Hendrik #127

Max

Maandag 29 maart 2021

Jarenlang zijn wij lid geweest van een omroep, zoals bijna ieder huisgezin in die tijd wel lid was van een omroep. Meteen bij ons trouwen, in 1974, sloten wij een verbintenis af met een progressieve organisatie. Geen jeugdig Veronica, maar Vara. Decennia lang zijn wij die vereniging trouw gebleven. Tot een moment dat wij vervreemdden van elkaar. Of beter gezegd: de omroep ging vreemd met een jeugdig exemplaar, een groep mensen waar wij weinig raakvlakken mee hadden. Bovendien was de noodzaak lid te zijn van een omroepvereniging niet langer aanwezig. En de scheiding was daar.

Nu in de nadagen van mijn leven word ik regelmatig aangesproken door een andere omroep: Max. Een omroep, die zich met haar programma’s vooral richt op mijn leeftijdgenoten en zich verzekerd heeft van de steun van talloze nagenoeg uitgerangeerde coryfeeën van weleer. Iedere week kom ik een verzoek tegen om Max te steunen. Want die steun heeft de omroep zo hard nodig, zegt de stem. Veel van de programma’s zijn echter regelrechte tranentrekkers en niet aan mij besteed, zodat ik die omroep vooral links laat liggen.

Maar dat geldt voor meer programma’s. Weliswaar houd ik van sport, maar vind bijvoorbeeld de Formule 1 al jaren zo saai dat ik daar echt niet naar kijk. Alleen de start vind ik spectaculair. En ‘onze’ Max dan? Nou die is misschien wel van jullie, maar absoluut niet van mij. Dus… Ook gisteren heb ik niet naar de commerciëlen gekeken. Ondanks dat hij eindelijk de hegemonie van Hamilton wist te doorbreken door bij de eerste race van het seizoen van polepositie te starten. En wereldkampioen worden? Van mij mag hij! Misschien was hij gisteren ook wel de snelste van allemaal. Maar niet de beste, want anders was niet hij maar Hamilton buiten de baan beland.

 

Opa IJsbeer

Hendrik #126

Positief

Maandag 22 maart 2021

Het kriebelt, nee geen jeuk, maar het voelt gewoon niet goed. Kent u dat gevoel? Zeker sinds vorig jaar is een goed gevoel ergens over hebben zeer belangrijk, maar absoluut niet zaligmakend. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de kalender. Sinds gisteren is het Lente. Maar zowel vandaag als gisteren wordt dat door de thermometer nog niet bevestigd. En toch…

Kijk maar eens goed om u heen, naar struiken en bomen. De groene gloed, knoppen aan bomen en hier en daar al bloesem. En kijk ook eens naar de vogelwereld. Merels bouwen aan een nestje in de struiken. De bladeren bewegen voortdurend door het af en aanvliegen van de vogels. Duiven zoeken elkaar op en kirren en koeren op de schutting, op de nok van de woning aan de overkant. Hun nesten, die van duiven dus, stellen niets voor en vaak wordt er slechts een fakenest gemaakt om de vijanden voor de gek te houden. Ook rond het water zie ik bedrijvigheid. Futen die elkaar het hof maken, meerkoeten en eenden spelen hun spel en maken indruk op…

Om mij heen wordt gehoest en geproest. Nee, geen koorts maar dat zegt niet altijd iets tegenwoordig. Voorzichtigheid troef. Kinderen mogen in zo’n geval niet naar school. Volwassenen wordt gevraagd thuis te blijven. En menigeen heeft zich al laten testen op corona, ook al is het verkouden zijn iets wat ieder jaar voorkomt. Na de test wordt verwacht dat de hoester en proester geen contact heeft met anderen, tot de uitslag bekend is. Tot zo lang kriebelt het. Na twee dagen wachten komt er positief nieuws: de uitslag is negatief. Ik moet daar even aan wennen. Hij juicht!

 

Opa IJsbeer

Hendrik #125

Vacht

Maandag 15 maart 2021

Kort gekapt ga ik de week in. Afgelopen donderdag heeft mijn Belgische kapster mij onderhanden genomen. Mijn haar staat echt alle kanten op als ik bij haar arriveer, een model zit er niet meer in. Net zoals al haar andere klanten heb ik namelijk weken moeten wachten. Heb ergens in december vorig jaar voor het laatst in haar kappersstoel gezeten.

Mijn kapster ziet er vermoeid uit. Staat iedere dag uren op haar voeten om het haar te wassen, te knippen en te verven. Aan dat laatste begin ik niet, heb geen enkele moeite met mijn grijze manen. Heb nog nooit de behoefte gekend om een ander kleurtje te laten zetten, of krullen of… Nee puur natuur, zoals ook de wenkbrauwen lekker weerbarstig mogen blijven. En een geurtje, gel of crème is ook al niet nodig.

