Het muziekdraadje 30

Terug naar de kust

Maandag 25 juli 2022

Mijn kennismaking met de nummers van de zangeres Maggie MacNeal, een Schotse vertaling van haar naam Sjoukje van ’t Spijker, is Hey you love gevolgd door How do you do. Twee nummers die zij opnam met Willem Duyn als duo Mouth & MacNeal. Met het nummer Ik zie een ster deden zij mee aan het Eurosongfestival in 1974 en werden daarmee derde.

Het duo ging met ruzie uit elkaar en Maggie MacNeal begon samen met haar man Frans Smit een eigen band. Zij zong vervolgens zowel Nederlands- als Engelstalige nummers. In 1976 verscheen op de Boekenweek-LP Zing je moerstaal het door dichter Theun de Winter geschreven Terug naar de kust. En zelf vind ik dit nog steeds haar mooiste nummer.

De tekst kwam overigens maar moeizaam tot stand en pas nadat een novemberdag herinneringen bij De Winter opriep aan Texel, waar hij was opgegroeid, kreeg het lied gestalte. De muziek was van Sjoukje Smit zelf die het al eerder had gebruikt voor het lied Dr.Brian, dat ging over het losmaken van haar manager tijdens de tijd van Mouth & MacNeal.

Er zijn diverse regels in het nummer die mij raken. ’t Liefst loop ik alleen, niemand om me heen in mezelf te dromen. Zoiets maakt inderdaad onderdeel uit van mijn ochtendwandelingen. En: Laat me nu maar gaan achter de meeuwen aan en mijn vage wensen. Ik ga nog even door: Oh, hoe kom ik hier vandaan was ik maar niet weggegaan. ‘k Hoor de branding in m’n hoofd had ik eerder maar geloofd wat de stem toen heeft voorspeld. Mist en regen, westenwind, zeg mij of ik ’t ooit weer vind.

Ach zeg het maar; met een kanaal voor de neus en regelmatig een Griekse kust en nu haar stem… Ik ben tevreden.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 29

The bluest blues

Maandag 18 juli 2022

Het wordt in Het muziekdraadje weer tijd voor een uitstapje naar de blues. Het nummer The bluest blues is bij een groot publiek minder bekend en is geschreven door Alvin Lee. Ik kies voor een uitvoering van deze overleden muzikant met voormalig Beatle George Harrison, die hij in de jaren zestig al had leren kennen in Hamburg waar zij beiden optraden.

Alvin Lee begon zijn professionele muziekcarrière bij The Jaybirds, dat later de naam veranderde in Ten Years After en op Woodstock schitterde. Van deze Britse blues en rockband was Lee zanger en gitarist tot het platenlabel de groep richting popmuziek probeerde te duwen. Ik pel zijn woorden en vind: It’s the bluest blues I’m feeling and it’s here to stay.

Zoals bij veel bluesnummers gaat het ook in dit nummer over een verloren liefde. I couldn’t wait to see you waiting by the door. There’s no one there to meet me and your clothes are on the floor. De zanger weet dat hij verkeerd zit, hij spreekt over jaloezie en spijt klinkt er door in zijn woorden. Sorry If I hurt you and I made you cry, couldn’t stand to see you with another guy.

Waarom heb ik hier iets mee? Waarom raken dit soort woorden mij steeds weer? Berouw komt na de zonde en komt meestal te laat. It’s the bluest blues I’m feeling, it’s a cryin’shame. I just can’t live without you, face another day.

Ik proef de woorden en geniet bovendien van het samenspel van enkele grootheden op gitaar en zeg het na: It’s the bluest blues when you can’t find your way home.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 28

Back home

Maandag 11 juli 2022

Al eerder heb ik gewag gemaakt van de herkenbaarheid van het intro van een muzieknummer. In sommige gevallen val ik daar zelfs voor. Bij Back home is het niet alleen het intro dat mij raakt, maar ook de begintekst en na vier weken Griekenland beaam ik: Goin’ back right through the city Through the country, rivers so pretty People wonder why I’m going back home Just the place where I belong.

Dit inmiddels bekende nummer is geschreven door George Kooymans (samen met Rinus Gerritsen de grondlegger van Golden Earring) en in 1970 uitgebracht. In datzelfde jaar speelde Golden Earring op Pinkpop Back home voor het eerst live. Voor deze populaire Haagse band betekende het nummer tevens een ommezwaai van muziekgenre. Ooit gestart als The Tornado’s, die naam werd gewijzigd in The Golden Earrings omdat er al een band met de naam Tornado’s bestond, was de formatie oorspronkelijk een beatband, die een korte periode psychedelica omarmde. Met de komst van dit nummer en een titelloos album in 1970 werd de Earring een rockband.

Na die openingswoorden blijft de tekst wat achter, maar de muziek blijft interessant. Ik wijs daarbij onder andere op de dwarsfluit die wordt gehanteerd door Barry Hay, die in 1967 Frans Krassenburg als zanger had vervangen. Maar ook het ritme van Cesar Zuiderwijk op drums heeft meegewerkt aan de populariteit van dit nummer dat de groep een nummer één hit opleverde.

Het is mijn drie jaar jongere zus die dit nummer als single kocht en dit draadje draag ik daarom aan haar op. 1970 is een bijzonder jaar voor ons. Het jaar dat wij ons geboortehuis verlieten. Later verliet ik ook ons geboortedorp en al jaren omarm ik nu de polderstad aan de overkant van het water en voel mij daar thuis. It’s always good to be back home.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 27

Mercedes Benz

Maandag 4 juli 2022

Met dit hippienummer doe ik ongetwijfeld Janis Joplin tekort. Maar om Mercedes Benz kan ik onmogelijk heen. Deze vertolkster van onder andere het nummer Summertime waarmee ik Het Muziekdraadje ben begonnen, schreef dit korte nummer samen met Bob Neuwirth en Michael McClure in 1970.

Wie dit nummer nog nooit goed heeft beluisterd moet toch even naar de intro luisteren. I’d like to do a song of great social and political import. It goes like this. En daarna gaat zij los op het allerlaatste nummer dat zij heeft opgenomen en postuum in 1971 verscheen op het album Pearl.

Slechts 27 jaar werd de zangeres die in de jaren zestig veel roem vergaarde en daar niet mee om kon gaan. Zij greep daarom veelvuldig terug naar alcohol en drugs en dat laatste werd haar fataal. Zij overleed aan heroïne die vermoedelijk sterker was dan wat zij normaal gebruikte.

In dit nummer vraagt zij God om een Mercedes Benz voor haar te kopen, want haar vrienden rijden allemaal in een Porsche. Zelf reed Joplin ook in een Porsche 356 die door Dave Richards in 1968 was beschilderd voor 3500 dollar.

In het tweede en derde couplet vraagt de zangeres om een kleuren televisie en een avondje uit. I’m counting on you, Lord, please don’t let me down. Prove that yo love me and buy the next round. En daarna keert zij in haar gebed en haar smeekbede terug naar de Mercedes Benz. Een gebed dat dus niet is verhoord en of de zangeres daarmee zat… Beluister het einde en veroordeel haar niet, maar grinnik alsjeblieft met haar mee.

Opa IJsbeer