maandag, december 27, 2021

Hendrik #166

Het einde

Maandag 27 december 2021

We worden geboren onwetend over ons einde. Maar een ding is bij de geboorte al zeker; er komt een eind aan het leven. Sommigen geloven weliswaar in reïncarnatie maar zover ik heb constateren betekent zoiets dat de ziel verhuist. En de vraag die dan openblijft is uiteraard: wat is die ziel? Is dat het leven? Of juist een ander leven en wat neem je dan mee uit het voorgaande?

Mijn herinneringen uit een vroeger leven? Ik heb ze niet en daarom geloof ik in het eeuwige einde. Over mijn eigen einde heb ik al vaak nagedacht. En de kans dat ik ooit zelf mijn stekker er uittrek is denkbaar. Op dit moment is daar nog geen sprake van, maar de omstandigheden kunnen iedere dag wijzigen.

Misschien klinken voorgaande woorden u somber in de oren, maar zo zijn ze niet bedoeld. Het is eerder een opening geven tot… In mijn geval een fatsoenlijke afsluiting van een rubriek die ik ooit ben gestart en waarvan ik ben vergeten waarom ik eraan ben begonnen. Een serie met aanvankelijk een rode draad, gevolgd door een forse switch zonder het uiterlijk te veranderen.

Achteromkijkend realiseer ik mij dat de juiste toon niet altijd is aangeslagen. Bovendien ben ik niet toonvast. Maar dat weet ik al langer en toch wil ik soms voor de muziek uit lopen. Of die juist volgen, want bijna alle tonen zijn al eens verbonden en plagiaat… Voor mezelf heb ik afgelopen week uiteindelijk een knoop ontward en een andere knoop doorgehakt. Daardoor ben ik ook in de mogelijkheid zelf een einde te maken aan deze rubriek vol krabbels, daarom laat ik dus dit doek vallen.

Opa IJsbeer


maandag, december 20, 2021

Hendrik #165

De overtreding

Maandag 20 december 2021

Natuurlijk kan ik er niet omheen, om de enige Nederlandse voetbalklassieker, die van Feyenoord tegen Ajax. Terwijl buiten De Kuip een veldslag aan de gang is tussen zich fans noemende Feyenoorders en de politie, levert in het Rotterdamse voetbalbolwerk de ene Amsterdamse handsbal geen strafschop op en wordt aan de andere zijde van het veld een tackle van de thuisploeg binnen het zestienmetergebied wel tot penalty gepromoveerd. En natuurlijk heeft de scheidsrechter daar een antwoord op, maar twijfel blijft er altijd bestaan.

Die twijfel komt eerder deze week ook bij mij even binnen als een automobiliste vlak voor mij afslaat zonder richting aan te geven, vervolgens links gaat rijden en dan onverwachts op de rem trapt. Mijn vrouw rijdt voor mij, treuzelt even en haalt dan toch maar rechts in. Op dat moment wil de chauffeuse inparkeren en schept bijna mijn vrouw. Een schreeuw van mijn vrouw en een boze reactie van de dame in de auto gevolgd door haar opgestoken middelvinger. O ja, ik passeer ook en wordt ook nog kwaad bejegend.

De lontjes worden overal steeds korter, net zoals de strootjes waar wij ons aan vasthouden. Vandaag is hij jarig maar gisteren heeft hij dit al gevierd. Onze ruimhartige schoonzoon moet vandaag werken en alleen zijn ouders en wij zijn gisteren aanwezig op zijn feestje.

Oeps, wij zijn in overtreding want sinds de zaterdagpersconferentie mogen er niet meer dan twee bezoekers ontvangen worden. Of valt het allemaal mee en zijn wij geen bezoek maar gewoon familie. En hebben wij dus niets misdaan. Of zullen wij het samenzijn kerst of oud en nieuw noemen. Dan mag het wel, bovendien vandaag is hij een jaartje ouder en is het gisteren dus gewoon zijn oudjaarsdag.

