Hendrik #114

Vooruitblik

Maandag 28 december 2020

Zo tussen kerst en oud en nieuw zijn velen al begonnen met hun terugblik op een vreemd 2020 waarin de aanwezigheid van het Covid-19-virus het nieuws beheerst. De een doet dat bijna dagelijks, dat terugkijken, steeds een ander onderwerp en anderen doen zoiets eenmalig. Ik laat dat terugkijken hierbij en kijk liever naar de toekomst. Wat achter mij ligt is geweest en daar hoop ik van geleerd te hebben; hoewel ik uiteraard een mens ben en geen ezel en mijn teen dus wel vaker aan die ene steen zal stoten.

Morgen ga ik een bezoek brengen aan een bierwinkel. Hoop daar diverse mooie bieren te kunnen scoren. Niet voor mezelf want het genieten van bier ligt alweer enkele jaren achter mij. Maar toch… Er zijn in ons land talloze kleine brouwerijen bijgekomen en in goede bierwinkels is meestal een ruim assortiment van bijzondere bieren uit binnen- en buitenland verkrijgbaar. En iedere biergenieter weet; voor pils ga je naar de kroeg en voor een goed bier naar de winkel.

En komend jaar ga ik weer fietsen, rondjes met afstanden die variëren van dertig tot tachtig kilometer. Ga eindelijk in het stadion genieten van voetbal. Ga met de trein reizen naar poëziemiddagen, naar Roermond, naar Schiedam of de Betuwelijn nemen met de oudste kleinzoon. En uiteraard op vakantie; een midweek met de trein naar Karinthië en naar Griekenland, het liefst tweemaal.

En voor deze winter is afgelopen ga ik stemmen; heel sociaal. Dat ikke, ikke, ikke-gevoel heb ik niet. En ik hoop dat zoiets voor velen geldt. Geloven doe je – wat mij betreft - in de kerk, moskee, sjoel of pagode, maar niet in de Kamer. U ziet het bij mij zit de stemming er voor een fantastisch 2021 al in.

 

Opa IJsbeer

Hendrik #113

Opvangen

Maandag 21 december 2020

Regelmatig stel ik mij dezelfde vraag: ben ik een gewoontedier? Sommigen zullen dat beamen, maar zelf houd ik toch mijn bedenkingen. Zeker op het gebied van mijn krabbels zoek ik vaak een uitdaging en probeer iedere keer weer iets anders. Maar je gedichten over beelden dan? Ik zie het u bijna denken. Maar die beelden zijn toch iedere keer anders, net zoals mijn krabbels. Niet alleen qua inhoud maar ook qua vorm, wel of niet rijmend. En daarnaast word ik soms geïnspireerd door kleine zaken, dat kunnen woorden of gedachten zijn, een thema.

Natuurlijk zijn er gebieden waarop ik zeer trouw ben. Zo ben ik 46 jaar getrouwd met dezelfde vrouw en daarvoor heb ik slechts een vriendin gehad. Ook clubtrouw behoort tot het rijtje loyaliteit. Weliswaar ga ik er niet meer naartoe, maar Ajax staat bij mij op nummer één wat voetbalclubs betreft. Omdat ik 43 jaar in Almere woon en mij een echte Almeerder voel, volg ik de plaatselijke profploeg en bezit een seizoenskaart. En bij de amateurs staat de sv Huizen op de eerste plek, zoals ook de volleybalvereniging uit mijn geboortedorp nog steeds een bijzonder plekje heeft in mijn hart.

De laatste tijd wandel ik bijna iedere dag. Inderdaad dat woordje bijna geeft alles aan. Alles is anders en iedere dag is anders. Zo verloopt iedere wandeling anders en loop ik geen dag dezelfde afstand. Regent het, dan blijf ik thuis. Echter niet altijd. En als het droog is? Ach ook vandaag geen wandeling, regen of geen regen. Dat besluit heb ik gisteravond genomen. Waarom? Ik wil op tijd terug zijn en vooral fris zijn voor het samen met mijn lief opvangen van twee van onze kleinzoons.

