maandag, april 28, 2025

Het muziekdraadje 174

Yellow roses

Maandag 28 april 2025

Gaat het altijd om de tekst of het is juist de muziek die mij raakt bij het beluisteren van een lied. Voor Het Muziekdraadje probeer ik deze week iets uit en ben gevallen voor de eerste tonen van de song Yellow roses. Menigeen denkt dan misschien al aan een song op het album White Limozeen van Dolly Parton, uitgebracht in 1989 met onder andere de tekst ‘and to your surprise’. En inderdaad dit is totaal iets anders. Ik pak het album Chicken Skin Music uit 1976 erbij van Ry Cooder en daar staat onder dezelfde titel een totaal ander nummer op.

Overigens heeft de Canadese countryzanger Hank Snow in 1955 met zijn Yellow roses al een gigantische country hit en stond hij maar liefst 27 weken met zijn song in Billboard’s Country and Western Chart. En wie gaat zoeken kan er nog wel meer vinden. Maar zoals al aangeven ik ga voor het veel langere nummer van Ry Cooder dat geschreven is door Kenny Devine en Sam Nichols.

Geen enkel nummer op het vijfde studioalbum van Cooder is door hem zelf geschreven. Wel is het album, waaraan een keur van artiesten heeft meegewerkt, door hem geproduceerd. Wie de moeite neemt dit album en deze song te beluisteren zal ontdekken dat we hier te maken hebben met een bijzondere artiest, die ook nog eens met talloze grote muzikanten heeft samengewerkt. Ik noem er een paar: The Rolling Stones, Eric Clapton, John Lee Hooker, Linda Ronstadt en Randy Newman.

De muziek heeft bij mij hier de boventoon, toch is er ter afsluiting van dit draadje nog wat tekst: ‘I just received, sweetheart, your yellow roses. You tell me that they mean we’re all through. You tell me that tonight your heart is broken but you should know I was never untrue.’ En daar wil ik het ook bij laten.

Opa IJsbeer


 

maandag, april 21, 2025

Het muziekdraadje 173

 Margrietje

Maandag 21 april 2025

Het wordt tijd voor een Nederlandstalig lied in Het Muziekdraadje en ditmaal van een zanger die wel bekend is in ons land maar vooral in eigen land, in zijn Vlaanderen, veel successen kende. Ik heb het dan over Louis Neefs die bruggenbouwer wil worden en tijdens zijn studententijd leert gitaarspelen en soms optreedt onder het pseudoniem Ludwig Künner.

Neefs is aan het eind van de jaren ’50 enige tijd zanger van het groepje Sun Spot en na een van de vele talentenjachten krijgt hij een platencontract aangeboden. De single Ein kleines Kompliment, uit 1960 betekent zijn doorbraak. Een samenwerking met Peter Koelewijn levert hem een toptien hit op in ons land met Margrietje.

Het lied is geschreven door Harry van Hoof wiens orkest tevens voor de muzikale begeleiding zorgt. Van Hoof heeft daarbij de melodie van het Duitse liedje Guter Mond, du gehst so stille gebruikt. Dit nummer is vermoedelijk aan het einde van de achttiende eeuw ontstaan en wordt in 1933 op de plaat gezet door de Duitse zanggroep Comedian Harmonists, die voor de Tweede Wereldoorlog uiteenviel vanwege de Joodse achtergrond van de zangers. In Nederland brengen de Selvera’s dit nummer uit in 1956 onder de titel Lieve Maan.

Het gaat mij uiteraard om het nummer van Louis Neefs en de beginregels zal menigeen zo mee kunnen zingen. ‘Ach Margrietje, de rozen zullen bloeien, ook al zie je mij niet meer. Door je tranen heen zul jij weer lachen. Net zoals die laatste keer.’ Dat is tevens het refrein van dit lied waarna ik mij laat meevoeren. ‘Zit je vaak te dromen, kun je ’s nachts niet slapen, denk je nog te veel aan toen. Wie zal je begrijpen. Het blijft toch van ons samen. Je kunt er niet veel meer aan doen.’ Maar ook: “je ogen weer zien lachen om iets wat je niets zegt. Dan kan men wel vinden, zoiets gebeurt wel vaker, iedereen heeft zo’n herinnering.’ En ja dan droom ik weg.

