maandag, juni 24, 2019

Hendrik #035


Met een kop

 Maandag 24 juni 2019

 Veel is het niet, maar ik heb de zondag toch weer eens gebruikt om boodschappen te doen. Natuurlijk heb ik ook de gelegenheid gekend die al op zaterdag in huis te halen. Maar toen ben ik al om tien uur de deur uitgegaan en ben tegen vijven, vermoeid van een middag luisteren en voordragen van poëzie, thuis gekomen. Puf om daarna nog boodschappen te doen is er niet en binnen een kwartier heeft de slaap mij al te pakken.

Maar zondag lukt dus wel. En met mij lopen er veel mensen in de buurtsuper. Mensen die niet zoveel nodig hebben en daarom met zo’n trekmandje door de paden laveren. Mensen die net zoals ik iets meer nodig hebben en een karretje gebruiken, mensen met een kar volgeladen en waar ook nog eens een kop op zit. Ouderen, jonge mensen met kinderen, mensen van diverse rassen en geloof. En de meesten zijn vriendelijk en hebben geen haast.

Zelf heb ik slechts brood wat groente, aardappelen, vlees en vleeswaren nodig. Omdat de wasverzachter in de aanbieding is neem ik daar vier flessen van mee tegen de prijs van twee. Dat komt goed uit want ik ben afgelopen week aan de laatste fles begonnen. Ook neem ik nog een viertal boeken mee voor een prikkie. Die leg ik weg tot mijn volgende vakantie. Dan gaan ze mee in de koffer en ik laat ze achter in de accommodatie waar ik ben geweest, zoals ik gisteren ook ‘Meisjes vermist’ heb achtergelaten in de trein – richting Zwolle - in de hoop dat een ander er ook plezier aan beleeft. Maar wel met het verzoek het boek na het lezen ergens in de trein achter te laten.



Opa IJsbeer

zaterdag, juni 22, 2019

Hendrik #034


Automatische piloot

 Zaterdag 22 juni 2019

 Je mag mij rustig een gewoontedier noemen. Enige regelmaat in mijn leven is noodzakelijk om overeind te blijven. Maar het mag ook geen sleur worden want dan word ik ongedurig en komt het weerbarstige in mij om de hoek kijken. Zo vraagt mijn kapster steevast of zij mijn wenkbrauwen ook mag bijwerken. En nee dat mag zij niet, want die paar dwarse haren passen zo bij mij.

Al eerder heb ik gesproken over een voorkeur voor een bepaalde kassa bij mijn buurtsuper, maar dat ik ook rustig naar een andere kassa ga als dat zo uitkomt. Rustig wachten bij de kassa is nog zoiets wat bij mij past. Zo stal ik altijd mijn karretje helemaal achteraan de kassa-unit en doe daar de boodschappen in mijn boodschappentas. En als ik helemaal klaar ben met het inpakken van mijn aangeschafte spulletjes reken ik af. Ik pin altijd en de bon hoef ik niet mee, vertrouw erop dat de boodschappen goed zijn aangeslagen, goed zijn gescand.

Toch kan het geen kwaad zo nu en dan een kleine verandering in de gewoonte aan te brengen. Meestal wacht ik rustig met inpakken tot mijn voorganger/gangster klaar is. Deze week gaat het net iets anders. Mijn voorgangster is lang bezig en de kassière begint mijn boodschappen vast te scannen en zet ze bij de pinautomaat. Daar pak ik mijn tas in en als ik klaar ben dan reken ik op mijn bekende wijze af en wil vertrekken.

‘Meneer vergeet u die avocado niet’, zegt de kassière als ik wil vertrekken. Inderdaad een van de vier losse avocado’s is naar het einde gerold en heb ik over het hoofd gezien. Volgende keer toch beter opletten of ik echt alles heb ingepakt en niet op de automatische piloot werken.



