maandag, januari 25, 2021

Hendrik #118

 De wandelaar

Maandag 25 januari 2021

Het kan uiteraard maar over één ding gaan: protesteren. Terwijl de grote massa zich achter gesloten deuren terugtrekt en maatregelen gedwee accepteert is er een groepje mensen dat relt. En vaak zijn dat dezelfde personen die er ook nog eens alles aan doen om handhavers het bloed onder de nagels weg te halen. Zelfs lang nadat zij alweer zijn teruggekeerd in eigen vesting worden handhavers bestookt met beschuldigingen. Die gaan niet alleen over te hard optreden, maar ook uitlokking.

Uiteraard heeft ieder mens het recht te protesteren, maar bestuurders daarentegen moeten niet alleen een visie ontwikkelen voor een hele onderneming/gebied/stad/provincie/land, maar ook de veiligheid nauw in het oog houden. Daarom kunnen zij demonstraties op een bepaalde plek verbieden. En als een demonstrerende massa zich niet aan de regels houdt dan zal een bestuurder bij een volgend protest over hetzelfde onderwerp eerder een gebiedsverbod of een totaal verbod uitvaardigen.

De afgelopen dagen is in diverse dorpen en steden huisgehouden door demonstranten, relschoppers. En dat zijn echt niet alleen jongeren. Wel opvallend is dat het merendeel uit jongens/mannen bestaat. De vrouwen zijn duidelijk in de minderheid. Ik vraag mij regelmatig af, waardoor dit komt. Ooit vertelde een Marokkaans meisje in een interview mij dat dit de hormonen zijn. Dat meisjes verstandiger zijn en gaan studeren, terwijl jongens hun stoerheid moeten laten zien en verder weinig presteren. Ik geloof haar!

Relschoppers hebben de afgelopen dagen de avondklok aangegrepen om zich af te zetten tegen… Als ik beelden van al dat geweld zie krijg ik bijna waardering voor de eenzame wandelaar die provocerend om negen uur ’s avonds een wandeling maakt en melding maakt dat hij onderweg geen handhaver heeft gezien.

 

Opa IJsbeer

maandag, januari 18, 2021

Hendrik #117

Prettige Kerst

Maandag 18 januari 2021

Iedere maand wordt ons wel een keer verteld dat de aarde opwarmt en dat wij met zijn allen daar iets aan moeten doen. De toename van CO2 in de lucht is misschien wel de belangrijkste oorzaak van de klimaatverandering in de wereld. Minder fossiele brandstoffen verspillen is daarom een van de vele oplossingen om die opwarming iets te vertragen, want of het nog te stoppen is… De bevolkingsgroei en de koopkracht nemen toe en door steeds meer nieuwe artikelen te kopen zijn wij mede schuldig aan de toename van het CO2, want bij de productie van goederen komt veel koolstofdioxide vrij.

Door die opwarming wordt de kans dat wij in ons land ooit nog eens een lange sneeuwperiode krijgen steeds kleiner. Natte sneeuw is er genoeg, maar sneeuw die blijft liggen? Een dag, twee dagen, maar dagenlang een echt pak sneeuw? Dus als het dan, zoals zaterdagavond gebeurde, gaat sneeuwen en de sneeuw ook echt blijft liggen dan moet je daar van profiteren. Als grootouders maken wij een ommetje door de sneeuw. En kinderen? Ook als het misschien al wel bedtijd is, dan hebben veel ouders, die zelf ongetwijfeld nog in de sneeuw hebben gespeeld, gewoon begrip voor de grote kinderwens. Naar buite en spelen.

Overal zie ik kinderen spelen of naar buiten komen. Er worden door jong en oud sneeuwballengevechten gehouden. Een kind wordt ingepeperd en uit de schuur komen nog ouderwetse sleeën tevoorschijn, maar ook van die nieuwe kunststoffen glijplankjes. Al dan niet vergezeld door hun ouders roetsjen kinderen van een talud af, zoals ik vroeger van de Sijsjesberg ben gegleden. En als ik dan een kind nog veel sneeuwplezier toewens krijg ik als antwoord: ‘Bedankt meneer en nog een prettige kerst.’

