Het muziekdraadje 130

Pearl’s a singer

Maandag 24 juni 2024

Het Muziekdraadje van vorige week is mede ontstaan door de rauwe stem van de zangeres die het lied vertolkte. Ook Elaine Bookbinder heeft een bijzondere stem. Elkie Brooks, zoals haar artiestennaam luidt, zij toert onder andere met The Animals door Amerika, treedt op als zangeres bij de bands Dada en Vinegar Joe, voor zij een solocarrière start. Het nummer waar ik voor kies is net als de vorige bijdrage geschreven door het duo Jerry Leiber en Mike Stoller.

Pearl’s a singer staat op haar tweede album Two Days away. Leiber, die dit album medeproduceerde, speelt dit nummer voor tijdens de opnames. ‘I want to play you this song. I don’t think you’re going to like it. It’s too countryish for you, but I’ll play it for you anyway.´ Brooks antwoordt dat zij van sommige countrynummers houdt, maar is toch niet helemaal tevreden. ‘I like dit but they needed to modify it with a middle section.’

Een half uur later komt Leiber terug met een nieuwe versie en die wordt opgenomen. Brooks daarover: ‘To be honest I just wanted to enjoy myself in music and I never thought ‘Pearl’ was going to be a big hit, but ik was released on my birthday in 1977. The recordcompany really pushed it, it got played on all the radiostationd and became succesfull. No one was more surprised than me.’

En ik sluit af met wat tekst: ‘Pearl’s a singer. She stands up when she plays the pian in a nightclub.’ Het klinkt zo bekend. ‘And the say that she once cut a record. They played it for a week or so on the local radio, it never made it.’ Hoe anders is de waarheid, maar desondanks ook waar… ‘She sings fort he lost and lonely. Her job is entertaining folks.’

Opa IJsbeer

 

Het muziekdraadje 129

Hound Dog

Maandag 17 juni 2024

Liefhebbers van Rock and Roll weten wel dat deze muziekstijl zijn wortels heeft in de rhythm-and-blues waarbij gebruik wordt gemaakt van bijna hetzelfde akkoordenschema als de blues. Niet zo heel vreemd dus dat sommige nummers geleend zijn uit de blues. Dat geldt ook voor Hound Dog, dat ik zonder daadwerkelijk bij naam te noemen al in de vorige aflevering van Het Muziekdraadje heb aangehaald.

Deze bluessong, geënt op het leven van een gigolo, is geschreven door het bekende schrijversduo Jerry Leiber en Mike Stoller en is zes dagen voor mijn geboortedatum opgenomen door Big Mama Thornton  voor Pecock Records. Meer dan een half miljoen platen zijn er van haar versie over de toonbank gegaan. Meer dan 250 keer is het opgenomen en regelmatig is het onderwerp van ruzie geweest over royalty’s. Maar ook zijn er diverse artiesten geweest die een antwoord op het lied hebben geschreven en gezongen, zoals blueszangers Rufus Thomas en Roy Brown.

Hound Dog is geschreven op het lijf van Wille Mae ‘Big Mama’ Thornton. Nadat Leiber en Stoller haar diverse nummers hoorden repeteren maakten zij het deuntje dat volgens het duo bij haar paste ‘bruusk en stoer’. In een interview zei Stiller: ‘She was a wonderful blues singer, with a great moaning style. But it was as much her appearance as her blues style that influenced the writing of 'Hound Dog.' Leiber vulde aan: ‘We saw Big Mama and she knocked me cold. She looked like the biggest, baddest, saltiest chick you would ever see.’

En dat leidde dus tot deze tekst. ‘You ain’t nothin’ but a hound dog cryin’ all te time.’ Ik laat dit begin even op mij inwerken. ‘Well they said you was high-classed. Well that was just a lie.’ Ik luister naar de voortdurende herhalingen en hoor. ‘Well you ain’t never caught a rabbit and you ain’t no friend of mine.’ Waarvan akte. En het geluid.. toen al Rock and Roll.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 128

Always on my mind

Maandag 10 juni 2024

De eerste opname betekent niet altijd dat een nummer ook meteen wordt uitgebracht, dat geldt zeker voor Always on my mind. Dit nummer is geschreven door Wayne Carson, Johnny Christopher en Mark James. Carson heeft eind 1971 twee versies van dit nummer klaar maar is niet tevreden als hij in Memphis in een studio aan het werk is. Daar is ook Christopher met wie hij al eerder heeft gewerkt, maar het krijgt pas echt voeten als James zich ermee bemoeit.

