Het muziekdraadje 57

No milk today

Maandag 30 januari 2023

Niet alleen in de blues komen tranentrekkers voor, maar ook in de popmuziek kan men er iets van. Voor Het muziekdraadje heb ik No milk today erbij gepakt. Het is geschreven door Graham Gouldman voor de Engelse popgroep The Hollies. Maar het is in 1966 uitgebracht door het eveneens Engelse Herman’s Hermits.

Gouldman schreef meerdere hits zoals For your love voor zijn eigen band The Mockingbirds, hun label weigerde dat uit te brengen. The Yardbirds pikten het op en hadden er een hit mee. Deze band had succes met nog drie andere nummers van deze zanger en gitarist, die vooral bekend is van 10cc.

Terug naar Herman’s Hermits. Deze band uit Manchester heette aanvankelijk Herman & The Hermits, waarbij Herman stond voor zanger Peter Noone, die na het uiteenvallen van de groep een solocarrière startte. In 1964 bereikte de groep in eigen land al de nummer één positie met I’m into something good. In ons land hadden zij echter vooral succes met No milk today, waarbij voor het eerst door de band gebruik werd gemaakt van strijkers.

Zoals gezegd is het nummer een tranentrekker. Dat wordt al meteen duidelijk bij de eerste regel. No milk today, my love has gone away. The bottle stands for lorn, a symbol of the dawn. No milk today, it seems a common sight but people passing by, don’t know the reason why. En zo gaat de zanger maar door The end of my hopes, the end of all my dreams. Ook kijkt hij terug. It wasn’t always so. Maar uiteindelijk blijft de treurnis overheersen en terugkomen. But all that’s left is a place dark and lonely. Ik kan niet anders oordelen dit is toch een echte en prachtige smartlap.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 56

Dust my broom

Maandag 23 januari 2023

Over Robert Johnson heb ik het al eens gehad bij het nummer Crossroads. Deze te jong overleden bluesartiest nam in 1936 het nummer I believe I’ll dust my broom op dat gebaseerd was op andere nummers, zoals I believe I’ll make a change. Het Johnson-nummer was misschien wel in de vergetelheid geraakt als Elmore James het nummer niet had afgestoft en het had opgenomen als Dust my broom.

James speelde dit nummer al eind jaren dertig toen hij nog in de Mississippi Delta woonde en regelmatig samen met Sonny Boy Williamson II optrad. Door de Tweede Wereldoorlog werd zijn muzikale carrière onderbroken. Na de oorlog kwam het duo weer bij elkaar. In 1951 werd van hem – na een opnamesessie van Williamson met Sonny Boy op de mondharmonica - Dust my broom opgenomen. Hij volgde daarbij de muzieklijn van Johnson, gebruikte ook een deel van diens tekst, maar sloot af met woorden die Arthur ‘Big Boy’ Crudup al in 1949 had toegevoegd.

De uitvoering van Elmore James werd echter wel in 1983 in de Blues Hall of Fame opgenomen. Deze bluesgitarist heeft in de loop der jaren veel gesleuteld aan zijn herkenbare geluid. Het nummer zelf is ook in de jaren zestig en zeventig door veel blues- en rockmusici gecoverd.

Als ochtendmens laat ik mij al snel meevoeren door de tekst. I’m gettin’ up soon in the mornin’. I believe I’ll dust my broom. Zoals zo vaak bij bluesmannen gaat het over liefde, over vrouwen en trouw. Out with the best gal I’m lovin’. Now my friends can get my room. En wie de woorden van James volgt zal inderdaad de tegenstellingen ontdekkingen. I believe my time ain’t long. I ain’t gonna leave my baby and break up my happy home.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 55

Samen een straatje om

Maandag 16 januari 2023

Nostalgie neemt een belangrijke plaats in bij de keuze van de nummers van Het muziekdraadje. Ook vandaag weer een oud nummer en eigenlijk heb ik afgelopen week hier al een voorschot opgenomen bij een krabbel over Rudi Carell. Deze ras entertainer is in Alkmaar geboren als Rudolf Wijbrand Kesselaar en gebruikte de artiestennaam van zijn vader. Natuurlijk kan ik kiezen voor zijn eerste single Wat een geluk, een nummer waarmee hij ons land vertegenwoordigde op het Songfestival in 1960, maar ik besluit om te gaan voor Samen een straatje om.

Voor hondenbezitters is dit nummer dat hij in 1976 op de plaat zette een begrip. Immers de hond moet dagelijks worden uitgelaten. Als tiener heb ik thuis onze poedel regelmatig ’s ochtends uitgelaten. Als jong getrouwd stel heb ik het avondrondje voor mijn rekening genomen van de twee honden, die wij overnamen. De ene hond kwam bij mijn schoonmoeder vandaan, de andere werd door ouders van een vriend afgedankt.

