Het muziekdraadje 187

When summer ends

Maandag 28 juli 2025

In Het Muziekdraadje grijp ik meestal terug naar nummers uit de vorige eeuw, mede omdat mijn muzikale voorkeuren in de jaren vijftig tot zeventig zijn gevormd. Ditmaal kom ik terecht bij een uitzondering, een lied dat net als twee weken geleden als titelsong van een film heeft gefungeerd. Het gaat om de film Zomerhitte, die is geregisseerd door Monique van de Ven met Sophie Hilbrand en Waldemar Torenstra in de hoofdrollen en is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jan Wolkers.

Die titelsong is geschreven door John Ewbank samen met Roel van Velzen. When summer ends is in 2008 op single uitgebracht en is tevens te vinden op het album Hear Me Out van VanVelzen, die afkomstig is uit een muzikale familie en op de middelbare school al optreedt in diverse bandjes en zelfs voor school de jaarlijkse kerstmusical componeert. Zijn eigen carrière komt in een stroomversnelling als VanVelzen met de studentenband The Goldfish in 1999 de Heineken Student Music Award wint. Via de theatergroep Op Sterk Water komt hij in aanraking met een andere vorm van cultuur en hij is later de mede-bedenker van The Voice of Holland, waar hij jarenlang één van de coaches van aanstormend talent is.

Het draait bij deze aflevering van het draadje echter toch vooral om een nummer dat als volgt begint: ‘Ever since I met you, I’ve been waiting fort he snow to fall, waiting for the moon to call.’ En even later: ‘You’re standing right in front of me. A wonder to my eyes and I don’t dare to look away, afraid that you might disappear.’ Hoe romantisch kan een lied zijn of is het toch alweer treurnis zoals meestal met bluessongs het geval is. Ik hoor VanVelzen zingen ‘I know our time is now, still I tell myself somehow. This thing won’t end as it began. You’re still here when summer ends.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 186

Sunny afternoon

Maandag 21 juli 2025

De roerige jaren zestig hebben talloze leuke popgroepen opgeleverd, een van de toonaangevende bands uit die tijd is The Kinks. Een groep waarover ik al die jaren dat Het muziekdraadje bestaat eigenlijk nog nooit heb geschreven. In het begin van de jaren zestig probeert Dave Davies samen met zijn vriend en bassist Pete Quaife een band op te richten. Zij treden op onder verschillende namen en in steeds andere samenstellingen, soms bijgestaan door Ray Davies de oudere broer van Dave.

De broers hadden overigens eind jaren vijftig al hun muzikale debuut gemaakt als duo in een pub. Nadat Ray Davies samen met drummer Mick Avory, afkomstig van de groep Bobby Angelo & The Tuxedos, zich in de zomer van 1963 aansluiten ontstaat de groep The Ravens. Avory heeft een jaar eerder overigens op verzoek van enkele latere Stones een paar keer met hen gerepeteerd maar heeft nooit samen met die band opgetreden.

Op advies van hun manager Larry Page is in het voorjaar van 1964 de naam The Ravens veranderd in The Kinks. ‘You look like a Kink’, heeft Page gezegd over de buitenissige kledingcombinatie die Ray Davies op een zekere dag zou hebben gedragen. De oudste van de twee broers Davies is de drijvende kracht geweest achter de successen van deze groep. Bijna alle composities zijn van zijn hand. Dat geldt ook voor Sunny afternoon, dat wereldwijd een hit is geworden en in ons land vier weken op de eerste plaats in de hitlijst heeft gestaan.

Ik teken op: ‘The taks man’s taken all my dough and left me in my stately home lazing on a sunny afternoon.’ Wat mij doet denken aan het terugkerende ‘Save me, save me from this squeeze.’ Maar ook aan: ‘Help me, help me help me sailaway.’ Maar vooral: ‘Live this life of luxury, lazing on a sunny afternoon, in the summertime, in the summertime, in the summertime.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 185

In the heat of the night

Maandag 14 juli 2025

Met de titel van Het muziekdraadje van deze week kan ik bijna alle kanten op. Zo zijn er meerdere liedjes verschenen met deze titel, het debuutalbum van Pat Benatar in 1979 draagt deze naam, maar tevens is er een boek verschenen in 1965 geschreven door John Ball, die hiervoor de Edward Award  kreeg voor in de categorie Mysterie Writers of America.