Opa IJsbeer


maandag, april 14, 2025

Het muziekdraadje 172

Hyacinth house

Maandag 14 april 2025

Bij mijn zoektocht naar een opvolger voor Flowers val ik opnieuw voor een bijzondere stem. Ditmaal de stem van een lid van de Club van 27, artiesten die op 27-jarige leeftijd zijn overleden. Samen met toetsenist Ray Manzarek richt Jim Morrison in 1965 in Californië de Amerikaanse rockband The Doors op. De groep doet er twee jaar over om in de schijnwerpers te belanden, maar dan wordt het licht ontstoken en volgt een serie van zes albums die allemaal goed verkopen.

Morrison, een liefhebber van poëzie, is verantwoordelijk voor veel van de teksten. Hij schrijft ook Hyacinth house, waarvoor de muziek is gemaakt door Manzarek, die zich laat inspireren door muziek van Frédéric Chopin. Het nummer verschijnt op het laatste album waaraan Morrison meewerkt en gaat over de held Hyacinthus, uit de Griekse mythologie en een geliefde van de god Apollo, die hij verkiest boven Zephyrys, Boreas en Thamyris. Hyacinthus vindt de dood tijdens een discuswerpwedstrijd als hij de schijf wil opvangen om indruk te maken. Uit zijn bloed schept Apollo vervolgens de hyacintplant.

De zang van Morrison is opgenomen in de badkamer van de studio van The Doors in Los Angeles vanwege de isolatie en de echo die door de betegelde muren ontstaat. Het levert een bijzonder nummer op dat is geschreven in het strandhuis van Doors-gitarist Robby Krieger. Recensenten zijn of lovend of juist heel kritisch over deze song, die een droeve lading heeft.

Veel tekst bevat het lied niet, veel herhalingen dat wel. Dat begint al met de openingsvraag ‘What are they doing in the Hyacinth house? Het antwoord luidt: ‘I need a brand new friend who doesn’t bother me. I need a brand new friend who doesn’t trouble me. I need someone, yeah who doesn’t need me.’  Even later volgt een nieuwe vraag: Why did you throw the jack of hearts away?’ En dan dat slot ‘And I’ll say it again, I need a brand new friend.’ En dan denk ik aan de wijze waarop hij heeft geleefd en aan zijn dood in een Parijse hotelkamer.

Opa IJsbeer


maandag, april 07, 2025

Het muziekdraadje 171

Flowers

Maandag 1 april 2025

Talloze sterren hebben hun naam aangepast, een artiestennaam aangenomen, maar inderdaad ook volledig laten veranderen. Destiny Hope zijn de officiële voornamen van de in 1992 geboren Amerikaanse zangeres en actrice Miley Cyrus. Haar vader is de countryster Billy Ray Cyrus en noemde haar als kind altijd Smiley, omdat zij altijd lachte. Dat bracht haar ertoe haar voornamen officieel te veranderen in Miley Ray.

In 2003 speelde zij voor het eerst een gastrol in de televisieserie Doc. In datzelfde jaar had zij een rol in de film Big Fish. Haar muzikale doorbraak heeft zij te danken aan een rol als popster in de serie Hannah Montana waar zij de rol van de tiener Miley Stewart speelt.

Met haar lied Flowers trap ik af op de eerste maandag van de maand april. Het is door haar in 2023 uitgebracht als single en staat ook op haar achtste studioalbum Endless Summer Vacation. Het nummer is meteen een succes en wordt aan haar toegeschreven met als coauteurs Gregory Hein en Michael Pollack. Maar er zijn ook kapers op de kust zo vindt Bruno Mars delen van het lied wel heel veel lijken op zijn When I was your man uit 2012.

Het lied wordt beschouwd als een wraaklied naar haar ex-echtgenoot, de acteur Liam Hemsworth op wiens verjaardag Flowers is uitgebracht. Ik laat mij daarover niet uit en luister naar de ietwat raspende stem van de zangeres als zij zingt. ‘We were good, we were gold, kinda dream that can’t be sold. We were right ‘till we weren’t buil a home and watched it burn.’ Bent u nog niet overtuigd, beluister dan het refrein: ‘I can buy flowers. Write my name in the sand. Talk to myself for hours. Say things you don’t understand. I can take myself dancing. I can hold my own hand. Yeah, I can love me better than you can.’ En dan die herhaling.

Opa IJsbeer