Jaren later kwamen er weer twee honden. Vooral voor mijn vrouw. Door mijn arbeidstijden is het laatste rondje meestal door mijn vrouw gelopen. Weliswaar niet in een oude wijk met smalle straten, maar wel Zo goed als verlaten, weer is er een dag voorbij. Buren aan de overkant sluiten de gordijnen. De lantaarns schijnen en m’n hond kwispelt blij.

Luisterend naar dit nummer komen de herinneringen boven en weet Ook al ben ik lui en moe, ook al is er regen, zijn er gladde wegen, hoe dan ook, wij gaan. Het is een van de redenen om geen hond meer aan te schaffen. Je moet en vaak heb ook ik mij afgevraagd Wie laat wie nu uit.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 54

My daily wish

Maandag 9 januari 2023

Op de dagen dat ik thuis ben begint mijn dag met een beker sterke, zwarte koffie. En vandaag bied ik jullie daarnaast My daily wish aan in Het muziekdraadje. Ongetwijfeld voor velen geen bekend nummer en bij de uitvoerende muzikant zal een enkeling ook gaan fronsen, mede omdat Otis Spann zelf zelden op de voorgrond trad en vooral bekendheid genoot als ondersteunend pianist.

De in 1930 geboren Otis Spann speelde in zijn tienerjaren al in bars en cafés en maakte daarna als pianist deel uit van de band van Muddy Waters. Maar daar bleef het niet bij; in de jaren ’50 was hij actief als studiopianist voor Chess Records bij opnames van Howlin’ Wolf, Bo Diddley en Chuck Berry. Tijdens een Britse tournee speelde hij (en Muddy Waters) mee met de band van Chris Barber. Dit is nog maar een kleine greep van mensen met wie Otis Spann samenwerkte.

In 1960 nam deze bluesmusicus op het Candid Record label het album Otis Spann is the blues op samen met de Delta Bluesgitarist Robert Lockwood jr, die ook voor de tekst van My daily wish tekende. Dit nummer is een van de tien composities op dit album.

Misschien heb ik mensen met de introductie op het verkeerde been gezet, maar dit lied gaat dus niet over koffie, maar zoals zo vaak bij bluesnummers over een verloren liefde. My daily wish is just to get you off my mind. I used to love you, pretty baby, but you treated me so unkind’, zo zingt Spann. Uiteraard was dat ooit anders. When I first met you pretty baby, you tread me just like the King of Spain, maar nu is dat veranderd: Since I’ve known you so long, I hate to hear anybody call your name. Prachtig, en voor de goede orde, ik houd nog steeds van mijn vrouw.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 53

Child in time

Maandag 2 januari 2023

Een jaar geleden ben ik Het muziekdraadje gestart met Summertime, een voor mij belangrijk nummer. In deze tweede jaargang start ik met het nummer dat volgens mij al jaren op de eerste plek in de Top 2000 hoort te staan. En uiteraard meningen en smaken verschillen. Alleen de titel Child in time van de Britse rockgroep Deep Purple is al een juweeltje, laat staan de muziek.

En natuurlijk de critici hoor ik al zeggen het is jatwerk omdat de melodie van de intro veel weg heeft van Bombay Calling van de Amerikaanse rockband It’s a beautiful day. En uiteraard weet ik dat Deep Purpletoetsenist Jon Lord een fan was van deze groep en dat Deep Purple in het voorprogramma van deze band uit San Francisco heeft gespeeld. En toch…

Dit nummer is voor mij inderdaad het hele plaatje, de stem van zanger Ian Gillian, die steeds luider wordt en overgaat in gillen. Het gitaarwerk van Ritchie Gilmore, ondersteunt door drums, bas en orgel en abrupt eindigt, waarna de hele compositie opnieuw begint en eindigt in meerstemmig gegil. Omdat het originele nummer meer dan tien minuten duurt is de in 1972 uitgebrachte single in twee delen gehakt, waarvan het eerste deel iets meer dan zes minuten duurde. Drie jaar later werd trouwens nog een mixed van bijna acht minuten uitgebracht.

Ik luister en hoor: Sweet child in time, you’ll see the line, the line that’s drawn between good and bad. Inderdaad je vindt iets goed of niet. See the blind man shooting at the world. Bullets flying. En even later volgt de smeekbede. Oh, Lord, I bet you have and you’ve nog been hit by flying lead. En de waarschuwing: You’d better close your eyes, bow your head, wait fort he ricochet. En die komt onvermijdelijk via dat tweede deel.

Opa IJsbeer