Opa IJsbeer 

woensdag, juni 12, 2019

Hendrik #033


Vierdaagse

 12 juni 2019

 Mijn huidige fiets is nu zo’n vijf jaar jong en heeft een goede servicebeurt nodig. Deze fiets heb ik ooit aangeschaft omdat ik weer op een relaxte manier een rondje Gooimeer wil fietsen. Die belofte heb ik mijzelf gedaan terwijl ik op dat moment door omstandigheden niet in staat ben een minuut normaal te wandelen. En ja zodra de fiets er ruim een half jaar later is, ben ik de volgende dag opgestapt en heb die ruim vijftig kilometer afgelegd.

En dat allemaal gewoon op eigen beenkracht. Oké ik heb enkele versnellingen tot mijn beschikking. Het zijn er 24 om precies te zijn. De meeste zijn nauwelijks gebruikt, dus met wat minder kan ik heus wel toe. Morgenochtend wordt de fiets onder handen genomen door een fietsenmaker, smeren en enkele onderdelen vervangen; nieuwe achterband, nieuw zadel. Alles moet klaar zijn voor volgende maand, dan gaat de fiets mee in de trein naar Drenthe. Daar verblijf ik met mijn vrouw enkele dagen aan de rand van het Dwingelderveld in de stacaravan van mijn jongste dochter. Vanaf de camping in Beilen fiets ik samen met mijn vrouw naar Diever en doe daar met haar mee aan de Drentse Fietsvierdaagse, vier dagen lang tien kilometer heen, een rondje van veertig kilometer en tien kilometer terug.

En dat dus allemaal nog steeds met eigen beenkracht. Daar denk ik vanmorgen aan in mijn buurtsuper. Misschien als ik 110 word, maar anders… Zelf vind ik e-bikes ondingen, waarmee ook nog eens vaak te hard wordt gereden. Hoeveel mensen hebben de snelheid van de e-bikers onderschat; zowel berijders als overig verkeer. Deze koopjesaanbieding van mijn supermarkt laat ik toch echt aan mij voorbij gaan.



Opa IJsbeer

zondag, juni 09, 2019

Hendrik #032


Alcohol

 Zondag 9 juni 2019

 Vooral in Nederland is het heel gebruikelijk dat een bezoeker van een Grieks Restaurant een welkomstglaasje ouzo ontvangt. Het is een eerbetoon aan de gastvriendelijkheid van de Grieken. Tijdens de afgelopen drie weken op Lesvos is mij dat geen enkele keer overkomen. Soms wel na afloop, maar tijdens het merendeel van onze bezoeken aan een taverna werden wij als afscheid gefêteerd op een stukje zoetigheid, fruit of yoghurt en soms een combinatie van die drie, want de gastvrijheid hebben ook de Lesvorianen hoog in het vaandel. Mijn volgers op Facebook hebben dat de afgelopen weken ook regelmatig kunnen lezen.

In het verleden dronk ik liever een glaasje tsipouro dan een glaasje ouzo, maar het is mij vanwege mijn gezondheid streng afgeraden om nog alcohol te drinken. Een heel enkele keer bezondig ik mij aan een bijzonder biertje maar daar blijft het bij.

Opvallend is in Griekenland dat in de supermarkten en mini markten ouzo, tsipouro en andere sterke dranken gewoon te koop zijn. De flessen staan meestal naast de flessen wijn en retsina. Iets wat in Nederland tegenwoordig toch ondenkbaar is. de verkoop van alcoholische dranken boven de vijftien procent is hier bij wet verboden voor de supermarkten en voor sommigen gaat dat nog niet ver genoeg en willen een verdere aanscherping van de regels.

In de mini market waar ik afgelopen twee weken een bezoek heb gebracht om vooral water te kopen, staan de flessen niet zo ver van de achteruitgang. De ouzo is te koop in diverse smaken en afkomstig van een groot aantal fabrieken. Veel ouzo is afkomstig van Lesvos en Plomari wordt wel de ouzohoofdstad genoemd. En Petra? Dit dorp heeft haar eigen kleine fabriekje en inderdaad is ook te koop in deze winkel. Yamas.



Opa IJsbeer