Verfilming kon niet uitblijven en de film uitgekomen in 1967, met hoofdrollen voor Sidney Pottier en Rod Steiger, won een Oscar. In 1988 wordt er een TV-serie van gemaakt die zeven seizoenen duurt met hoofdrollen voor Howard Rollins en Carroll O’Connor, de laatste is onlosmakelijk verbonden met de rol van Archie Bunker uit de serie All-in the Family.

Maar goed, in het draadje draait het nu eenmaal om muziek. De titelsong van de film In the heat of the night is geschreven door Marilyn en Alan Bergman en de muziek is van Quincy Jones, die opgroeide met jazz, talloze nummers schreef en produceerde en filmmuziek componeerde. Ray Charles zong dit nummer en dat is zeker geen toeval, want Ray Charles Robinson, de volledige naam van deze icoon uit de muziek, is voor Jones een ware inspiratiebron. Door een glaucoom is Charles op jeugdige leeftijd blind geworden en weet desondanks de wereld te veroveren met zijn stem en zijn muziek.

En dan het lied zelf: ‘In the heat of the night seems like a cold sweat creeping cross my brow’, zo start het. ‘I’m feeling motherless somehow, stars with evil eyes stare from the skies. All mean and bright, in the heat of the night.’ En natuurlijk zit er veel herhaling in. ‘I’ve got trouble wall to wall. Oh, yes, I have. I repeat, I repeat, in the night must be an ending to it all, but hold on, it won’t be long. Just you be strong and it’ll be alright in the heat of the night.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 184

Zomer in Zeeland

Maandag 7 juli 2025

Componist Harvey Lester Schmidt en Tom Jones, nee niet de zanger maar de Amerikaanse songwriter, zijn verantwoordelijk voor het lied Try to Remember waarmee de komische musical The Fantasticks, uitgebracht in 1960, begint. In die musical wordt het door de Amerikaanse acteur en zanger Jerry Orbach uitgevoerd.

In 1965 wordt het op de plaat gezet door Ed Ames, Roger Williams en door The Brothers Four, ieder met een eigen invulling. In 1968 krijgt Australië het nummer te horen dankzij het trio New World. Gladys Knight & The Pips scoren er een hit mee in combinatie met de song The Way We Were, bekend van Barbara Streisand. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, want het komt ook terug in de Muppet Show en in een aantal films.

Nederland leert het vooral kennen door de tekst van Henk van der Molen die er Zomer in Zeeland van maakt, een nummer dat gezongen wordt door het duo Saskia & Serge. Het verschijnt op hun debuutalbum, waarvoor zij de Zilveren Harp krijgen. Ruud Schaap en Trudy van den Berg timmeren dan samen al enkele jaren aan de weg en treden aanvankelijk op als Trudy & Ruud en winnen in 1967 de Loosdrechtse talentenjacht Cabaret der Onbekenden. Echt grote Nederlandstalige hits staan er niet achter hun naam en zij wisselen later Country & Western en Nederlandstalige nummers af. Vorig jaar deden zij nog mee met het tv-programma Secret Duets.

‘Ochtend in Zeeland, een dorp aan een duinrand, een klein hotel door groen omgeven’, zo start hun versie. ‘De zon van de zeekant ontvouwt een dag van lokkend leven. Ogen die stralen en zwijgend vertalen, gedachten verward en dooreen geweven’, inderdaad het klinkt allemaal heel braaf. En dat blijft het ook met zinnen als ‘met jouw hand in mijn hand’, ´duinen en stranden en strelende handen’, ‘een zwoele nacht vol warme dromen’ en als slot ‘Leven in Zeeland, een leven voortaan voor ons beiden.’

Opa IJsbeer