Hendrik #053

De afsluiting

 Maandag 28 oktober 2019

 Met veel plezier heb ik een jaar lang stukjes geschreven over de buurtsuper. Artikelen over groente, fruit, brood, drinken, snoep. Alles is wel voorbij gekomen. Over nuttige en minder nuttige goederen. Over koopjes. Over parkeergedrag. Over kassa’s, winkelwagentjes en over personeel. En dat allemaal op loopafstand. Over mijn buurtsuper.

Een enkele keer heb ik verhaald over de winkeltjes in mijn vakantieomgeving, meestal een minimarket of minimarkt. In mijn geboortedorp hebben ze daar een andere naam voor een kruidenierswinkeltje. O, kennen ze die naam overal? Ja, maar bestaan ze ook nog ergens? Of zijn die kleine kruidenierswinkels nu allemaal verdrongen door supermarkten.

Het voordeel van zo’n kruidenierswinkel is dat niet alleen jij de eigenaar kent, maar de eigenaar jou ook kent. Datzelfde gevoel heb ik een beetje in mijn buurtsuper. Afgelopen week is daar tijdens de openingsuren een koelingswand schoongemaakt en iets aangepast. Daardoor is het niet mogelijk alle groenten, kaas, vleeswaren en botersoorten in de winkel in vitrines uit te stallen. Heel vervelend als je iets speciaals nodig hebt, want dan moet je alsnog het dorp in, naar het centrum, naar een andere grotere supermarkt.

Er zijn diverse mensen die die dag mis grijpen en inderdaad nog even naar het centrum moeten. Voor vleeswaren, bakboter of voor verse groente. Ik begrijp dat het niet te doen is steeds weer iets uit de tijdelijk in een koeling opgeslagen goederen te halen voor een klant. Ik heb geluk, want de chef haalt voor mij persoonlijk een doosje kastanjechampignons, nadat ik hem de suggestie heb voorgelegd om werkzaamheden voortaan een of twee dagen voor de schoonmaak via een papier aan te kondigen. Ik bedank hem en groet hem zoals ik hem iedere dag groet.



Opa IJsbeer

Hendrik #052

Persen

 Maandag 21 oktober 2019

 Een oordeel over vers of niet vers is heel moeilijk te geven, want wat is nu vers en hoe lang is iets vers. Neem nu de melk, die is houdbaar tot een bepaalde datum. Zoiets staat meestal op het pak of wikkel van een fles aangegeven. Maar is het dan vers. In mijn jeugd dronk ik zoals zo velen ook melk. Die haalde mijn broer of ik rechtstreeks bij de boer vandaan. Vaak nog warm. Veel verser kan toch niet? Ook kwam de melkboer langs, iedere werkdag. Hij haalde zijn melk rechtstreeks van de melkfabriek en wij bewaarden die in de kelder. Maar hoe vers is het dan nog?

Hetzelfde kan ik van groentes zeggen. Mijn grootouders hadden een flinke moestuin waar ze zelf aardappelen, sla, sperziebonen en talloze andere groentesoorten op verbouwden. Verser kan toch niet? En de groente uit de supermarkt dan? Ja, die komt overal vandaan. Israël, Spanje, Zuid-Afrika; ik noem maar wat landen op waar onze groente wordt ingekocht. De groente komt dan eerst vaak nog bij een groothandel of markt terecht voor ze bij de groenteboer dan wel supermarkt in de schappen komt te liggen. Hoe vers is het dan nog?

En wat te denken van ons fruit. Echt dan komt niet allemaal uit de Betuwe, maar wordt eveneens meestal uit Verweggistan geïmporteerd. Mijn ochtend begint iedere dag met enkele oefeningen, daarna haal ik de vaatwasser leeg. Neem twee bekers koffie, drink een glas melk en een glas sinaasappelsap. Daarvoor koop ik per week ongeveer drie netjes sinaasappelen. Herkomst? Spanje, Zuid-Afrika, noem maar op. De sap is inderdaad zelf geperst. Vers? Nee, niet altijd want meestal pers ik de sap voor twee dagen en laat die dan in onze koelkast staan.



