Het muziekdraadje 44

Great balls of fire

Maandag 31 oktober 2022

In het stadion hoorde ik vrijdagavond onverwachts Great balls of fire. Een nummer dat niet mag ontbreken in Het Muziekdraadje. Maar waarom wordt dat nu ineens op deze plek gedraaid vroeg ik mij af, onwetend nog van het overlijden eerder die dag van de bijzondere vertolker van dit lied: Jerry Lee Lewis.

Een rock-‘n-rolllegende die naam maakte door zijn eigen stijl van piano spelen. Vol overgave zat en stond hij achter en op de toetsen, maakte daarmee ‘zijn’ publiek helemaal gek, terwijl anderen er juist schande van spraken. Overigens ook dat hoorde bij Lewis, die naar een Bijbelschool in Texas was gestuurd door zijn moeder en vervolgens de psalmen van een eredienst tijdens zijn eerste avond in boogiestijl begeleidde. Het leverde hem meteen een verwijdering van school op.

Een nog groter schandaal was dat hij als getrouwde man met zijn dertienjarige achternichtje trouwde. De muziekwereld kotste hem daarop uit. Na een paar jaar werd Lewis door Europa weer omarmd, maar een comeback in de Verenigde Staten zat er als rock-‘n-roller niet in. Wel trad hij met andere muzieksoorten, vooral country, nog op.

Terug naar het nummer Great Balls of Fire, dat tevens de titel was van een film gebaseerd op een boek geschreven door zijn inmiddels ex-vrouw Myra Gale Lewis. Het muzieknummer is geschreven door Otis Blackwell en Jack Hammer. ‘You shake my nerves and you rattle my brain. Too much love drives a an insane. You broke my will but what a thrill. Goodness gracious, great balls of fire, zo start het nummer.

‘Well kiss me baby,mmmm feels good. Hold me baby I want to love you like al lover schould Uou’re so fine, so kind. Got to tell this world that you’re mine.’ Inderdaad Lewis ten voeten uit en ik hoor hem zingen, terwijl ik deze woorden schrijf. Ç’mon baby drive me crazy.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 43

Ring, ring I’ve got to sing

Maandag 24 oktober 2022

De titel van deze aflevering van het muziekdraadje past wel een beetje bij mij, want regelmatig zit ik op mijn fiets, gebruik de fietsbel bij een onoverzichtelijke situatie, maar bovenal zing ik (op de fiets). Overigens wel altijd hetzelfde, een totaal ander lied. Dit nummer is van de in Antwerpen geboren en overleden Belgische zanger Ferre Grignard. Eind jaren vijftig kreeg hij bekendheid in de Antwerpse artiestenwereld omdat hij toen gitaar speelde en zong ‘als een blanke zwarte’.

In 1964 trad Ferre Grignard iedere donderdag op in het net geopende muziekcafé Muze samen met George Smits op gitaar en mondharmonica en Miel de Somer op wasboard. In dit nog steeds bestaande café hangt een portret van hem aan de muur. Daar zong Grignard zijn Ring Ring I’ve got to sing. Eén van de eigenaren vond dit zo mooi dat hij hier een single van liet drukken. De eerste 500 exemplaren waren in een poep en een scheet weg. Talentscout Hans Kusters liet een nieuwe opname maken en dat werd in 1966 een hit.

Het nummer barst van de triestheid en in dat kader past het wel bij de blues. ‘Seen my daddy die in the war, seen my mama a-die crying for him. Ring ring, well I’ve got to sing’, zingt Grignard vol overgave. Maar hij haalt ook discriminatie aan. ‘They call me a liar, it’s all ‘cause of my colour they want me to hide. They’re talking about freedom of religion and race, but if you are a negro they slap you in the face.´

Ik laat dit bezinken en denk na over het vervolg. ‘Together we’ll just try for being free people some day.’  Het wordt tijd om Antwerpen te verlaten en huiswaarts te keren.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 42

The train is coming

Maandag 17 oktober 2022

Na al het motor- auto- en truckgeweld wordt het tijd voor iets anders. Omdat ik niet over een autorijbewijs beschik zit ik regelmatig in de trein. Voor deze aflevering van Het muziekdraadje grijp ik terug naar een oud bluesnummer geschreven en gezongen door Roosevelt Sykes, een bluesman die zong, speelde en componeerde en als boogiewoogiepianist zijn mannetje stond.

Dat Roosevelt Sykes in de muziek terecht zou komen was bijna genetisch bepaald; ook zijn vader en drie broers speelden. Zelf bespeelde hij al op jonge leeftijd het kerkorgel en leerde zichzelf piano spelen. Op twaalfjarige leeftijd verliet hij het ouderlijke huis om in gokhuizen en barrelhouses te gaan werken. Zijn eerste plaatopnames dateren van 1929, maar daarna begeleidde hij onder pseudoniem (oa The Blues Man, Easy Papa Johnson, The Honeydripper  en Dobey Bragg) diverse blueszangers.

