Hendrik #162

Het bankje

Maandag 29 november 2021

Als kind wandelde ik regelmatig met mijn opa, mijn naamgever, mee naar de haven van Huizen. Soms kocht hij daar rechtstreeks van de vissers, die toen nog aanmeerden, een maaltje vis, die hij dan zelf in de schuur op een petroleumstelletje bakte. Maar vaker ging onze tocht naar dat speciale bankje waar hij met andere oude mannen sprak over vroeger, over de visserij en over zaken die er voor oude mannen toe doen.

Zelf heb ik ook zo’n bankje waar ik mij aan het water, van de Lage Vaart, voor enige tijd terugtrek. Soms ga ik daar zitten terwijl één van onze kleinkinderen zich vermaakt op de schommel of de glijbaan die iets verderop in het groen staan. Daar op dat bankje denk ik ook vaak aan het verleden of aan het nu en regelmatig schrijf ik daar een krabbel waarbij ik mij meestal laat inspireren door mijn omgeving.

Iets verderop langs het water staan ook enkele bankjes. In de zomer heb ik daar een paar keer een wijkagent aangetroffen, die telefonisch aan het overleggen is met een collega. In de avonduren zitten er soms verliefde stelletjes. En de afgelopen weken heb ik daar tijdens een ochtendwandeling een paar keer een vrouw zien zitten. Diep in gedachten.

Enkele dagen geleden heb ik haar aangesproken. Nee, hulp heeft zij niet nodig. Zij komt uit de Landgoederenbuurt gewandeld en is op weg naar yoga. Maar zij is gewoon een beetje aan de vroege kant en wacht op het bankje tot het tijd is om anderhalf uur op een gezonde manier aan haar lichaam te werken.

Opa IJsbeer

Hendrik #161

Gedeukt

Maandag 22 november 2021

Voor mij is het geen enkel probleem om toe te geven dat niet alles bij mij vanzelf gaat. Er zijn zelfs van die dagen dat er heel veel mis gaat. Ook dat geef ik ruiterlijk toe zonder het gevoel te hebben dat er nu een forse deuk in mijn imago van stoere opa is geslagen.

Eigenlijk ben ik een man met een klein hartje. Dat is ook een van de redenen dat ik nooit achter het stuur van een auto ben gekropen. Inderdaad ik ben een van die mannen die geen autorijbewijs heeft gehaald, zelfs geen enkele autorijles heeft genomen en derhalve voor vervoer over grote afstanden afhankelijk is van het openbaar vervoer of de hulp van anderen.

Zonder dat rijbewijs kan ik moeilijk kritiek hebben op automobilisten. Maar heb mij bij de beelden van De slechtste chauffeur van Nederland wel regelmatig afgevraagd of sommige mensen hun rijbewijs bij een pakje boter hebben gekregen. De hoofdrolspelers zijn namelijk zeker geen topchauffeurs maar doen het altijd nog beter dan ik.

Ook in het verkeer zie ik soms situaties waarbij ik vermoed dat chauffeurs misschien nog wat lessen nodig hebben voor zij weer zelfstandig de weg op gaan. Voorrangsregels worden genegeerd, snelheidsovertredingen gemaakt, bij iedere bocht  komen zij uit op de verkeerde weghelft, rijden weg bij een school zonder op of om te kijken en dan heb ik het nog niet gehad over het parkeren.

Gistermorgen zie ik een vrouw rijden over de Buitenhoutsedreef. Ik vermoed dat haar ogen niet zo best meer zijn en toch probeert zij de sticker op de bumper van de voorganger te lezen. Het verbaast mij niets dat haar automobiel er flink gedeukt uit ziet.

Opa IJsbeer

Hendrik #160

De trainer

Maandag 15 november 2021

De onderwerpen die ik op maandag aansnij zijn divers. Deze maandagserie ben ik ruim drie jaar geleden begonnen met artikelen over de buurtsuper. Observaties en bijzonderheden, ontmoetingen ook. En in vakantietijd ben ik doorgegaan met stukjes over de minimarkten in Griekenland.

Als Opa IJsbeer maak ik al jaren verhalen met en over onze kleinkinderen. Over treinreizen, bezoeken aan een dierentuin, het behalen van een zwemdiploma of gewoon een wandeling langs het water. En sinds enige tijd sportverslagen. Niet zoals in mijn tijd van regiosportverslaggever, maar luchtiger. Soms als inkijkje in de kindersportwereld waar het best hard kan toegaan.

Zo volg ik het voetbal van onze oudste kleinzoon als verslaggever omdat de moeder die dat op zich heeft genomen daar geen tijd meer voor heeft en de opvolgster is vertrokken, met haar zoon naar een andere club. Ik heb dat voetbal van die kleinzoon zien veranderen, gezien ook hoe het team uit elkaar is gevallen, omdat er op jonge leeftijd al door amateurclubs aan spelertjes wordt getrokken.

