Het muziekdraadje 39

Born to be wild

Maandag 26 september 2022

Vandaag kies ik voor een nummer dat aanvankelijk is opgenomen in een andere versie dan waarmee de Canadese band Steppenwolf succes had. Born to be wild is geschreven door Mars Bonfire, broer van de drummer van de band, als een ballad en wordt wel eens beschouwd als het eerste heavy metal-nummer, mede door de regel I like smoke and lightnin’ heavy metal thunder racing with the wind.

Deze derde single van het debuutalbum van Steppenwolf deed aanvankelijk niet zo veel in de hitlijsten, maar werd pas een succes door het gebruik in de cultfilm Easy Rider. Peter Fonda, de producer en acteur in deze film, wilde vooral muziek van Crosby, Stills en Nash gebruiken, maar naar mate het maken van de film vorderde bleek dat dit nummer bijna als een perfecte jas paste. Al snel werd Born to be wild omarmd door motorrijders. Niet alleen door de filmbeelden maar ook door de eerste regels: Get your motor runnin’ looking for adventure in whatever comes our way.

En natuurlijk heb ik ook de regels Like a nature’s child we were born born tob e wild. We can climb so high I never wanna die volop meegegalmd. En iets later We can climb so high I never wanna die.

Bij dit alles zie ik steeds weer de filmbeelden voor ogen en denk niet aan een van de vele covers die er zijn gemaakt van dit nummer. En zeker niet door de minste artiesten. Bruce Springsteen, Kim Wilde, Etta James, Link Wray, Slade, The Cult, INXS, Wilson Pickett, Status Quo en Slayer om er maar enkelen te noemen. Voor mij blijft de uitvoering van Steppenwolf de beste.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 38

Oi filoi mou haramata

Maandag 19 september 2022

Bij zomerhits denk ik al snel aan liedjes afkomstig uit Zuid-Europa; uit Frankrijk, Italië en Spanje. Een echte Griekse zomerhit kan ik niet zo snel bedenken. Bij het noemen van vertolkers van Griekse liedjes komen velen overigens niet veel verder dan Nana Mouskouri, Vicky Leandros en Demis Roussos. Vandaag presenteer ik, bijna aan het einde van de zomer, Haris Alexiou.

Hariklia Roupaka, zoals zij echt heet, is in Thebe geboren. Sinds de beginjaren zeventig is zij actief en zij heeft met bijna alle belangrijke liedjesschrijvers gewerkt, zoals George Dalaras, die heel belangrijk was voor het begin van haar carrière. Voor Het muziekdraadje kies ik het door haar zelf geschreven Oi filoi mou haramata, wat betekent Mijn vrienden vroeg in de ochtend. Dit nummer is halverwege de jaren negentig op single uitgebracht en heeft eerder al op de LP Odos nefelis gestaan.

Wie puur alleen naar de muziek luistert hoort de typische Griekse klanken, melodielijnen waarop gedanst kan worden. Samen met de bijzondere stem van Haris Alexiou ben ik al snel verkocht. Akoua gelia na anevainoun ta skalia pali oi filoi mou haramata girnane. De zangeres hoort gelach op de trap, vrienden komen terug en hebben hun biertjes nog in de hand. Zij zingen en gaan haar deur voorbij terwijl zij wacht op zijn lach. Ki ego to gelio to diko sou perimeno. Maar ook zijn streling.

De zangeres wacht en wacht op zijn stap en wil zich het liefste verstoppen. Akouo tin porta na hitpaei kai sopaino giati ap’ alous thelo apopse na krifto. Ik luister naar haar stembuigingen en laat mij meevoeren naar een Griekse avond vol liefde, hunkering en liefdesverdriet.

Opa IJsbeer

 

 

 

Het muziekdraadje 37

Ben ik te min

Maandag 12 september 2022

Een van hen ben ik. Vorige week schreef ik over een macho-nummer. Ditmaal kies ik in Het muziekdraadje voor een totaal ander item. En die eerste zin staat er niet voor niets, want Ben ik te min is in 1966 door Armand uitgebracht als B-side van zijn tweede single. De A-side kwam niet verder dan de tipparade, maar nadat de achterkant door Radio Veronica voor het eerst werd gedraaid, was er geen houden meer aan. Dit nummer stond vervolgens ruim vier maanden in de Top 40.

Als achtjarige trad Herman George van Loenhout al voor het eerst op in België. Armand, zoals zijn artiestennaam luidde, liet zich in de jaren zestig beïnvloeden door Bob Dylan en Woody Guthrie. Hij was enige tijd lid van de Shannon Boys en Les Gilets. Maar hij was toch vooral bekend als protestzanger, de zanger van maatschappijkritische nummers en vooral door Ben ik te min.

Zoals de titel  al aangeeft zingt Armand in de hippietijd over het klassenverschil tussen mensen.  En dat daar weinig romantisch in te vinden is. Als je me maar niet ziet als de jongen met de rozen, want dan stort die hele droomwereld in. Jij was zoals wij dat noemden ‘het materialistische type’, maar daar heb je nu nog weinig meer van.. Jij bent net zo idealistisch als ik.

Toch heeft de ik-figuur ook een onzekere kant, die hij probeert te verbergen. Ben ik te min omdat je vader in een grotere kar rijdt dan de mijne. Daarom zingt hij ook: Ik denk dat je beter kunt gaan. En haalt hij nog even uit naar de familie van haar: Jouw moeder die ik moest aanhoren met haar achterlijke gezwam over de studie van je broer. En hij waarschuwt voor het met hem omgaan: het is echt niet dat ik niets om je geef,maar zo duw je je hoofd in een strop.

Inderdaad dit is Ben ik te min.

 

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 36

I’m a king bee

Maandag 5 september 2022

Fans van het eerste uur van The Rolling Stones zullen dit nummer ongetwijfeld kennen. Het stond al op het door deze band in 1964 uitgebrachte album. Een jaar later nam ook Pink Floyd het op, maar die opname is nooit officieel uitgebracht en zo zijn er nog wel enkele grote muzieknamen te noemen die dit nummer hebben uitgebracht. Zelfs deze eeuw nog toen Steven Tyler en Joe Perry in 2004 een versie opnamen voor de film Lightning in a Bottle.

Ik kies voor de blues uitvoering van I’m a king bee. Niet door Muddy Waters uitgebracht op zijn laatste album King Bee, maar voor de debuutsingle van Slim Harpo uit 1957. Slim Harpo is de artiestennaam van de bluesmuzikant James Moore, die als stuwadoor en bouwvakker werkte en in Baton Rouge optrad onder de naam Harmonica Slim. Voor hij in 1957 aan een solocarrière begon begeleidde hij zijn zwager Lightnin’ Slim.

Het veranderen van zijn artiestennaam in Slim Harpo had te maken met zijn bekendheid als mondharmonicaspeler, de slim harp. Een tweede kenmerk van deze muzikant was zijn warme ietwat luie stem, waarmee hij succes had. Een langdurige fulltime carrière ambieerde Moore niet, zo was hij ook eigenaar van een vrachtwagenbedrijf. Echt oud is hij niet geworden. In 1970 overleed hij op 46-jarige leeftijd aan een hartinfarct.

Zijn persoonlijke doorbraak begint met Well I’m a king bee. Buzzing around your hive. Yeah, I can make honey baby let me come inside. En zoals bij veel bluesnummers komt de macho bovendrijven. Want you to be my queen. Together we can make honey, the world had never seen. Inderdaad de zanger neemt het niet zo trouw. Can buzz all night long. Yeah, I can buzz better baby when your man is gone.

Opa IJsbeer