Het muziekdraadje 126

Ramblin’ on my mind

Maandag 27 mei 2024

Al een paar keer heb ik geschreven over nummers die afkomstig zijn van Robert Johnson. Ook voor de huidige bijdrage doe ik een greep uit zijn repertoire. Van Ramblin’ on my mind zijn twee opnames van deze Delta Bluesman bekend. Die opnames dateren uit 1936 voor respectievelijk Vocalion Records en ARC Records.

Voor zijn tekst leunde Johnson op M&O Blues van Walter Davis. Familie van Ike Zimmerman, van wie Johnson veel over het gitaarspel leerde, verklaarde later dat Johnson onterecht als auteur wordt aangemerkt en dat zij Rambin’ on my mind al kenden voordat Johnson en Zimmerman elkaar ontmoeten.

Zelf heb ik deze song voor het eerst gehoord op het album Blues Breakers with Eric Clapton van John Mayall. Op dit album uit 1966 trad Clapton op als leadgitarist en op aandringen van Mayall zong hij ook dit nummer in. Clapton zei daarover: ‘This was much against my better judgment, since most of the guys I longed to emulate were older and had deep voices, and I feltextremely uncomfotable singing in my high-pitched whine.’

Desondanks zou Clapton dit nummer ook op latere albums gebruiken. Te beginnen met Just On Night, vervolgens Crossroads 2: Live in the Seventies, daarna Sessions for Robert J en Live from Madison Square Garden.

En waar draait het allemaal om? ‘I got ramblin’ all on my mind. Hate to leave my baby, but you threat me so unkind.’ En nog maar wat losse regels: ‘Little girl, I got mean things all on my mind.’ ‘Runnin’ down to the station, catch the old first mail train I see.’ ‘I got the blues about Miss So-and-So, and the child got the blues about me.’ En waarom zoiets geen hit wordt? Ik heb daar wel een idee over.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 125

In the year 2525

Maandag 20 mei 2024

Talloze muzikanten kennen wij van één nummer. Neem nu het popduo Zager & Evans. In ons land stond dit duo vier weken op de eerste plaats in de Top 40 met het liedje In the Year 2525. Ook in de Verenigde Staten, Canada, Ierland, Duitsland, Vlaanderen en in Engeland haalde dit door Rick Evans geschreven lied de eerste plaats. In datzelfde jaar volgde nog de single Cary Lynn Javes en daar bleef het verder bij in Nederland.

Evans schreef het in 1964. Het duurde daarna vier jaar voor het werd opgenomen. Dat gebeurde in een koeienwei voor een klein regionaal platenlabel Truth Records. RCA Records zag mogelijkheden en bracht het vervolgens uit, waarna het een wereldhit werd. Dalida en de new wave band Visage coverden het lied, dat ook gebruikt werd in films als Tunnel Rats en Alien en de Netflix-serie Van Helsing.

Het succes van In the year 2525 viel samen met de maanlandig van de Apollo 11, waarmee voor het eerst mensen op de maan werden gezet. Het lied gaat over veranderingen in de toekomst en hoe de mensheid dat mee zal maken. Ieder volgend stukje verspringt met 1010 jaar. Ons leven wordt steeds verder gedigitaliseerd en de huidige kunstmatige intelligentie zal oprukken. Voor de voortplanting is de mens straks overbodig.

Wij zullen het niet meer meemaken maar Zager & Evans zingen ‘In the year 3535 ain’t gonna need to tell the truth, tell no lie. Everything you think, do and say is in the pill you look today.’ Dan maken zij een sprong naar 7510. ‘If God’s a coming, he oughta make it by then. Maybe he’ll look around and say, guess it’s time for the judgment day.’ Ach 1000 jaar later zal die zijn hoofd schudden en opnieuw beginnen. Ik denk echter So very far away, maybe it’s only yesterday.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 124

Tou xronou i skia

Maandag 13 mei 2024

Langzaam maar zeker zijn wij op weg naar de zomer. Met de opwarming van de aarde begint voor velen al de zoektocht naar wat schaduw en toch gaan velen, wij incluis, op vakantie naar de zon. Daar uit die vaak zuidelijke landen komen zomerhits vandaan. Maar ook wordt er geluisterd naar nummers die geen hit worden of hit potentie hebben. Worden wij geconfronteerd met namen van artiesten die wij nog nooit hebben gehoord en daarna misschien ook nooit meer zullen horen.