 

Opa IJsbeer


    

maandag, januari 11, 2021

Hendrik #116

Ontmoeting

Maandag 11 januari 2021

Het zal jullie niet zijn ontgaan dat ik regelmatig een vroege wandeling maak. Wat minder vaak wandel ik in steden of dorpen om beelden te fotograferen. In beide gevallen ontmoet ik daarbij mensen, die ik vriendelijk groet en er zijn dagen bij dat zoiets ook een praatje en zelfs een maandagstukje oplevert. Die gesprekken kunnen trouwens overal over gaan.

Enkele dagen geleden komt er een jongen van negen tot tien jaar huppelend met zijn hondje uit een appartementencomplex aan het water. Hij zwaait naar mij en zegt vrolijk gedag. Ik waarschuw hem voor gladheid. Zelfs op enkele plekken van de Lage Vaart staat ijs. Op de Fluittocht staan de meerkoeten op het ijs.

De jongen vertelt mij dat hij en zijn vader een boot hebben. Hij een kleine rubberboot en zijn vader een grotere, sterke boot. ‘Bij een sterkere motor moet ik een vaarbewijs hebben’, zegt hij, ‘net zoals mijn vader.’ Zijn boot staat rechtovereind in de berging en ook de boot van zijn vader ligt in de winter op de kant.

De jongen weet op welke plaatsen hij zachtjes moet varen en waar het iets harder mag, zoals op sommige plassen. Maar ook dat je in de lente moet oppassen voor eenden- en ganzenkuikens omdat die in de golfslag kunnen verdrinken.

Al pratend loopt de jongen een flink eind met mij op, terwijl hij zijn hondje uitlaat. ‘Hij moet altijd een flink eind lopen, soms loop ik helemaal naar de Evenaar’, vertelt hij. En pas als het diertje tweemaal zijn behoefte heeft gedaan, wordt het tijd naar huis te gaan. ‘Tot morgen’, groet hij.

‘Misschien’, antwoord ik’, want ik loop iedere dag een andere kant op en weet niet of ik dan ook hier ben.’ Ik zwaai eenmaal en loop naar mijn eigen buurt.

 

Opa IJsbeer


maandag, januari 04, 2021

Hendrik #115

De hoofdprijs

Maandag 4 januari 2021

Hoeveel mensen hebben zich vorig jaar rijk gerekend. Hoe vaak is de hoofdprijs van de Oudejaarsloterij al uitgegeven. Onder onze kerstboom hebben drie loten gelegen; voor ieder van onze beide meiden één en één voor onszelf en uiteraard hebben wij de prijs gedeeld met de dochters en voor onszelf een huisje gekocht op Lesvos. En o ja, ik ga niet meer werken! Iets wat onze jongste wel blijft doen en onze oudste? Ook die werkt, heel sociaal, nog gewoon door.

Of wij teleurgesteld het nieuwe jaar zijn ingegaan? Welnee, wij hebben de hoofdprijs opnieuw in huis; één van onze kleinkinderen blijft twee nachten slapen en volgt bij ons zijn schoollessen, want de basisscholen gaan na de kerstvakantie digitaal en die jongen heeft wat extra steun nodig met taal en rekenen. Die bieden wij met liefde aan zodat hij geen achterstand oploopt.

Een van de vaste onderdelen is momenteel lezen uit ‘de magische boomhut’, het deel ‘Bij de dinosaurussen’. Een boek voor zeven- tot negenjarigen met woorden waar ik op zijn leeftijd nog nooit van had gehoord en het bestaan niet van wist. Vandaag heeft hij weer een nieuw woord gelezen: mutant. En uiteraard word door ons de betekenis uitgelegd. Helemaal vlekkeloos gaat dat lezen niet, maar hij weet dat als hij hier is hij toch echt een hoofdstuk moet lezen. En eerlijk is eerlijk, ik zie en hoor echt verbetering. Over een woord breek ik voortdurend mijn tong, maar bij hem komt het woord pteranodon vlekkeloos uit de mond zoals hij bijna alle dinosoorten weet te benoemen. De aanwezigheid van zo’n kleinzoon is toch de hoofdprijs?

 

Opa IJsbeer