maandag, maart 28, 2022

Het muziekdraadje 13

The wizard

Maandag 28 maart 2022

Bij de eerste tonen van dit nummer denk ik automatisch aan filmmuziek en dan in het bijzonder aan een western. Deze aanstekelijke mondharmonicaklanken worden de wereld ingeblazen door Ozzy Osbourne, inderdaad de frontman van Black Sabbath. Vandaag behandel ik het nummer The Wizard, dat in 1970 als b-kant fungeerde van de hitsingle Paranoid. Beide zijden van deze single heb ik grijs gedraaid en inderdaad heeft vooral de achterkant veel indruk op mij gemaakt.

Prachtig vind ik de muzikale overgang van de bijna westernachtige opening met trein gefluit naar het herkenbare rockgeluid van Black Sabbath. Bij het schrijven van de tekst Misty morning, clouds in the sky without warning, the wizard walks by casting his shadow, weaving his spell, funny clothes, thinking bell heeft bassist Geezer Butler zich laten inspireren door de figuur Gandalff, de tovenaar uit The Lord of the Rings.

Vol overgave zingt Ozzy Osbourne  Evil power disappears Demons worry when the wizard is near. He turns tears into joy. Everyone’s happy when the wizard walks by. Woorden die mogelijk een verwijzing zijn naar het drugsgebruik van de bandleden, die stoned ronddwaalden en een man (the wizard) zagen die op hen elfachtig overkwam.

Als ik dit nummer hoor voorbijkomen moet ik bijna automatisch terugdenken aan zondagmiddagen die ik heb doorgebracht in Warrekam in Laren. In een voormalig klooster werd dit Gooise buurthuis in 1969 geopend en op de zolder vonden muziekfeesten plaats. Hoe vaak ik dit progressieve nummer heb aangevraagd weet ik echt niet meer? Een keer of honderd? En helaas werd het niet altijd gedraaid. Om dat goed te maken past dit wonderwel in mijn rijtje op nummer dertien.

 

Opa IJsbeer


maandag, maart 21, 2022

Het muziekdraadje 12

Still got the Blues (for you)

Maandag 21 maart 2022

Al eerder heb ik aangegeven een groot liefhebber van bluesmuziek te zijn en dat genre komt regelmatig terug in Het muziekdraadje. Vandaag kies ik voor Still got the Blues (for you) dat oorspronkelijk is uitgebracht als Still got the blues. Met dit nummer opent het gelijknamige album van de Noord-Ier Gary Moore. Een album waaraan ook Albert King, Albert Collins en George Harrison meewerkten. Still got the blues verscheen in 1990 tevens op single. Bij onze zuiderburen kwam de plaat zelfs op de eerste plaats terecht en in ons land bleef het op nummer twee steken.

Van de blues wordt vaak gezegd dat de teksten vaak zo triest zijn en als ik hiernaar luister moet ik die mensen gelijk geven. There’s a price you have to pay. I found out that love was no friend of mine. En: So long, it was so long ago But I’ve still got the blues for you. Inderdaad de emotie spat eraf. So many years since I’ve seen your face. Here in my heart, there’s an empty space where you used to be.

Niet alleen qua tekst maar ook muzikaal spreekt dit nummer mij aan. Zelfs de veroordeling tot het betalen van een schadevergoeding aan Jürgen Winter omdat de gitaarsolo van Moore veel leek op het nummer Nordrach van de Duitse rockband Jud’s Gallery, brengt daar geen verandering in. Een veroordeling die best met een korrel zout mag worden genomen, omdat de rechtbank zelf aangaf dat er geen bewijs was dat de solo uit Nordrach was gehaald.

Zoals zo veel nummers is ook Still got the blues door anderen gecoverd. Een van de bekendste artiesten die dat deed is Eric Clapton, op zijn album Old Sock. Het was een eerbetoon van Clapton aan Moore, die twee jaar eerder was overleden.

Opa IJsbeer


 

maandag, maart 14, 2022

Het muziekdraadje 11

Gimme shelter

Maandag 14 maart 2022

The Rolling Stones behoort tot mijn favoriete bands. En om het nummer Gimme shelter kan ik momenteel niet heen. Een nummer dat door de inval van Rusland en Wit-Rusland in Oekraïne ineens zeer actueel is geworden. En dat vooral door de woorden War, children it’s just a shot away. Maar ook de opening van dit nummer is sterk: a storm is threatening. My very life today If I don’t get some shelter, ooh yeah I’m gonna fade away.

Toch heeft niet oorlog (of vrede) maar jaloezie geleid tot het ontstaan van dit nummer. Die jaloezie ging over Anita Pallenberg, een voormalig model en modeontwerpster. Pallenberg was aanvankelijk de vriendin van gitarist Brian Jones. Met Keith Richards kreeg de in 2017 overleden Pallenberg drie kinderen.

