Hendrik #088

Met elkaar

Maandag 29 juni 2020

Zonder ook maar een moment na te denken bied ik hem zaterdagmorgen een arm aan. Een oudere man heeft net vanaf de parkeerplaats voor gehandicapten zijn karretje naar de winkel geduwd, voor hem een bijna onmogelijke opgave. Even steun zoeken tegen de schuifdeur, zwaar hijgend. Ik heb net mijn tas met boodschappen uit mijn kar gehaald, laat die kar achter voor een medewerkster die hem schoonmaakt en stap naar buiten. Dankbaar pakt de man mijn arm en schuifelt mee naar zijn auto, die met openstaande deur op hem staat te wachten.

Mijn goede daad voor die dag is gedaan. Maar ben ik tekortgeschoten? Hoort die man nog wel in een auto op de weg? En is er thuis iemand die op hem wacht, die hem verlost van de boodschappen, ze van hem overneemt? Wie moet ik waarschuwen in zo’n geval? De politie?

En is het in deze tijd wel verstandig je te laten aanraken door een wildvreemde, kortademige senior? Dit soort vragen komen bij mij altijd later bovendrijven. Eerst handelen en daarna zien of iets handig en verstandig is.

Zondagmiddag heb ik de andere kant van de medaille meegemaakt. Ik geef toe de situatie is onoverzichtelijk, maar toch… Ik fiets over de Johnsonbrug en wil het fietspad op gaan als er van links een automobiel mijn weg kruist. Ik moet hard remmen om een botsing te voorkomen. De bestuurster, met twee kleine kinderen in de auto, begint op mij te schelden en vervolgt haar route over het fietspad. Iets verderop kan zij niet verder. Mijn vrouw vraagt heel beleefd of zij kan helpen, maar op deze twintiger staat vandaag geen maat. Zij loopt rood aan. Van schaamte? Van boosheid? Mijn vrouw krijgt de volle laag, blijft rustig en zegt te willen helpen. Sommigen zijn echter niet te helpen.

 

Opa IJsbeer

Hendrik #87

Winkelen

Maandag 22 juni 2020

De webwinkels hebben optimaal geprofiteerd van de Corona-maatregelen waardoor half maart Nederland deels op slot is gegaan. Met die webwinkels deed ook onze nationale post goede zaken, want in de daarop volgende maanden zijn heel wat pakjes verstuurd, zodat die organisatie een goed financieel jaar draait.

Een voorstander van de webshops ben ik zeker niet, maar ik geef het toe: heel soms maak ik ook gebruik van zo’n bedrijf. Vooral als het gaat om elektrische apparaten. Zo hebben wij onze vaatwasser vervangen, een grote diepvriezer aangeschaft en die in de schuur laten plaatsen. En omdat we het heel cool vinden en niet bleu zijn hebben we enige tijd geleden een smarttelevisie laten komen. Meestal wordt elektronica door mensen van het bedrijf geïnstalleerd, maar momenteel mogen zij dat niet en het slechts tot de voordeur brengen. Samen met mijn vrouw ben ik in staat geweest dit product aan de praat te krijgen en kan niet anders constateren: dit apparaat is slim.

Maar verder ga ik toch echt het liefst naar een gewone winkel. Zo heb ik een deel van mijn kleding weggedaan, omdat ik daarin bijna zwom. Bij het aanschaffen van een nieuwe kledinglijn ben ik niet van het principe winkel in en winkel uit. Na twee winkels vervliegt mijn concentratie en begint mijn hele lichaam in opstand te komen. Heel gericht een of twee zaken gaat nog, maar daar moet ik ook geen half uur rondjes draaien.

Afgelopen dagen heb ik nog een paar schoenen gekocht. Ook al weer een kleine ramp omdat ik geplaagd word door een kleine, brede voet met hoge wreef. Ik slaag gelukkig snel en zelfs nieuwe wandelschoenen zijn geen probleem omdat het oude merk en het model nog bestaan. Alleen niet in de winkel. Twee dagen later fiets ik daarvoor met plezier terug.

Opa IJsbeer

Hendrik #086

Opruiming

Maandag 15 juni 2020

Zaterdagmorgen heb ik een artikel gelezen van iemand die vaak diep nadenkt over kwesties, ditmaal legt hij een verband tussen pleisters en het vernielen van kunstwerken. Dat laatste gaat ook mij aan het hart. Veel van die kunstwerken zijn een hommage aan een misschien wel zwarte tijd. Maar voor die periode was wat die mensen deden heel gewoon. Een tegengeluid is echter best op zijn plaats.