Afgelopen week is bij zijn selectieteam de trainer vertrokken. Weggestuurd? Opgestapt? Een goede verslaggever doet daarover navraag bij alle partijen. Uiteraard heb ik dat overwogen maar uiteindelijk niet gedaan. Juist vanwege het luchtige karakter van de voetbalverslagen. Waarom ik er dan hier op terugkom? Omdat het een aparte zaak is. De trainer is aan het karwei begonnen zonder dat hij spelers en mentaliteit van club kent. Vanaf het eerste moment heeft hij geen klik gevoeld, niet met spelers (puberleeftijd) en niet met hun (vaak lastige) ouders.

Zowel binnen als buiten de lijnen loopt het voor geen meter. Daar zijn zowel spelers als trainer voor verantwoordelijk. Zijn vertrek is voor alle partijen het beste. Natrappen heeft geen zin. Nu maar hopen dat iemand wordt aangesteld die de wind eronder heeft.

 

Opa IJsbeer

Hendrik #159

De Proppenschieter

Maandag 8 november 2021

Regelmatig zingen er woorden in mijn hoofd rond. Van liedjes, van teksten. Maar ik ben al jaren absoluut niet tekstvast en zelfs het lied dat ik al duizenden keren heb gehoord kan ik niet van begin tot het einde meezingen. Dat lied bestaat uit slechts twee coupletten en dat tweede krijg ik maar niet onder de knie. Ik sla een stukje over en verzin wat eigen tekst voor ik er een einde aanbrei. Onze kleinkinderen weten dat inmiddels al, die malle teksten van hun Opa IJsbeer als hij met hen kinderliedjes zingt.

Schamen doe ik mij daar niet voor. Het is nu eenmaal zo en met het vorderen van de jaren zal het ook niet meer verbeteren. Ik heb mij daar bij neergelegd, zoals ik ook niet langer moeite zal doen om een gedicht uit het hoofd te leren voor ik die voordraag. En het maakt niet uit of dat nu een krabbel van mijzelf betreft of een gedicht van een wereldberoemde poëet.

Zelfs als ik de tussenzinnen tijdens een voordracht probeer voor te bereiden dan gaat het mis bij de uitvoering. Tenzij ik het allemaal op papier heb staan. Dat doe ik liever niet want waar is dan de spontaniteit nog. Die is soms toch ver te zoeken. Soms ook bij een voordracht, want die is meestal wel voorbereid. Op die tussenzinnen na dus.

Komend weekend mag ik weer. In Den Haag. Is er een thema? Ik heb geen idee! Dus dat wordt lekker improviseren. Ik neem mijn schrijfboekjes mee en zie het wel. En uiteraard is er altijd nog De Proppenschieter.

Opa IJsbeer

Hendrik #158

Wijzer

Maandag 1 november 2021

Wat gaat de tijd toch snel. Het is alweer maandag en bovendien de eerste werkdag van de maand november. En dat betekent ook automatisch dat volgende maand de winter ingaat en veel mensen minder vrij zijn vanwege kerstdagen, omdat die op zaterdag en zondag vallen dit jaar. En o ja op maandag verschijnt er inmiddels al drie jaar een krabbel met zeer uiteenlopende onderwerpen.

Krabbels die bovendien menigmaal een forse knik kennen. Vandaag ga ik een stukje terug in de tijd. Niet zo heel ver overigens, eigenlijk maar één dag. Gisteren zijn wij namelijk weer overgestapt van zomer naar winter. Talloze mensen hebben moeite met de overgang en voelen die omslag in hun lichaam.

Dat is slechts een van de redenen dat sommige mensen van die omslag  af willen. Zelf voel ik meestal na een paar dagen die verandering ook wel, maar trek mij daar weinig van aan. Wel constateer ik dat ook bij mij de tijd gaat dringen. Desondanks heb ik nog steeds een broertje dood aan voordringen.

Mijn vrouw heeft weer eens de wijzers van onze klok volgens het principe in het voorjaar gaan de wijzers vooruit en in het najaar gaan ze achteruit goed gezet.

De meeste tijd gaat tegenwoordig digitaal en ook nog eens automatisch. Dat geldt bijvoorbeeld voor laptop, gsm en het horloge dat aan de mobile telefoon is gekoppeld. De iPhone schudt mij echter wakker en laat mij weten dan niet alles vanzelf gaat. Dat betekent dat ik hem eerst uitzet en weer aanzet en vervolgens ga rommelen aan de instellingen. Dan is alles weer in orde en ben ik meteen weer een stukje wijzer.

Opa IJsbeer