maandag, maart 25, 2024

Het muziekdraadje 117

Grave-moi le coeur

Maandag 25 maart 2025

Springen door de muziek die het hart bindt levert soms verrassingen op. Zeker als je van openheid houdt, van verandering van smaak of gewoon een stap van Engels naar Frans maakt, terecht komt bij de zanger en acteur Jean-Philippe Smet. De kenners weten dat het hierbij om de Franse Elvis Presley gaat. Zo werd Johnny Hallyday inderdaad door velen beschouwd.

De zanger komt op die artiestennaam  gekozen doordat een nicht een relatie met ene Lee Halliday heeft en die naam intrigeert hem. In de jaren vijftig van de vorige eeuw begint zijn loopbaan als wilde rock-‘n-roller en een aantal optredens loopt flink uit de hand zodat deze muzieksoort zelfs enige tijd wordt verboden in Parijs. Als Joey and the Showmen toert hij ruim een jaar door Frankrijk en de Verenigde Staten en neemt in Nashville een aantal covers op, soms een vertaling van een eigen hit.

In eigen land is de zanger razend populair, maar buiten de Franstalige gebieden kennen weinigen zijn muziek echt. Zo is zijn op Elvis hit Love me tender gebaseerde  Grave-moi le coeur misschien wel symbolisch voor heel zijn repertoire. Een nummer dat in 1996 is opgenomen tijdens repetities voor zijn concert in Las Vegas dat jaar. Het nummer is te vinden in de muziekbox Johnny Symphonique, en wordt pas na zijn dood uitgebracht.

Ik laat verder deze artiest maar spreken en zingen. ‘J’en ai tant vu avant toi. Des filles dans mes nuits. Toujours à l’affût, fini. Je te rends mes armes. En het refrein: ‘Grave-moi le coeur de ton nom. Tue-moi de bonheur. Grave-moi au nom de l’amour. Non, je n’ai pas peur’. Aldus de zanger die op dat moment al diverse relaties achter de rug had.

Opa IJsbeer


maandag, maart 18, 2024

Het muziekdraadje 116

Piece of my heart

Maandag 18 maart 2024

Het muziekdraadje is gestart met het nummer Summertime, een nummer dat ooit door Jimi Hendrix en Janis Joplin samen is gespeeld tijdens het beroemde Woodstock Festival. Dat brengt mij meteen bij Big Brother and the Holding Company, een groep die in 1965 is opgericht door gitarist Peter Albin en zanger Sam Andrew en in de psychedelische hoek is geplaatst.

Na een jaar vraagt hun manager Chet Helms Janis Joplin om bij de band te komen. In de beginfase fungeert de zangers vooral op de achtergrond omdat de bandleden een (nieuwe) leadzangeres niet zien zitten. Eind van dat jaar tekenen zij een platencontract bij Mainstream Records en brengen daar hun debuutalbum uit. Hun optreden datzelfde jaar tijdens het Monterey Pop Festival betekent hun doorbraak en zij krijgen een beter contract bij Columbia Records dat het album Cheap Thrills uitbrengt, dat acht weken op de eerste plaats staat in de Verenigde Staten.

Niet veel later verlaat Joplin de band. Zij blijft wel samenwerken met Andrew, terwijl twee andere leden zich aansluiten bij Country Joe and the Fish. Big Brother gaat in andere samenstelling nog door, stopt en komt weer bij elkaar in steeds andere samenstellingen.

Op het album Cheap Thrills, met Joplin dus, staan drie covers. Behalve Summertime en Ball and Chain is dat Piece of my heart. Dit nummer is geschreven door Jerry Ragovoy en Bert Berns en door de gospel- en soulzangeres Erma Franklin, een oudere zus van Aretha Franklin, op single uitgebracht. En als ik aan dit nummer terugdenk is het eerste wat mij te binnen schiet de stem van Janis ‘Oh, come on, come on, come on, come on.’ Gevolgd door ‘Didn’t I make you feel like you were the only man’, Janis ten voeten uit met teksten als ‘Break another little piece of my heart now´ en ‘But when you hold me in your arms, I’ll sing it once again.