Gimme Shelter is het openingsnummer van het Stones Album Let it bleed en Jagger zingt dit nummer op dat album samen met de Amerikaanse blues- en soulzangeres Merry Clayton, die dit nummer ook solo heeft gezongen. Tijdens live optredens heeft een scala aan zangeressen meegewerkt aan dit Stones-nummer, dat wij regelmatig hebben horen spelen tijdens concerten.

Voor mij heeft dit nummer ook nog een persoonlijke betekenis. Jaren geleden hebben wij met onze twee dochters een trektocht gehouden door een deel van Nederland met de fiets en maakten daarbij gebruik van een fietskar, waarvan ik het onderstel van een politieagent heb gekregen. Op die kar vervoerden wij onder andere onze tentuitrusting. Deze kar is door ons Gimme Shelter gedoopt.

De letterlijke vertaling is geef mij onderdak en de woorden Gimme shelter staan op een met Stones tong versierd bordje naast onze deur. Al met al voldoende redenen om dit bijzondere nummer in Mijn muziekdraadje op te nemen.

Opa IJsbeer


maandag, maart 07, 2022

Het muziekdraadje 10

Sageru

Maandag 7 maart 2022

De geschiedenis van de Molukse band Massada begint voor mij in de jaren zestig, toen de uit Huizen afkomstige muziekgroep optrad als The Eagles. Dat speelde vooral tijdens Molukse feesten en in enkele buurthuizen. Omdat de gelijknamige Amerikaanse formatie in Nederland enkele hits scoorden werd besloten de naam te veranderen.

Deze groep heeft vanaf het begin bij mij een streepje voor omdat het oorspronkelijk is geformeerd in kamp Almère, gelegen in mijn geboortedorp. Bovendien heb ik nog een jaar met gitarist Chris Latul in één team gevolleybald.

Massada kreeg een zetje in de rug door muziekkrant Oor. Mede vanwege de treinkapingen, waarvan de band zich distantieerde, maar ook ingegeven door Molukse trots en de wens om eigen nummers uit te brengen, liet een platencontract lang op zich wachten. Het duurde nog tot eind jaren zeventig voor de band daadwerkelijk een album uitbracht. Het openingsnummer Latin Dance werd niet alleen de eerste single maar ook een echte hit en dit swingende nummer wordt nog steeds regelmatig gedraaid.

Zelf voel ik mij veel meer aangetrokken tot Sageru. Het is niet de tekst die mij hierin aantrekt maar de muziek met het verfijnde percussiewerk van Zeth Mustama en het aanstekelijke en herhalende woord Sageru, een verwijzing naar een in de Molukken lokaal gestookte palmwijn afkomstig van de saguweerboom.

Dit funky nummer verscheen pas op single na het uitbrengen van een Live album van de band, terwijl het toch al op eerste album Astanaga was verschenen. Zeker in de beginfase van de band waren diverse Maleise teksten van de hand van Chris Latul, die na het tweede album zijn eigen weg ging. De credits van Sageru waren voor de gehele band.

Opa IJsbeer


donderdag, maart 03, 2022

Het muziekdraadje 9

While my guitar gently weeps

Donderdag 3 maart 2022

Zonder blues geen Rolling Stones en ja dan zijn The Beatles niet veraf. Lennon en McCartney tekenden voor de meeste hits van The Beatles, maar voor mij springt While my guitar gently weeps er bovenuit en dat is geschreven door George Harrison die geïnspireerd raakte door het boek I Ching, Boek der Veranderingen.

The Beatles hebben het nummer diverse keren opgenomen, onder meer een versie met achterwaartse gitaarsolo. Harrison was niet tevreden en vroeg zijn vriend Eric Clapton of die een gitaarsolo wilde toevoegen. Clapton was sceptisch, maar liet zich toch overhalen.

Aanvankelijk werd het nummer slechts met een akoestische gitaar en een orgel gespeeld. En in 1974 speelde Harrison het nummer tijdens zijn eerste solotournee en had de tekst iets veranderd in While my guitar tries to smile. Een mooie, bijzondere uitvoering is te horen tijdens The concert for Bangladesh. Dit bijzondere nummer is inmiddels door talloze artiesten gecoverd.

Zelf ben ik weg van de uitvoering van The Jeff Healey Band. George Harrison zingt op de albumversie Hell to Pay van deze band mee. De blinde Healey laat de gitaar op een bijzondere manier zingen en bij de woorden I look at you all, see the love there that’s sleeping while my guitar gently weeps krijg ik bij hem koude rillingen.

En als het even later gevolgd wordt met I don’t know why nobody told you how to unfold your love. I don’t know how someone controlled you, they bought and sold you dan weet ik dat wij als mensen, als mannen nog een lange weg te gaan hebben.

Opa IJsbeer