Maar wat doen wij? Wij zijn heel erg goed in het naar beneden halen van mensen, van denkbeelden. Creëren we zelf iets? Of laten we alleen rotzooi achter. Lekker rellen. De tijd van Provo ligt toch al ver achter ons? Het afzetten tegen is duidelijk niet alleen van deze tijd. Via internet en sociale media komt het alleen een stuk dichterbij.
Ik ben een mens; heb mijn eigen fouten, falen. Toen ik met pensioen ging was ik van plan in mijn eigen omgeving met een grijper zwerfafval op te ruimen. Die grijper heb ik aangeschaft, maar er is geen enkele dag geweest dat ik naar de Vaart ben gelopen om rotzooi op te ruimen. Zoals veel anderen erger ik mij wel aan de opstapeling van afval in de wijken. Almere wilde bezuinigen op het opruimen, en door het coronavirus is van het opruimen weinig terechtgekomen.
De buurten vervuilen en diverse acties zijn er geweest om de gemeente op andere ideeën te brengen. Zelf ruim ik ons eigen afval op. En dat van een ander? Ik ben zwak. Wel geef ik een pluim aan die mensen van de gemeente die het wel doen, al die mensen van de vuilnishaaldienst, mensen die de stad schoner maken en van de plantsoenendienst. Die verdienen onze lof in plaats van op hen af te geven.



Opa IJsbeer

Hendrik #085

Betaald voetbal

Maandag 8 juni 2020

In Duitsland is de voetbalcompetitie weer opgestart, voortgezet en ook in Portugal rolt de bal weer. Op korte termijn zullen nog enkele competities volgen. En uiteraard gaat het hier niet om lagere regionen, maar er wordt gevoetbald op het hoogste niveau. Sommigen beweren dat zoiets om de eer gaat, om toch nog een landskampioen aan te wijzen; een deelnemer aan het kampioenenbal. Maar uiteraard draait alles slechts om geld. Ik heb het niet over een zakcentje, maar over tonnen en zelfs miljoenen. Want zo veel gaat erom in de voetbalwereld.

Sponsors willen hun teams op televisie zien, want dat is puur reclame voor bedrijven die daar veel geld voor over hebben. En die sponsors zijn niet de lokale melkboer, de bakker van de markt of de Pietje Patat, maar het gaat om internationaal gerenommeerde bedrijven die tonnen en zelfs enkele miljoenen over hebben om een bepaalde ploeg te steunen. En ze willen uiteraard hun naam terugzien via televisiebeelden.

Die wedstrijden worden afgewerkt voor lege tribunes. In lege stadions, sfeerloos. Commentatoren kunnen nog zo hun best doen, maar een wedstrijd verslaan waar geen sfeer heerst is toch echt anders dan in een kolkende voetbalarena.

Wij hebben een abonnement op een voetbalzender en zelf heb ik al enkele flarden van Duitse voetbalwedstrijden langs zien komen. Maar warm ben ik daar niet van geworden. Terwijl ik in het verleden graag naar Duits voetbal keek. En in de studio wordt de wedstrijd ook nog gevolgd door enkele analisten, die heel serieus proberen de beelden te beschouwen. Zo serieus dat ik ze bijna ga geloven. Maar zeg nu eens heel eerlijk, doen zij dat ook als zij niet worden betaald? Ach het heet uiteraard niet voor niets betaald voetbal.



Opa IJsbeer

Hendrik #084

Vragen

Maandag 1 juni 2020

Kalo mina wensen de Grieken elkaar op de eerste dag van de maand. Met deze twee woorden wensen zij anderen een goede maand toe. Vandaag is het 1 juni en in Nederland voor horeca de dag dat zij hun deuren weer mogen openen. De uitbaters mogen echter niet meer dan dertig bezoekers toelaten en moeten ervoor zorgen dat er minimaal anderhalve meter afstand bestaat tussen de tafeltjes van de gasten.

Het is ook de dag dat een mondkapje verplicht is in het openbaar vervoer, terwijl volgens een bericht in het NRC de mondkapjes geen bescherming hoeven te bieden. Maar vreemd genoeg is het niet verboden onderweg iets te eten of te drinken. En met zo’n ding voor je mond is dat niet echt eenvoudig. Een sok of shawl in plaats van een mondkapje mag overigens niet.

Over het gebruik van mondkapjes wordt heel verschillend gedacht. Zo stelt het RIVM dat de mondkapjes slechts ‘zeer beperkt effect hebben’. Het Outbreak Management Team, een adviesorgaan van het ministerie van VWS, heeft daarom volgens RIVM-directeur Jaap van Dissel ‘geen positief advies gegeven voor het gebruik van mondmaskers’. En het klopt, het gebruik is evenmin afgewezen.

Eigenlijk draait alles hierom: grote tegenstellingen. Wetenschappers spreken elkaar voortdurend tegen. Ook deskundigen op gebied van virussen spreken niet met één mond. Spreken niet alleen elkaar tegen, maar soms ook zichzelf. En desondanks mogen dezelfde personen steeds weer hun gedachten en ideeën spuien bij nieuwsrubrieken. Ik ben geen expert en stel slechts enkele vragen. Wat is waar? Wie bepaalt waarom wij juist hun kennis voor waar moeten aannemen? En tenslotte: Media horen onafhankelijk te zijn, maar welke rol spelen zij en wie dienen zij echt?



Opa IJsbeer