Het muziekdraadje 35

Still loving you

Maandag 29 augustus 2022

Soms kom ik een nummer tegen waarvan ik aanvankelijk zeg: waarom ken ik dit niet. In dit geval is het een lied dat door de Duitse hardrockband Scorpions op de plaat is gezet, of beter gezegd al in 1984 op hun negende album is terechtgekomen. Still loving you is de tweede single van dat album. In ons land haalde het nummer zelfs de vierde plek in de Top 40. Door Rockmina is het lied in een nieuw jasje gestoken en langzaam maar zeker komen er dan ook herinneringen aan dit nummer naar boven.

Achter de naam Rockmina schuilt de in Italië geboren Roemeense zangeres Romina Apostol die niet alleen met een krachtige stem is gezegend, maar ook diverse instrumenten kan bespelen. Met haar band Voodoo Child, aanvankelijk was Alexandra Dodoi de zangeres, brengt zij vooral covers ten gehore van onder andere The Rolling Stones, Led Zeppelin, Bon Jovi en dus ook van Scorpions.

En zoals wel vaker is het de stem in combinatie met de muziek die mij in eerste instantie raakt. Time it needs time gaat in deze daarom ook op, want het origineel was ik gewoon vergeten. Love only love can break down the walls, someday I will be there. En daar heeft in dit geval dus deze jeugdige zangeres aan meegeholpen.

Het moge duidelijk zijn, ik wil meer van deze zangeres en bovendien van Scorpions horen. Er is meer dan blues, er is meer dan muziek uit de jaren zestig en zeventig het wordt tijd dat ik mijzelf bij de lurven pak en durf te zeggen: Your pride has built a wall so strong that I can’t get through. Is there really no chance to start once again. I’m loving you. Try baby try to trust in my love again. I will be  there.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 34

Delilah

Maandag 22 augustus 2022

Sommige nummers mogen niet ontbreken. De eerste keer dat ik Delilah hoorde werd ik gegrepen door de bijzondere stem van de zanger en zeker nog niet door de woorden, want die begreep ik pas later. Die stem behoorde toe tot Thomas John Woodward, een Britse zanger geboren als zoon van een mijnwerker in zuidwest Wales en wereldwijd bekend als Tom Jones. Het was niet zijn eerste single, dat was in ons land Thunderball.

De eerste keer dat ik het nummer hoorde heb ik even aan het Bijbelverhaal van Samson en Delilah moeten denken, maar eenmaal luisterend merkte ik dat er bijna sprake was van een bluesthema met liefde en doodslag.

Toen de ex van Barry Mason, die als tekstschrijver van dit lied miljoen had verdiend, het gebral van Mason zat was ontstond er discussie over de betekenis van de tekst. Mason verkondigde bijvoorbeeld dat het nummer was gebaseerd op een zomerliefde, die het uitmaakte omdat zij een ander had. De ex, Sylvan Whittingham, verklaarde dat zij medeauteur was en recht had op een deel van de royalty’s. Ook vertelde zij dat de muziek door Les Reed was aangereikt en dat inderdaad Samson en Delilah, maar ook de musical Carmen Jones, als basis hadden gediend. ‘In twee uur stond het nummer erop.´ En die jeugdliefde was bullshit.

Het zal mij eigenlijk allemaal worst zijn en ik galm de openingswoorden mee. I saw the light on the night that I passed her window. I saw the flickering shadows of love on her blind. She was my woman.’ Maar ik voel ook mee: ‘She stood ther laughing. I felt the knife in my hand and she laughed no more.´ Uiteindelijk vraagt hij vergeving: ‘So before they come to break down the door, forgive me Delilah. I just couldn’t take any more.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 33

New York Mining Disaster 1941

Maandag 15 augustus 2022

Net als bij de vorige aflevering maak ik ditmaal een uitstapje naar Australië, alleen gaat het ditmaal niet om een Nederlandstalig, maar om een Engelstalig nummer. Een nummer van een muziekgroep die mij nooit echt heeft kunnen bekoren. Bee Gees, de band van Barry Gibb en de tweelingbroers Robin en Maurice, was in de jaren zestig de lievelingsband van een toenmalige vriendinnetje en voor haar heb ik toen hun eerste LP aangeschaft: Bee Gees 1st.

De eerste single van dat album was New York Mining Disaster 1941. Dit nummer is ook nog eens het eerste nummer dat Barry en Robin Gibb hebben geschreven. De broers vonden hun inspiratie voor de tekst toen de stroom uitviel tijdens een bezoek aan het gebouw van Polydor, een van oorsprong Duits platenlabel. Polydor richtte zich niet alleen op de thuismarkt maar zocht regionale bands en werkte in ons land bijvoorbeeld met The Golden Earrings.

