Hendrik #110

Waarom!

Maandag 30 november 2020

Bij het groot vuil zetten krijgt soms een andere betekenis als je door een dorp of stad dwaalt. Winkelstraten krijgen nog een extra schoonmaakbeurt, zeker in de centra. Iets verder uit dat centrum is er al minder aandacht voor het vuil en rond een buurtsuper wordt er nog minder tijd ingepland voor een straatveegbeurt. Veel draait daarbij om prioriteiten stellen, hoeveel menskracht hebben wij tot onze beschikking en hoeveel menskracht zetten wij speciaal op dat punt in?

Regelmatig vraag ik mij daarbij af: wie bepaalt waarom een veegmachine juist wel dit plein schoonmaakt en niet dat plein anderhalve kilometer verder? Is dat politiek of een bestuurlijke kwestie? En welke rol spelen burgers? Wordt er bij veel klachten extra onderhoud gepleegd?

Als bewoners hebben wij in Almere de mogelijkheid na een afspraak met de gemeente het groot vuil bij de weg te zetten en dat wordt dan opgehaald. Een mooi systeem dat werkt als iedereen zich daaraan houdt. Helaas is dat niet altijd het geval en blijven meubels en andere zaken soms lang staan. Mensen kunnen hun overbodige, dan wel kapotte spullen gratis ook bij de vuilstort brengen. Iets waar menigeen gebruik van maakt en zeker in coronatijd is het soms bij de ‘stations’ in mijn stad druk en kan de wachttijd flink oplopen.

Aan wachten heeft menigeen een hekel en ik vraag mij af: is dit de reden dat er in de buitengebieden soms zoveel wordt gedumpt? Gisteren kwam ik in een greppel een complete stellage tegen. Die neem je echt niet even mee op je schouder of in de achterbak van de personenwagen. Die neem je mee in een grote bestelbus of op een aanhanger. Maar vooral vraag ik mij af: waarom!

 

Opa IJsbeer

Hendrik #109

Ballotage

Maandag 23 november 2020

Wie gaat er nu in Almere wonen? Die vraag heeft al menigeen gesteld. Ook ik, zelfs een jaar voordat ik er een woning heb betrokken heb ik dat gedaan. Sinds 1977 woon ik in deze moderne groeistad vol groen en water. En weg gaan? Hooguit voor een vakantie of een uitje, maar verhuizen? Absoluut niet!

De verschillen in bouwstijlen zijn enorm. De hofjesgeest uit de jaren zeventig vind je vooral in de oude wijken terug. Uiteraard zijn er veel rijtjeswoningen, maar ook portiekwoningen, appartementen, studio’s, villa’s, herenhuizen. Experimentele bouw, boerderijen, bedrijfswoningen. Het is er allemaal en dat betekent ook dat er regelmatig wordt verhuisd, want niet iedereen wil in Almere blijven. Anderen juist wel en menigeen verhuist, gaat groter of kleiner wonen.

Een rommeltje op straat? Uiteraard kun je dat aantreffen, maar in de meeste wijken kiezen bewoners ervoor samen iets op te bouwen en dus ook op te ruimen. Ook aan veiligheid wordt gedacht via buurtpreventiegroepen en buurtapps. Maar het kan natuurlijk altijd beter, zelfs als bewoners een eigen vereniging hebben opgericht om hun eigen buurt of straat leefbaar te houden.

In de Stripheldenbuurt zijn aan de rand van de wijk diverse woonverenigingen actief. Daar letten de bewoners nog iets meer op, op elkaar en op hun omgeving, ondernemen gezamenlijk activiteiten en zijn ook medeverantwoordelijk voor het onderhoud van het complex en het groen. Zelf ben ik zaterdag door een bewoner Olivier B Bommelhof aangesproken van wat ik kom doen. Uiteraard ben ik als bezoeker welkom, maar een vreemd gezicht? Die wordt in de gaten gehouden en aangesproken. En als je er wilt komen wonen? ‘Aan ballotage doen wij niet. Maar nieuwe bewoners moeten wel akkoord gaan met de afspraken en worden bij hun komst ook altijd voorgesteld.’

 

Opa IJsbeer

Hendrik #108

Bestellen

Maandag 16 november 2020

Het gemak is een oud en tevens vreemd woord met diverse betekenissen. Zo zit ik meestal ’s morgens enige tijd op het gemak, lees daar het nieuws of een hoofdstuk uit een boek, maar ook wel berichten op sociale media. Zo eenvoudig en gemakkelijk kan het begin van een dag verlopen. Voor mijzelf is dat ook belangrijk, geen enkele haast hebben want daarmee voorkom ik een hoop stress. Wat stress voor mijn geest en mijn lijf doet, weet ik zo langzamerhand wel.

Het gemak waarmee Cambuur gisteravond de topper tegen de Almeerse voetbalprofs heeft gewonnen is veelzeggend. Bij de formatie uit Leeuwarden verandert bijna alles wat het aanraakt in goud, terwijl de gasten achterin open huis houden. Ja dan is er voor de één halverwege de wedstrijd geen vuiltje meer aan de lucht, terwijl de ander weet dat hier echt niets meer te halen valt. De echte top is duidelijk een maatje te groot en wie een te grote broek aantrekt zal ontdekken dat je die met gemak omhoog kunt hijsen, maar met datzelfde gemak glijdt die broek zonder weerstand van de billen.