Zo zal de naam van Lizeta Kalimeri weinigen iets zeggen. Deze Griekse zangeres is in 1969 geboren als Lizeta Kanatá en de jongere zus van de zangeres Melina Kana. Al vroeg leerde Lizeta gitaar spelen en tijdens haar studie pedagogie trad zij regelmatig op in de muziekcafés van Thessaloniki. Met haar plaat Pnoï tou Anémou had zij meteen succes in haar vaderland. Toch leverde dat geen serie albums op. Wel trad zij overal in het land op, soms ook met andere artiesten.

Voor dit draadje komt ik uit bij Tou xrónou i skia. Letterlijk vertaald betekent dit Volgend jaar de schaduw. Ik laat dit op mij inwerken op een Grieks terrasje terwijl de wereld om ons heen meer en meer verhardt zingt Lizeta ‘Ton kósmo to andéxoume yiaté mas diáleze.’ Wij kunnen de wereld verdragen. Waarom heeft die voor ons gekozen? Zij gaat rustig verder met ‘Peftei páno mas tou xr’nou i skiá mas yelá kai mas drosizei mas kerdizei.’ Volgend jaar valt de schaduw op ons. Het lacht ons uit en verfrist ons, wint ons.

Ik luister naar haar stem, ik luister naar de typisch Griekse muziek, die mij in mijn hart raakt, net zoals woorden die worden gefluisterd en blijven hangen. ‘Ta lógia tis kardiás.’ Nee, dit is geen Spaans maar Grieks.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 123

Summer in the City

Maandag 6 mei 2024

John Sebastian formeerde in 1965 samen met gitarist Zai Yanovsky de Amerikaanse band The Lovin’ Spoonful. Zij hadden al enige ervaring met optreden en speelden kort bij The Mugwumps, waarin ook (Mama) Cass Elliot en (Papa) Denny Doherty zaten.  Reeds na één optreden werd bij The Lovin’ Spoonful drummer Jan Carl vervangen door Joe Butler. Yanovsky verliet halverwege 1967 de groep nadat hij was gearresteerd vanwege marihuanabezit. Een jaar later vertrok ook Sebastian voor een solocarrière, daarmee was van de eerste bezetting alleen bassist Steve Boone over. Niet veel later hield The Lovin’ Spoonful op te bestaan.

In de korte periode van het bestaan heeft de groep desondanks een aardige discografie opgebouwd en wie kent niet hun nummer Summer in the City. De tekst van dit lied is gebaseerd op een gedicht van Mark Sebastian, een jongere broer van John Sebastian. Dit gedicht is door de zanger en de bassist aangepast.

En net zoals het vorige draadje begint in de stad gaat dit over de drukkende hitte in de stad. De dichter, de zanger, heeft moeite overdag een schaduwplekje te vinden en gaat ’s avonds op zoek naar vertier. Zoiets werkt aanstekelijk want inmiddels heeft een aanzienlijke groep artiesten dit nummer al gecoverd, zoals onder andere The Marmelade, BB King, David Essex, Joe Cocker, The Stranglers en Joe  Jackson.

Het start met: Hot town, summer in the city. Back of my neck gettin’ dirty and gritty. En ’s avonds? Cool town, evening in the city. Dressed so fine and lookin’ so pretty. Cool cat lookin’ for a kitty. En als dat dan gelukt is: ‘Come on and dance all night despite the heat, it’ll be alright and babe, don’t you know it’s a pitty. The days can’t be like the nights.

Opa IJsbeer