Opa IJsbeer

Hendrik #051

Zoete broodjes bakken

 Maandag 14 oktober 2019

 Over de plastic verpakkingen heb ik al eerder geschreven en ook nu verwonder ik mij weer in mijn buurtsuper over de hoeveelheid plastic. De flessen cola worden met vier tegelijk met strak getrokken plastic bijeengehouden. Broden zijn bijna allemaal in plastic verpakt, biologische komkommer en paprika’s zijn in plastic verpakt. Vershoudfolie, zo noemt de kassamedewerkster dit. Ik heb zo mijn bedenkingen. Een ding is zeker: de strak verpakte versproducten trekken geen fruitvliegjes aan. En die zie ik steeds vaker om mij heen, in de supermarkt maar ook in de buitenlucht.

Natuurlijk is daar wel wat aan te doen. Aan lavendel hebben ze bijvoorbeeld een bloedhekel. Bloemen in huis? Zorg dan dat je de verwelkte blaadjes meteen opruimt, want anders smullen de fruitvliegjes ervan. Maar ook aan de geur van basilicum, dille en knoflook hebben ze een hekel.

Wat dit allemaal met plastic te maken heeft? Nou helemaal niets.! Maar soms is het beter eerst zoete broodjes te bakken voor het hoge woord eruit komt. En dat zoet zit nu eenmaal vaak in fruit waar dus die vliegjes op afkomen. Die term zoet behoort ook bij zoete aardappelen en afgelopen week heb ik daar een handjevol van gekocht.

De zoete aardappelen liggen los in een kist, zodat de klant net zoveel aardappelen kan meenemen als hij of zij wil hebben. En voor het gemak van die klant liggen plastic zakjes klaar om ze in te doen. Ik vraag me af: waarom geen papieren zakken? Zelf heb ik wat kleine speciale zakjes in mijn tas zitten om dat losse spul mee te nemen. O ja, aardappelen zijn het niet maar ze zijn wel gezond en bij ons gaan ze net als afbakbroodjes in de oven.



Opa IJsbeer

Hendrik #050

Herfst

Maandag 7 oktober 2019

Nee, ik hoef niet naar de kalender te kijken om te weten dat het herfst is. Dat zie ik overal om mij heen. Paddenstoelen, bomen waarvan de bladeren een gele, bruine en soms rode kleur krijgen. Bomen die hun bladeren verliezen. De wind die daarmee speelt, de najaarsregen die heel anders aanvoelt dan een lentebui. Hoewel? Van beide kun je flink nat worden, maar dat word ik onder de douche ook, dus waarom zal ik daarover zeuren?

Voor mij is de herfst gewoon een nieuw tijdperk in het jaar. Als afsluiting van de zomer nog even nagenieten van de mooie momenten. En een periode waarin ik alles om mij heen zie verouderen, maar het belooft ook weer iets. Er komt een winter en daarna weer een voorjaar en een zomer. Een tijdstip om de volgende vakanties te plannen. Waarheen? Nou in de lente naar Lesvos en in het najaar naar Zakynthos. Die laatstgenoemde locatie is alweer besproken, in een appartement te midden van de olijfbomen.

Terug naar de herfst, want daar zitten wij midden in. Dat besefte ik ook nog eens terdege toen ik gistermiddag nog even naar de buurtsuper ging om op een aanbieding te reageren: een slowcooker (is hier geen goed Nederlands woord voor?). Vlakbij lagen nog andere aanbiedingen zoals Spaanse slofjes, een eierkoker, een keukenweegschaal, koekenpannen en een bladblazer.

Jawel hoor een bladblazer. Dat zoiets massaal in Blaricum of Wassenaar wordt aangeschaft kan ik mij voorstellen, maar hier in dit buurtje, in deze buurtsuper? Oké we zijn niet echt tevreden met de bezuinigingen op het groen onderhoud, maar er lopen van overheidswege al genoeg mensen rond met zo’n blazer. Moeten de buurtbewoners nu ook nog zo’n herrieding aanschaffen?



Opa IJsbeer