Al babbelend leeft zij zich uit op mijn hoofd, na mijn verzoek dat het wel iets korter mag worden met het voorjaar en de zomer op komst. Maar zo kort? Dat wordt voor mij toch even wennen. Echt het hoeft niet meer tot op mijn schouders te hangen, in een staartje te worden gebonden. Maar toch… Het is in jaren niet zo kort geweest als nu. Maar begrijp mij goed dit is geen mopperen op, want ik heb het toch echt zelf aangegeven.

De volgende keer moet ik het maar iets anders brengen. Vooral in de nek mag het voor mij een stuk langer. Het liefst heb ik het haar toch minimaal op de boord. Waarom? Ik beschouw mijn haar als een echte huidbedekker, een vachtje. en zonder voel ik mij niet alleen kaal, maar het is ook een stuk frisser.

 

Opa IJsbeer

Hendrik #124

Verslaving

Maandag 8 maart 2021

Een enkele keer overkomt het mij nog; zal ik een sigaret opsteken? Hoe lang is het geleden dat ik de laatste heb gerookt? En hoeveel shaggies heb ik gedraaid. Sigaretten, shag, pijptabak, sigaren in alle maten. Ze hebben allemaal tussen mijn tanden gebrand. Stoer? De eerste op tienjarige leeftijd met mijn broer. En later? Gewoon verslaafd! Ja ik heb een probleem om maat te houden. Zowel letterlijk als figuurlijk.

Afgelopen zomer ben ik gaan puzzelen. Geen kruiswoordpuzzels etc. maar legpuzzels. In mijn jeugd heb ik dat ook gedaan; vooral steden- en natuurpuzzels van 500 stukjes. En dan komt al snel de naam Ravensburger bovendrijven. Een naam die nog steeds bestaat in puzzelland. Maar mijn huidige puzzels komen niet van deze firma, maar namen als King, Jumbo, Goliath en Jigsaw komen voorbij. Bij talloze fabrikanten is het tegenwoordig mogelijk een puzzel van een eigen foto te bestellen.

Aan dat laatste heb ik mij nog niet gewaagd. Ik beperk mij bovendien voorlopig tot legpuzzels van 1000 stukjes. Waarbij vaak de natuur een belangrijk detail vormt. Bomen en lucht, zee en dieren, een bootje. Maar ook cartoonachtige puzzels worden gemaakt met prachtige, vaak hilarische, onderwerpen.

Puzzelen doe ik op onze eettafel. Bij de eerste puzzels zit ik nog met de rug naar het daglicht, tegenwoordig zit ik aan de overkant, heb ook een mooie lamp waarmee ik de puzzel uitlicht. En ik gebruik een puzzelkleed zodat ik de puzzel ook kan opruimen indien er meerdere personen komen eten. Over een puzzel doe ik ongeveer een week. Slechts zelden ben ik langer dan een uur achtereen actief. Dat sommigen in een dag een puzzel van 1500 stukjes maken is voor mij een raadsel. En iedere dag één? Ook dat gaat er bij mij niet in. Dan ben je toch echt verslaafd!

 

Opa IJsbeer

Hendrik #123

Een bloemetje

Maandag 1 maart 2021

Een Almeerse wethouder roept supermarkten op om vooral producten uit eigen omgeving te verkopen. Een aardig idee, maar volgens mij komt die oproep op een vreemd moment, op een moment dat er weer landelijke verkiezingen aankomen! Dus hoe oprecht is dit? En om welke producten gaat het eigenlijk. Gaat het over groente, kaas en vlees? Of toch om andere zaken. Stemmen winnen!

Zo staat er aan de rand van mijn woonplaats het kassengebied Buitenvaart, dat deels alweer verlaten is omdat de productie van bloemen daar te duur is gebleken. Sowieso verdwijnen de meeste van de in Nederland gekweekte bloemen naar het buitenland. Dat wel bereid is iets meer te betalen voor een kwaliteitsbloem. Veel van de bloemen die onder andere via de veiling bij supermarkten en bloemenstalletjes in ons land terechtkomen, zijn afkomstig uit het buitenland. De kostprijs van die bloemen is kennelijk zo laag dat wij ze massaal met het vliegtuig importeren uit onder andere Afrika en Zuid-Amerika.

Bij ons thuis houden wij van bloemen en bijna iedere week is er wel iemand die een bloemetje meeneemt. Zaterdagmiddag was onze vaste bloemenman om één uur al aan het inpakken. In een emmer stonden nog enkele bosjes mooie rode tulpen. ‘Dat is een bijzonder type en die kosten 9,50 euro per bos’, krijg ik te horen. Dat wordt negentien euro voor twintig tulpen. Dat is mij toch te gortig. En hoe lang staan ze? Mijn bloemenman heeft daar begrip voor en deze bloemen staan nu bij hem thuis in een vaas.

Toch wil ik niet met lege handen thuiskomen en fiets naar de bloemenwinkel onder het treinstation van Buiten. Daar koop ik twee bossen tulpen en twee bosjes narcissen voor 9,50 euro.

 

Opa IJsbeer