Laatstgenoemde schreef meerdere nummers voor Brenda Lee, die dit als eerste opnam. Gwan McCrae bracht het nummer als eerste op de markt. Van deze ballad zijn meer dan driehonderd versies bekend. Onder de uitvoerenden behoren behalve de eerder genoemde artiesten ook Willie Nelson en The Pet Shop Boys.

Ook Elvis Presley neemt dit op, slechts enkele weken na zijn scheiding van Priscilla Ann Wagner (Beaulieu), voor het album Seperate Ways. Het verschijnt aanvankelijk als B-kant voor die gelijknamige single. Mogelijk zorgt de scheiding tussen Elvis en Priscilla ervoor dat juist de achterkant vaker wordt gedraaid en leidt tot een hit.

De periode van King of Rock and Roll ligt dan al een tijdje achter hem. Elvis was gecharmeerd van de country van Hank Snow, maar ook van het stemgeluid van gospelzanger Jake Hess. Voor hij bekendheid kreeg bezocht hij talloze bluesoptredens, bijvoorbeeld van Arthur Crudup en Rufus Thomas. Een van die oude bluesnummers vormde jarenlang het sluitstuk van zijn optredens.

Het nummer zelf begint met Maybe I didn’t treat you quite as good as I should have. Natuurlijk kan ik het hierbij laten maar ga toch nog even verder. Little things I should have said and done, I just never took the time. en Maybe I didn’t hold you all those lonely times and I guess I never told you I’m so happy that your mine.

Opa IJsbeer

  

Het muziekdraadje 127

Eén nacht eeuwigheid

Maandag 3 juni 2024

De twee woordjes, one night, uit het vorige draadje leveren mij de aansluiting op voor dit stukje. Ditmaal een Nederlandstalig lied van een vroeger schoolbandje uit Den Helder dat covers van The Rolling Stones, Pearl Jam, Black Crowes en Neil Young speelde.

De samenstelling van de groep Van Dik Hout bleef lange tijd in tact met Martin Buitenhuis als zanger en Benjamin Kribben op de basgitaar. Dave Rensmaag en Sandro Assorgia verzorgden het overige gitaarwerk. Dit viertal kende elkaar van Scholengemeenschap Nieuwediep, terwijl drummer Louis de Wit, afkomstig van het Johannes College zich later bij hen voegde. Hij werd in 2018 vervangen door Oscar Kraal, die in 2021 overleed. Sindsdien zit Ferry Kunst achter de drums.

Zo’n vijf jaar na hun start in 1985 werd er overgeschakeld naar Nederlands werk en tijdens liveoptredens werden ook eigen nummers uitgevoerd. Die eerste nummers schreven Buitenhuis en Assorgia samen tussen pizzadozen en Parmezaanse kaas in het rockhok boven de pizzeria Costa Smeralda van Sandro’s ouders. ‘Ik kan me het beste uitdrukken in het Nederlands’, stelde Buitenhuis over de switch naar Nederlandstalig werk.

De doorbrak voor Van Dik Hout kwam in 1994 met Stil in mij en er volgden voor het vijftal al snel meerdere hits. De single Eén nacht eeuwigheid is tevens het titelnummer van een in 2019 uitgebracht album. ‘De avond brengt ons buiten zinnen. De nacht verlost het beest van binnen, dat gromt en danst en schreeuwt om te beginnen met alles wat niet mag,’ zo begint dit lied. En wat te denken van de prachtige zin uit het refrein Starend in de nachtelijke zon verliezen we de tijd en raak ik je niet kwijt.’ Ook het tweede couplet kent iets moois ‘Het bruist en zingt en smeekt om te beginnen met alles wat niet kan.´ En alles eindigt met ‘Stralend in het licht van één nacht eeuwigheid.’

Opa IJsbeer