 

Opa IJsbeer

 

 

 

 

Hendrik #112

Vernieuwing

Maandag 14 december 2020

De politieke partijleider van het CDA is eerder dit jaar aangewezen na een interne verkiezing die hij nipt wist te winnen van iemand die door velen niet wordt gepruimd, maar die bij veel anderen respect afdwingt vanwege zijn niet aflatende jacht op zaken waar een luchtje aanzit. De politieke partijleider heeft na enkele maanden zijn functie ter beschikking gesteld, omdat hij het te druk heeft met zaken die het landsbelang dienen. Dit is althans de strekking van het verhaal dat naar buiten is gebracht. Dat er zowel binnen als buiten zijn eigen partij veel kritiek is op zijn handelen is onder het kleed geveegd.

De nipt verslagen nummer twee wordt echter niet alsnog partijleider, maar het bestuur van de middenpartij komt met iemand anders, iemand die eerder voor de eer heeft bedankt. En het nu ineens een eer vindt politiek leider te mogen zijn. Ja, zo zit de politiek nu eenmaal in elkaar. En de aanvankelijke leider komt zelfs niet meer op de kieslijst van zijn partij.

Ach het is een raar fenomeen. Mensen stellen zich verkiesbaar, gaan de Tweede Kamer, gemeenteraad of Staten in, stappen daarna uit de partij en/of haken tussentijds af, bijvoorbeeld omdat er een leukere baan langs komt. Bij diverse partijen is het echt een komen en gaan van mensen en mede daardoor zal minstens een derde tot ongeveer de helft van de Kamerleden na de eerstvolgende verkiezingen nieuw zijn, terwijl ervaren mensen toch echt aangeven dat het een paar jaar duurt voor nieuwkomers het vak in de vingers hebben.

De Kamervoorzitter, wil die functie overigens nog vier jaar bekleden, kan roepen wat zij wil, op dit vlak wordt er niet naar haar geluisterd. De partijen hebben hun eigen programma en dat is goed. Want zo steekt onze democratie in elkaar.

 

Opa IJsbeer

Hendrik #111

Respect

Maandag 7 december 2020

Als kind hebben mijn ouders mij op judo gezet en laten turnen. Een combinatie die misschien vreemd overkomt maar mij in ieder geval zelfvertrouwen en wat balans heeft opgeleverd. Ook mijn broer en zus hebben aan judo gedaan. Onze oudste dochter heeft het gedaan en ook een van onze kleinkinderen heeft deze sport kort beoefend.

Sport is sowieso binnen ons gezin altijd belangrijk geweest zonder dat de druk op presteren is gelegd. Iets bereiken is mooi maar geen moeten. Voetballen is de sport van onze oudste dochter en paardrijden die van onze jongste. De oudste raakt echter geen bal meer en de jongste rijdt weer paard.

Ook de kleinkinderen sporten. Zo voetbalt onze oudste kleinzoon niet onverdienstelijk en lijkt zijn oudste neefje het gen van zijn moeder te hebben en zit sinds kort op een paard, na eerder al actief te zijn geweest op de judomat en met free run. Het enige meisje tussen drie jongens weert zich ondertussen uitstekend en is geen poppetje om zonder handschoenen aan te pakken. Of beter gezegd zij heeft de handschoenen zelf aangetrokken. Om zich beter te verweren zit zij op kickboksen en doet dat met veel plezier. En menige jongen heeft inmiddels gemerkt dat zij zich niet inhoudt.

En dan is er nog de jongste, die thuis uiteraard een voorbeeld heeft aan zijn broer. Zoals al onze kleinkinderen moet hij eerst een zwemdiploma halen. Belangrijk voor ieder kind en niet alleen in Almere, waar overal water is te vinden. Hij redt zich in dat water uitstekend en het zal ons niet verbazen als hij snel zijn diploma’s in bezit heeft en daarna voor voetbal zal kiezen. En doet hij dat niet, dan is er nog geen man overboord, zolang er maar respect is voor een ander.

 

Opa IJsbeer