De weerstand tegen sommige veranderingen is bij velen groot en zelf hik ik ook tegen een aantal nieuwigheden aan. Internet is zoiets, het opent de weg tot veel zaken. Zo boeken wij al jaren onze Griekse vakantie via ‘het net’. In september zijn wij bij terugkomst in een ‘vrijwillige’ quarantaine gegaan en hebben onze boodschappen aan huis laten bezorgen.

Het gemak dient nu eenmaal de mens en wij zijn daarmee doorgegaan, laten een deel van die boodschappen op maandag brengen. Alleen vandaag niet, want de website van de grutter heeft op zondag kuren zodat wij onze bestelling niet hebben kunnen plaatsen. Ik ga daarom deze week ouderwets iedere dag even naar de supermarkt.

 

Opa IJsbeer

Hendrik #107

De ochtendstond

Maandag 9 november 2020

Jarenlang ben ik om vijf uur ’s morgens wakker geworden. Ik heb daar ook tijden lang geen wekker voor hoeven zetten. Die wekker zit in mijn hoofd. De laatste tijd is de wekker echter wat van slag, schudt mij op de gekste momenten uit mijn slaap, maar nog steeds stap ik omstreeks vijf uur uit mijn bed. Soms iets vroeger en soms iets later. En uitslapen? Ja, dan ben ik om zeven uur paraat.

Als ochtendmens zijn die eerste daguren voor mij goud waard. Ook al is het nog donker. Het hoofd is dan nog fris, net zoals de temperatuur buiten. De overgang van nacht naar dag wordt door mij bijna met gejuich begroet. En als ik aan het wandelen ben, al maandenlang maak ik bijna iedere ochtend een wandeling, dan zie ik regelmatig de zon opkomen. En zelfs als de zon niet door het wolkendek breekt, word ik warm van binnen.

Het is een tijdstip dat ik deel met andere ochtendmensen. Sommigen hebben er zelfs een hondje voor aangeschaft, zodat ze wel naar buiten moeten, zo verklaarde gisteren een hondenbezitster mij.  Dat is voor mij echter toch een stap te ver. In het verleden zijn wij overigens wel de bezitters van twee honden geweest, maar de aanwezigheid van een huisdier vind ik een te grote belemmering van mijn vrijheid.

Die vrijheid benut ik zo goed mogelijk en bijna iedere ochtend verwonder ik mij weer over het palet aan kleuren. De veranderingen gaan zo snel dat vermoedelijk zelfs de beste schilder moeite heeft dat op een doek over te brengen. Zelfs het vastleggen van het juiste moment met een camera is een kunst op zich. Ik begin daar niet aan en schiet er daarom maar wat op los. En soms, heel soms…

 

Opa IJsbeer

Hendrik #106

Het woord

Maandag 2 november 2020

Vandaag is het Allerzielen, een dag na Allerheiligen. Tijdens laatstgenoemde christelijke feestdag worden alle christelijke heiligen en martelaren herdacht door vooral rooms-katholieken en anglicanen. Eerstgenoemde dag is hier nauw mee verbonden en dan worden alle overledenen herdacht, wordt er gebeden voor alle zielen die nog niet in de hemel zijn, maar zich in het vagevuur bevinden. In de dertiende eeuw kreeg het de huidige naam, nadat het eeuwen daarvoor voor het eerst is gehouden. Tegenwoordig worden op diverse begraafplaatsen op die dag gedichten voorgedragen.

Ik heb dit allemaal moeten opzoeken want thuis ben ik hier niet mee opgevoed. Ik heb wel een christelijke opvoeding gehad, maar mijn ouders zijn nooit streng in de leer geweest. En zij hebben mij gesteund toen ik ben gestopt met catechisatie, de lessen voor het belijdenis doen. Dat laatste heb ik nooit gedaan, heb mij ook uit het kerkregister laten schrijven.

Veel later ben ik in mijn leven geconfronteerd met andere geloven, heb daar - voor de krant - over geschreven. Over feestdagen van andere geloven. Want bijna iedereen kent het bestaan van Kerst, Pasen, Pinksteren en misschien ook wel Goede Vrijdag en Hemelvaartsdag, maar dagen die er voor bijvoorbeeld Joden, Hindoes en Moslims toe doen, daar weten maar weinigen iets van.

In de geloofsgeschiedenis van Joden, Christenen en Moslims komen dezelfde figuren voor. Toch zijn er grote verschillen en ook de bij het geloof behorende boeken (soms op details) wijken van elkaar af. Zeker als er sprake is van vertalingen, nieuwe vertalingen. Onlangs is weer eens besloten tot een nieuwe vertaling van de Bijbel. De reden? Sommige gebruikte woorden zijn nauwelijks gangbaar meer binnen de huidige geloofsgemeenschap. De laatste officiële vertaling dateert uit 2004. De volgende vertaling gaat volgend jaar in en kent ongeveer twaalfduizend wijzingen ten opzichte van de vorige. En het woord zelf…

 

Opa IJsbeer