Het nummer The train is coming, met als ondertitel (No more baby talk), is krachtig door zijn eenvoud. Dat begint al met de openingstonen, het pianospel van Sykes, gevolgd door de herhaalde titel My train is coming, gevolgd door and my baby has got to know. En uiteraard gaat het over liefde want zodra de trein stopt zwelt het hart van de zanger op.

Dit nummer is door zijn pseudoniem The Honeydripper op de plaat gezet en dat gebeurde al voor de Tweede Wereldoorlog, iets wat te horen is aan de krakerige opname, waarbij vooral de stem van Sykes lijkt te lijden. Mij stoort dit overigens absoluut niet.

En dat de reggaeliefhebbers een heel ander lied voor ogen hebben? Dat klopt want De Jamaicaan Ken Boothe schreef met producer Coxsone Dodd een eigen versie die door The Wailers in 1966 is uitgebracht en op het album Labour of Love III van UB40 terechtkwam.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 41

Met de vlam in de pijp

Maandag 10 oktober 2022

Voor het Muziekdraadje kies ik vandaag voor het Nederlandstalige Met de vlam in de pijp van Henk Wijngaard. Veertien weken stond dit door hem zelf geschreven nummer in de Nationale Hitparade.  Ook bij de Vlamingen had de zanger met dit nummer succes. Hier stond het lied zes weken in de hitlijsten.

Wijngaard begon al vroeg met muziek bezig. Op zijn veertiende kreeg hij van zijn moeder een gitaar. Na een baan als lichtmatroos werd hij in 1966 vrachtwagenchauffeur en zong in de weekenden in diverse bandjes. Op aandringen van zijn bijrijder begon Wijngaard Nederlandse truckersliedjes te schrijven en via talentenjachten kwam hij in contact met platenmaatschappij Telstar.

Met de band William W had Wijngaard een klein hitje, maar zijn doorbraak kwam in 1978 met  Met de vlam in de pijp. Bij truckers was deze uitdrukking al bekend. Het betekent met volle overgave en dat is ook de wijze waarop de vrachtwagenchauffeurs hun grote en vaak fraaie wagens besturen naar verre uithoeken van Europa.

Onderweg heeft de trucker veel tijd na te denken. ‘Met de vlam in de pijp door de eindeloze nacht en dan moet ik even denken aan mijn vrouw die op mij wacht.’ En het lijkt misschien allemaal heel mooi, maar het heeft ook een andere kant. ‘Als ik thuis ben zul je zeggen blijf wat langer als het gaat en je weet ik zou graag willen, maar dat is iets wat niet bestaat.´

Voor de zanger was dit nummer echter ‘een lot uit de loterij´, en een begin van een succesvolle loopbaan. Ook maakte hij nog enkele bijzondere versies, zoals ‘Komt er rook uit de pijp´ over de abdicatie van Paus Benedictus XVI en vorig jaar een versie om Max Verstappen aan te moedigen voor de slotrace van WK Formule 1.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 40

Route 66

Maandag 3 oktober 2022

(Get your kicks on) Route 66 is in 1946 geschreven door jazzpianist Bobby Troup, die ook zong en acteerde. Het idee voor dit nummer kreeg hij tijdens een rit van Chicago richting Los Angelos waar hij zich in Hollywood als songwriter wilde vestigen.

In 1946 nam Nat King Cole het nummer samen met zijn trio als eerste op en Capitol Records bracht het uit als single. Cole scoorde hiermee een hit. Later gebruikte hij de tune voor zijn album After Midnight. In hetzelfde jaar als Nat King Cole scoorde Bing Crosby met de Andrew Sisters eveneens een hit met dit nummer.

Chuck Berry, ook wel de vader van de rock and roll genoemd, bracht in 1961 zijn versie uit van Route 66 en dat inspireerde The Rolling Stones. In 1964 verscheen het nummer op hun debuutalbum en zo raakte ik in de ban van dit nummer en voor de tweede keer komt deze band in Het Muziekdraadje terecht.

Het nummer begint met If you ever plan to motor west, travel my way. Take the highway that’s the best, get your kicks on Route 66. Ik zal het niet ontkennen ook ik heb mij ooit voorgenomen om die Route eens af te leggen. Maar hoe, ik rijd immers geen motor en heb ook geen autorijbewijs en naarmate mijn leeftijd vordert neemt de aversie tegen het land toe.

Het nummer blijft voor mij evenwel overeind staan. Een muzikale reis die door acht van de staten gaat. Sommige steden en staten worden genoemd: Missouri, Oklahoma, Amarillo, Arizona. Velen hebben deze reis gemaakt, hoewel het oude traject niet meer bestaat. Ik doe het daarom toch maar met de woorden van Bobby Troup en de stem van Mick Jagger: Get your kicks on Route 66.

Opa IJsbeer