Opa IJsbeer


maandag, maart 11, 2024

Het muziekdraadje 115

The wind cries Mary

Maandag 11 maart 2024

De storm van protesten laait op als de muziek in de jaren ’60 steeds harder en agressiever wordt, dat gaat bijna gelijk op met het afzetten tegen de Amerikaanse inbreng in de Vietnamoorlog. Hierover is zoveel geschreven en op die oorlog zijn zoveel nummers geïnspireerd dat mensen de tel kwijt zijn geraakt. In die periode probeert Jimi Hendrix zijn eigen weg te vinden in de muziek, die hem met de paplepel ingegoten lijkt.

Maar eerst moet hij nog even in dienst. In het zuiden van de Verenigde Staten leert hij in cafés talloze muzikanten kennen en na die veertien maanden leger toert hij met talloze muzikanten door het land. Zo begeleidt hij BB King, Little Richard, Bo Diddley en The Isley Brothers. Hendrix doet niet zomaar wat maar is een perfectionist die zes tot acht uur per dag oefent.

Velen kijken alleen naar zijn psychedelische muziekvoering maar er zijn zoveel andere kanten. Kijk maar eens naar zijn hits waaronder The wind cries Mary. Dit nummer is geschreven nadat de zanger en gitarist met zijn toenmalige vriendin Kathy Etchingham ruzie had. Met zijn band Jimmy James and the Blue Flames zong hij in 1966 diverse versies voordat het in 1967 door The Jimi Hendrix Experience werd opgenomen toen er nog twintig minuten opnametijd over was.

In de Verenigde Staten werd het als B-kant uitgebracht bij Purple Haze. In Europa kreeg het de A-status met als hoogste noteringen de zesde plaats op hitlijsten in Engeland en Nederland. Op talloze grote podia heeft hij dit nummer gezongen. Het begint met ‘After all the jacks are in their boxes and the clowns have all gone to bed, you can hear happiness staggering on down the street. Footprints dressed in red and the wind whispers Mary.’ Fluisteren, schreeuwen en huilen, met en om Jimi en Mary.

Opa IJsbeer


maandag, maart 04, 2024

Het muziekdraadje 114

Blowin’ in the wind

Maandag 4 maart 2024

Wie herinnert zich de tijd nog dat protestzangers echt protestzangers zijn? In Nederland valt daarbij meteen de naam Boudewijn de Groot terwijl vanuit Amerika bij mij de naam Bob Dylan komt bovendrijven, terwijl zangers als Woody Guthrie en Pete Seeger hem toch echt voor zijn gegaan. Veel oude bluesmuzikanten hebben zich met dit genre beziggehouden via het afzetten tegen de slavernij, soms gaat dat gepaard met de gospel.

Op 16 april 1962 zingt Robert Allen Zimmerman, zoals Dylan eigenlijk heet, voor het eerst zijn protestlied Blowin’ in the wind in Manhattan in Gerdes Folk City, waar het door een fan illegaal is opgenomen. De zanger, die dit nummer zelf heeft geschreven, is nog niet helemaal tevreden over de tekst, sleutelt daaraan en zo ontstaan meerdere versies. Teksten die ook gepubliceerd worden. Uiteindelijk wordt het lied door hem in juli van datzelfde jaar opgenomen.

Het nummer verschijnt op zijn tweede album The freewheelin’ Bob Dylan. Diverse artiesten hebben zich uitgelaten over het ontstaan van dit lied. Er wordt onder andere verwezen naar de Bijbel, maar ook de melodielijn is voor enkelen voer voor onderzoek, waarbij het gelinkt wordt aan een oude neger spiritual.

Waar iedereen het over eens is, is dat dit een protestlied is met verwijzingen naar oorlog, vrede en vrijheid. Het start allemaal met de vraag ‘How many roads must a man walk down before you call him a man? How many seas must a white dove sail before he sleeps in the sand?’ Inderdaad allemaal vragen en het antwoord zit in het ijzersterke refrein. ‘The answer, my friend, is blowin’ in the wind´ Dylan gaat na dit antwoord rustig door met zijn vragen en zijn laatste is ‘Yes, and how many deaths will it take ‘till he knows that too many people had died?’ Yes dit dus.

Opa IJsbeer