anna Mari-Elena mia ayápi mas krateí. O… Anna, tha eínai éna t’ óneiro mas sti dzon.

Opa IJsbeer

 

 

 

Het muziekdraadje 133

Put it there

Maandag 15 juli 2024

Met wie heeft Nicky Hopkins, bijnaam Edward, eigenlijk allemaal samengewerkt? Die rij is eigenlijk te lang om te noemen. Daar begin ik hier in deze aflevering van Het Muziekdraadje dus niet aan. Mede door een zwakke gezondheid is Hopkins niet veel op tournee geweest. Een van de uitzonderingen zijn de optredens met The Rolling Stones. Zijn muzikale activiteiten als toetsenist zijn vooral beperkt gebleven tot studiowerk.

Zo is deze befaamde toetsenist, die op vijftigjarige leeftijd is overleden, bijvoorbeeld te horen op albums van alle vier The Beatles. Zo speelt Hopkins mee op het achtste studioalbum van Paul McCartney, dat zowel in Engeland als Noorwegen de nummer één positie heeft gehaald. Op dit album Flowers in the dirt zijn onder andere ook David Gilmour en Elvis Costello te horen.

Mijn aandacht op deze plaat gaat vooral uit naar het korte Put it there. Met dit nummer wordt de eerste kant van de in 1989 uitgebrachte LP afgesloten. McCartney heeft zich voor dit nummer laten inspireren door zijn vader, betreffende een uitdrukking van vriendschap en troost. Het heeft de singlestatus gekregen dankzij fans die spontaan begonnen te dansen op dit nummer tijdens een optreden in het Parijse Palais Omnisports. Maar het is ook de titel geworden van een documentaire die is opgenomen over het maken van het album.

‘Give me youd hand I’d like to shake it. I want to show yoy I’m your friend’, zo begint het nummer. ‘Put it there if it weights a ton’, zo luidt de uitdrukking van McCartneys’ vader. Nog maar enkele mooie losse zinnen. ‘I hate to see things go wrong. The darkest night and all it’s mixed emotions is getting lighter sing a song.’ ‘As long as you and I are here, put it there.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 132

It hurts me too

Maandag 8 juli 2024

In de vorige aflevering van Het Muziekdraadje heb ik geschreven over jammen. Dit fenomeen komt vaker voor, zo is zelfs het album Jamming with Edward ontstaan. Tijdens de opnames van het album Let in Bleed van The Rolling Stones wachten Mick Jagger, Charlie Watts en Bill Wyman  tevergeefs in 1969 in de Olympic Studio in London op Keith Richards. Over zijn afwezigheid doen diverse verhalen de ronde. Een van die verhalen vertelt dat Keith weggelopen is omdat hij tegen het meespelen van Ry Cooder als gastgitarist was.

Feit is dat tijdens zijn afwezigheid door de drie aanwezige Stones, Ry Cooder en Nicky Hopkins¸ een pianist die vaker met de Stones meespeelde op platen en tijdens optredens, een aantal nummers is opgenomen. Die nummers zijn in 1972 als album uitgebracht op het label van de Stones. Dat album ‘Jamming with Edward’ bereikte in ons land zelfs de zevende plaats.

Het bekendste nummer op het album is ongetwijfeld It hurts me too, geschreven door Elmore James en Mel London en voor het eerst op de plaat gezet in 1940 door Tampa Red aan wie het nummer ook wel wordt toegeschreven omdat het is gebaseerd op Things ‘bout comin’ my way dat door hem al in 1931 is opgenomen. Er zijn inmiddels talloze bluesversies en popcovers van te vinden.

Nog even wat tekst: You said you was hurting, you almost lost your mind, now the man you love he hurts you all the time. Een echte bluestekst dus. But when things go wrong, go wrong with you It hurts me too. Liefdespijn daar gaan zoveel songteksten over. He loves another woman, Yes I love you but you love him and stick to him like glue. Now he’d better leave you or you better put him down. No I won’t stand to see you pushed around. Inderdaad It hurts me too.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 131

Just Breathe

Maandag 1 juli 2024

Stone Gossard, voormalig gitarist van de grungeband Mother Love Bone, wil in 1990 na een jamsessie met Mike McCready een nieuwe band starten in Seattle. Bassist Jeff Ament sluit zich bij hen aan. Op zoek naar een zanger en een drummer maken zij een demo. Drummer Jack Irons slaat hun aanbod af maar brengt hun wel in contact met Edward Louis Severson III, die zanger is van Bad Radio uit San Diego. Dit viertal vormt de basis van Pearl Jam, dat officieel in 1991 van start gaat.

David Krusen maakt de band compleet maar wordt vanwege een alcoholprobleem al snel ontslagen. Diverse drummers worden versleten tot Matt Cameron zich bij hen aansluit. Sinds 2002 is er ook nog een toetsenist aangetrokken: Kenneth ‘Boom’ Gaspar.

De albums van de band verkopen beter dan hun singles. In ons land is Just Breathe een van hun grootste successen. ‘Dichter bij een liefdesliedje zijn we nooit gekomen’, zegt zanger/gitarist Eddie Vedder, die zijn moedersnaam gebruikt. Hij is tevens de auteur van het nummer dat in Canada op nummer één terechtkomt. ‘Er gebeurt altijd wel iets, elke dag’, zegt Vedder. ‘Daar gaat het liedje over. Praat niet, haal alleen adem en voel elkaars aanwezigheid.’ De Nederlandse zangeres Anneke van Giersbergen, maar ook Willie Nelson hebben dit nummer eveneens opgenomen.

‘Yes, I understand that every life must end as we sit alone. I know someday we must go’, zo begint de tekst. Velen zullen het repeterende ‘Dit I say that I need you?’, herkennen. ‘Did I say that I want you? Oh, if I didn’t, I’m a fool, you see. No one knows this more than me as I come clean.’ En later nog: ‘Nothing you would take, everything you gave, hold me ‘till I die, meet you on the other side.’

Opa IJsbeer