Toen dit nummer werd uitgegeven gingen er al snel geruchten dat Bee Gees eigenlijk The Beatles waren, die onder een pseudoniem dit nummer hadden uitgebracht. Daar werd al snel op ingespeeld door het nummer met een leeg label uit te geven. Mede door al die geheimzinnigheid begonnen allerlei radio-deejays het nummer te draaien. Later bekende George Harrison dat hij de single had gekocht, omdat het muzikaal zoveel op de stijl van The Beatles leek.

New York Mining Disaster 1941 gaat over een mijnramp, waarbij een mijnwerker vast kom te zitten. Hij laat een foto van zijn vrouw zien aan een collega terwijl zij op redding wachten. Het gebruikte jaartal bekte lekkerder dan 1939 toen er in New York inderdaad een mijnramp heeft plaatsgevonden, heeft Maurice Gibb ooit verklaard. De titel komt overigens in de tekst van het lied niet voor.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 32

Kangoeroe eiland

Maandag 8 augustus 2022

Soms zijn mijn bijdragen in het muziekdraadje een vervolg op, maar daar is met dit nummer absoluut geen sprake van. Hoewel sommigen misschien denken aan een ander draadje. De keuze voor dit Nederlandstalige lied is even simpel als de tekst van dit ogenschijnlijk eenvoudige en komische door Wim van Dam geschreven nummer.

Nog steeds kan ik een grijns moeilijk onderdrukken als ik de begintonen van Kangoeroe eiland hoor. En bij de opening Dit is het geluid van een haastige kangoeroe gevolgd door drie woordjes: radeloos, redeloos, reddeloos, ben ik meteen verkocht.

Dit is niet de eerste single van het Cocktail Trio, want dat is in 1957 Man in de maan. Kangoeroe eiland komt in 1961 uit en dan hebben Ad van der Gein, Carel Alberts en Tonny Moore al diverse andere platen op hun naam staan. Voor mij is dit wel een van de beste nummers van dit trio.

Stuk ga ik bij: Heije Henkie gezien Sien, Heije Henkie gezien. Even later gevolgd door het refrein waarin een kangoeroemoeder naar haar kangoeroekind zoekt.

Hilarisch is het stukje Laatst kreeg’ie een jojo in m’n buidel cadeau. Hahaha, nou ik sprong als een vlo, Jo. Dat ding kriebelde zo. Maar ook de ongerustheid krijgt een plekje waarbij ik tevens refereer aan de angst voor haar man. Ik ben toch zo ongeruus Pa gooit me zonder excuus Truus als ik leeg thuis kom uit huus.

Het loopt voor moeder en kind goed af en opnieuw moet ik lachen. Hij was en dat lapt’ie nou altijd tussen m’n voering gegaan. Ja, en wat moet ik dan nog meer zeggen dan nog een keer dat refrein: En met z’n allen nou op een kangoeroe eiland waar je kangoeroes vindt.

Opa IJsbeer

 

 

Het muziekdraadje 31

Travelin’ Band

Maandag 1 augustus 2022

Mijn bijdrage voor vandaag aan Het muziekdraadje is een redelijk kort nummer met jankende gitaren en een fel ritme. Het nummer Travelin’ Band is begin 1970 uitgebracht op single en afkomstig van het album Cosmo’s Factory van de Amerikaanse band Creedence Clearwater Revival. Al snel verdween de aandacht voor dit nummer naar de achtergrond omdat op de B-side Who’ll Stop the Rain staat, dat door een deel van de muziekliefhebbers werd omarmd vanwege de verwijzing naar de Vietnamoorlog.

In de Nederlandse Top 40 werd voor dit snelle nummer geen plekje ingeruimd, daarin verscheen wel de B-kant. In de Hilversum 3 Top-30 reikte Travelin’ Band daarentegen tot de eerste plek. Het nummer is geschreven door de leadzanger van de band, John Fogerty. Niet alleen voor dit nummer maar voor meerdere nummers haalde hij zijn inspiratie uit de rock-‘n-rollmuziek van de jaren ’50. Qua muziek wordt dit nummer ook vergeleken met No Time van The Monkees. In 1972 werd de band bovendien aangeklaagd omdat het te veel zou lijken op Good Golly, Miss Molly van Little Richard. De rechtszaak eindigde met een schikking.

Wie wel eens met een vliegtuig reist zal een aantal regels bekend voorkomen. Seven thirty seven comin’ out of the sky. Inderdaad de verwijzing naar een Boeing 737. Take me to the hotel, baggage gone. Is tegenwoordig wel erg actueel. Maar het lied gaat en draait uiteraard allemaal over een toerende muziekband. Well I’m flyin’cross the land, tryin’ to get a hand. Playin’ in a travelin’ band. Here we come again on a Saturday night.

Dit nummer van Fogerty is ook door anderen gespeeld, zoals Def Leppard, Elton John, Brian May (van Queen), en Bruce Springsteen. En Jeff Healey gebruikte het in de film Road House uit 1989.

Opa IJsbeer