Opa IJsbeer


maandag, december 13, 2021

Hendrik #164

De groeten

Maandag 13 december 2021

Tijdens mijn ochtendwandelingen groet ik regelmatig andere wandelaars, hardlopers en fietsers. Ook de mensen die met een oortje zich afsluiten voor de rest van de gemeenschap krijgen van mij een goedemorgen of een opgestoken hand, een hand die als eerbetoon omhoog wordt gestoken of even naar de zijkant van het hoofd (niet naar het voorhoofd dus) gaat.

Dit alles doe ik om in donkere tijden, in donkere dagen, mensen een fijne dag te wensen. Dit is niet iets van vandaag, want ik kan mij nog herinneren dat ik in een ver verleden in de wintermaanden met de bus naar mijn werk ging en dat het heel gewoon was om niet alleen de chauffeur, daar moest je toen altijd langs, maar ook om de medepassagiers te begroetten. En als ik tegenwoordig voorin in de bus stap groet ik nog steeds de chauffeur.

Lange tijd hebben wij vakantiekaarten verstuurd naar het thuisfront, naar vrienden en familie. Met de komst van internet en mail zijn wij daar echter mee gestopt. Wel stuurt mijn vrouw nog heel trouw een verjaardagskaart naar familie en enkele vrienden.

Net als het plaatsen van een kerstboom bij ons pas na 5 december plaatsvindt versturen wij de kerstkaarten ook pas na die datum. Maar wel (meestal) meteen daarna. Alleen dit jaar wil het er maar niet van komen. Zo ben ik zaterdag pas gaan schrijven, heb de kaarten in ons straatje huis aan huis bezorgd en stop de overige kaarten vervolgens pas vandaag in de bekende bus van Post.nl.

Voor iedereen die zo’n kaart niet krijgt zeg ik sorry, want dan staat de naam en het adres niet in ons adressenboek. Wij zijn jullie echter niet vergeten en wensen jullie prettige feestdagen en een gezond 2022 toe.

Opa IJsbeer


maandag, december 06, 2021

Hendrik #163

De boom

Maandag 6 december 2021

Laat ik beginnen met een boom op te zetten over Sinterklaas. Vandaag is het zijn naamdag, zijn verjaardag. Dit jaar hebben wij dit niet gezamenlijk en groots gevierd (ook met alle grootouders) omdat ook onze jongste niet meer in hem geloofd.

Wel hebben wij ervoor gezorgd dat onze kleinkinderen allemaal een cadeautje hebben gekregen, omdat er nog wel door onze dochters binnen hun eigen gezin een feestje van is gemaakt. Zoiets is gedaan zonder Sint en Zwarte Pieten en bij dat laatste denken wij dan; jammer maar ach over een paar jaar weten de baby’s van nu niet anders.

Tijdens mijn rondwandelingen is het mij opgevallen dat veel mensen al voor 5 december een kerstboom hebben staan. Velen hebben die al opgezet vanwege de donkere dagen voor kerstmis en de donkere tijden van corona waarin wij leven. Bij onze bloemenstal heb ik nog geen kerstbomen aangetroffen. Maar de vaste kerstboomverkopers zijn hier en daar al aanwezig.

Hoewel wij O dennenboom zingen worden er vooral sparren omgehakt en aangeobden. Het verschil tussen den en spar zit hem in de naalden. Van de spar zijn die plat. Wij kunnen soms kiezen uit de  Nordmann, blauwspar en fijnspar met of zonder kluit. Met kluit moet de boom kunnen worden herplaatst, maar of die dan aanslaat durf ik niet te garanderen. En met al die tegeltuinen van tegenwoordig zie ik dat ook steeds minder mensen doen. En een eigen kerstbomentuin?

Goed, nu Sinterklaas teruggaat naar Spanje wordt het ons tijd om onze kerstboom weer op te tuigen. Wij hebben al enkele jaren een kunstboom. Gemakkelijk in het gebruik en geen gedoe met naalden. Een boom die bovendien ieder jaar weer anders is. En pakjes onder de boom? Ach ook de kerstman bestaat niet.

Opa IJsbeer